เมื่อหลวงปู่มั่นเมตตามาสอนกรรมฐานหลานศิษย์ ผู้เป็นศิษย์เอกหลวงปู่พิมพาในนิมิต

เมื่อหลวงปู่มั่นเมตตามาสอนกรรมฐานหลานศิษย์ ผู้เป็นศิษย์เอกหลวงปู่พิมพาในนิมิต

           ในวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๒๕ เวลา ๑๔.๐๕ น. ณ พัทธสีมา วัดศรีอริยวงศ์  ต.เมืองบัว อ.เกษตร วิสัย จ.ร้อยเอ็ด ได้มีพิธีอุปสมบท พระบวชใหม่ โดยมีพระครูเกษตรธรรมวิจิตร(หลวงปู่พิมพา โกวิโท) พระสายกรรมฐานของหลวงปู่มั่น เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ปลัดไพบูลย์ จนฺทสีโล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ไชย อมโร เป็นพระ อนุสาวนาจารย์ เมื่ออุปสมบทแล้วพระบวชใหม่ก็ย้ายมา ประจำอยู่ยังวัดปทุมคงคาเพื่อขอขึ้นกรรมฐานและถาม ปัญหากับหลวงปู่เพื่อนำไปปฏิบัติเองทันที สิ่งที่ท่านปฏิบัติอยู่เป็นประจำคือ กรรมฐาน ซึ่งโดย ปกติท่านเป็นพระที่ไม่ชอบพูดหรือไม่พูดเลย พระภิกษุหรือ ญาติโยมที่รู้จักกันก็พากันขนานนามท่านว่าพระปูนบ้าง พระไม้บ้าง บ้างก็ว่าพระใบ้ เพราะท่านไม่เสวนาอะไรกับ ใคร ใครจะว่าอย่างไรก็ช่าง ท่านยิ้มอย่างเดียว ในพรรษาแรกนั้น ท่านก็ปฏิบัติธรรมที่ วัดเป็นปกติ พอใกล้จะออกพรรษาแล้วท่านก็รีบปฏิบัติ กรรมฐานมากขึ้น

          วันหนึ่งพระหนุ่มเกิดความคิดขึ้นว่า "วันนี้จะนั่ง บริกรรมให้ได้นานที่สุดสักวัน" เมื่อท่านบิณฑบาตเสร็จแล้ว กลับมาถึงวัด พอฉันเสร็จแล้ว ก็ขึ้นไปบนอุโบสถ ท่านตั้งจิตอธิษฐานว่า "ถ้าข้า พระพุทธเจ้ามีบุญจะได้อยู่ในพระพุทธศาสนา มี ประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนามีปัญญา ขอให้ข้า พระพุทธเจ้านั่งสมาธิได้และดับได้หนึ่งวันหนึ่งคืน" เมื่ออธิษฐานคำที่คิดเอาเองในตอนนั้นเสร็จแล้ว ท่านก็นั่ง สมาธิตั้งเวลา ๐๙.๐๐ น.ยาวไปจนถึงเวลา ๐๙.๐๐ น. ของ เช้าวันใหม่ ตั้งแต่นั้นมาพระหนุ่มก็ตั้งใจปฏิบัตินั่งสมาธิ ภาวนาตลอดจนออกพรรษาในปีนั้น ซึ่งท่านได้ประสบการณ์ ทางจิตมากมาย และหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต มาสอนกรรมฐาน ในนิมิตครั้งนี้ด้วยเมื่อถึงวันออกพรรษาในปีแรกท่านจึงได้เดินทาง ไปกราบหลวงปู่พิมพาทันที และเล่าอารมณ์กรรมฐานให้ หลวงปู่ฟัง หลวงปู่บอกว่าดีมาก พอท่านเล่าถึงว่า "มีพระรูป หนึ่งมาสอนกรรมฐานในนิมิต ท่านบอกทุกอย่างว่าทำอย่าง ไร ตั้งแต่วิธีนั่ง วิธีการเดิน วิธีกำหนดภาวนา อารมณ์อะไร เกิดขึ้น แก้อารมณ์อย่างไร ท่านมาสอนอยู่ ๓ วัน ๓ คืน" "ท่านบอกว่าผมว่าทำได้แล้ว ทำถูกแล้วให้ปฏิบัติต่อไป คุณ จะสอนคนอื่นได้" "ผมก็ได้ถามพระในนิมิตว่า หลวงปู่ครับ เกล้ากระผมอยากทราบว่าหลวงปู่ชื่ออะไรขอรับ พระที่มา สอนในนิมิตก็ตอบว่า “หลวงปู่ชื่อว่าหลวงปู่มั่น หากเธอไป ถามใคร เขาก็รู้จัก" เมื่อหลวงปู่พิมพาฟังจบ ก็ไม่พูดอะไร ท่านได้แต่นั่งยิ้ม ๆ

          หลังจากรับองค์กฐินเสร็จแล้วพระหนุ่มก็ไปกราบ ลาหลวงปู่พิมพาเพื่อขออนุญาตออกธุดงค์วัตร หลวงปู่ถามได้สั่งสอน และสักถามความพร้อมในการจะออกธุดงค์วัตร พระหนุ่มท่านนั้นบอกพร้อม แต่หลวงปู่พิมพาได้สอบถามจนแน่ในทุกเรื่องแล้ว พอตอนกราบลาหลวงปู่ หลวงปู่เดินหายเข้าไป ยังที่นอนแล้วออกมาพร้อมกับผ้าสังฆาฏิแล้วพูดขึ้นมา พร้อมกับยื่นมือมาหาท่านว่า "ผมให้คุณเอาไปด้วย ผมมี ของดีเท่านี้แหละ" และพูดต่อไปว่า "หลวงปู่มั่นกับหลวงปู่ ฝั้น ท่านเป็นอาจารย์ของผมเอง หลวงปู่มั่นท่านปฏิบัติธรรม ตอนแรก ๆ ท่านไม่พูดอยู่ ๓ ปี" เมื่อพระหนุ่มได้ฟังคำพูด ของหลวงปู่เช่นนั้นก็กิดความปีติยินดีอย่างที่สุดในชีวิตเลย ทีเดียว ที่ได้ยินหลวงปู่พิมพาว่าหลวงปู่มั่นกับหลวงปู่ฝั้น เป็นอาจารย์ของหลวงปู่ ท่านดีใจเพราะว่าคิดว่าตัวเองไม่ ได้บ้าหรือคิดไปเอง ที่หลวงปู่มั่นมาสอนกรรมฐานในนิมิต จึงออกธุดงค์ทันที โดยตั้งจิตมั่นคงแน่วแน่ว่าจะต้องไป ตามหาหลวงปู่มั่นให้เจอให้จงได้....

ที่มา : เรื่องเล่าจากพระป่า  โดย กัณหาชาลี (วารสารกระแสใจ)

ข่าวโดย :  กิตติ ทีนิวส์  / สำนักพิมพ์ กรีนปัญญาญาณ/ ทีมข่าวปัญญาญาณ – ทีนิวส์