ข่าวสถานการณ์ล่าสุด :
6:00    MonteCarlo-เสียท่า!นาดาล(1)ผิดฟอร์มพ่ายเฟร์เรร์(6)0-2เซตร่วงรอบ8คน            21:26    สวนลุม-สุเทพยันขัดแย้งการเมืองให้จบกันเองจี้นายกแจงแถลงการณ์ศอรส.            21:26    สวนลุม-สุเทพยันขัดแย้งการเมืองให้จบกันเองจี้นายกแจงแถลงการณ์ศอรส.            19:34    ปปช.-ไม่ให้นายกเพิ่มพยานอีก2ปากคดีข้าวบอกกิตติรัตน์แจงครบรอชี้มูล            Tnews-ปปช.ศาลรัฐธรรมนูญประสานเสียงซัดศอ.รส.ทำเกินอำนาจหน้าที่ฉะก้าวล่วงคุกคามแทรกแซงยันศาลตัดสินคดีในพระปรมาภิไธยและมีความสุจริตยุติธรรม :               16:17    ฮอต!จุ๋ยโวปีนี้ปีทองช่อง3ทาบลงละคร4เรื่องรวดขออ่านบทก่อนตัดสินใจ           
อ่านละคร มายาสีมุก ตอนที่ 16
28-04-13 16:06   อ่าน : 3,732

คอลัมน์ : เรื่องย่อละคร

ละคร มายาสีมุกบทประพันธ์ : ทวิตา
ละคร มายาสีมุกบทโทรทัศน์ : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม, จุฑามาศ สาคร
ละคร มายาสีมุกกำกับการแสดง : ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
ละคร มายาสีมุกแนวละคร : โรแมนติก - ดราม่า
ละคร มายาสีมุกผลิต : บริษัท กันตนา
ติดตามชมละคร มายาสีมุก ได้ทางช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ


ตัวละครสำคัญในละครเรื่องมายาสีมุก

ไข่มุก หรือ ยองแอ แสดงโดย อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล (กรีน)
คีรินทร์ แสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ (วี)
จินจู แสดงโดย สินิทธา บุญยศักดิ์ (นุ่น)
ชลลดา แสดงโดย อภิรดี ภวภูตานนท์ (แก้ว)
ภัททิมา หรือ ลูกไก่ แสดงโดย ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร (เฟิร์น)
กีกี้ แสดงโดย อาริษา วิลล์ (ลูกตาล)
นุชนารถ แสดงโดย กวินตรา โพธิจักร (แก้ม)
เขมทัต แสดงโดย ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ (โอ๋)
มณี แสดงโดย เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ (จิ๊ก)
พิพัฒน์ แสดงโดย พศิน ศรีธรรม (ต้าร์)
วัฒนา แสดงโดย อรุชา โตสวัสดิ์ (เอ)
วันดี แสดงโดย ราตรี วิทวัส (แตน)
โฮซอนซา แสดงโดย รุ่งระวี บริจินดากุล (โอ๋)
ช้อย แสดงโดย ศิรินุช เพ็ชรอุไร (ก้อย)
หนูนา แสดงโดย อนิสา กร้านท์ (แอนนา)

 

 

อ่านละคร มายาสีมุก ตอนที่ 16

“ยัง...แต่ไปแน่ ท้องโอ๊กอ๊ากขนาดนี้ ประจำเดือนก็ขาดไปสองเดือนแล้ว ไม่ท้องก็ไม่รู้จะว่ายังไง”

“โอ๊ย ก็ไม่แน่ คิดไปเองหรือเปล่าว่าท้อง”

ขาดคำมณี ภัททิมาแกล้งทำท่าพะอืดพะอมจะอาเจียน ชลลดารีบลูบหลังไหล่เพื่อความแนบเนียน

“คุณแม่ขา ลูกไก่เวียนหัว”

“ถ้าอย่างงั้นก็ต้องรีบจัดงานแต่ง ผมจะรีบจัดการหาฤกษ์ให้”

ชลลดาพอใจโผเข้ามาทำท่าจะกอดเขมทัต แต่เห็นมณีมองตาตั้ง เลยเปลี่ยนเป็นกราบที่อกเขา


 
“ขอบพระคุณพี่เขมมากนะคะ ที่กรุณาชลกับลูก ลูกไก่...ขอบคุณคุณลุง เอ๊ย คุณพ่อสิลูก”

ภัททิมาพนมมือไหว้กระชดกระช้อย มณีหนักใจ ถามสามีว่าเอาจริงหรือ ยังไม่รู้เลยว่าท้องจริงหรือเปล่า

“ถึงขั้นนี้แล้วจะโกหกไปทำไม คุณเองก็เตรียมจัดงานแล้วกัน”

มณีเงียบไปอย่างหนักใจ คีรินทร์เองก็คิดหนัก แต่สองแม่ลูกลอบยิ้มให้กันอย่างสมใจ ขณะเดียวกันคนที่ท้องจริงอย่างไข่มุกกำลังนอนซม จินจูเข้ามาดูแลด้วยความเป็นห่วงและซักถามจนรู้ความจริงที่ไข่มุกพยายามเก็บเป็นความลับ เนื่องจากอาการของเธอชัดเจนชวนให้สงสัย

“หนูท้อง? แล้วคุณคีรินทร์รู้เรื่องนี้หรือยัง”

“ยังค่ะ...หนูไม่บอกเขา บอกไปเขาก็คิดว่าท้องกับคนอื่นอยู่ดี”

“ผู้ชายอะไรไม่มีเหตุผล คอยดูนะ ฉันจะจัดการให้หนูเอง”

“ช่างเถอะค่ะ แค่ลูกคนเดียว หนูดูแลได้”

จินจูอึ้ง ไม่คิดว่าไข่มุกจะเด็ดเดี่ยวขนาดนี้ บอกให้นอนพักมากๆ เรื่องอื่นค่อยคิดกัน ไข่มุกซาบซึ้งใจลุกขึ้นกอดจินจูอย่างคนหาที่พึ่ง เผอิญมือปัดไปโดนกระเป๋าหล่นข้าวของข้างในกระจาย จินจูจัดแจงให้เธอนอนและห่มผ้าให้ จากนั้นช่วยเก็บข้าวของที่เกลื่อนพื้น ปรากฏว่าในจำนวนนี้มีสร้อยไข่มุกของตัวเองที่ถอดให้ลูกสาวไว้เมื่อแรกเกิด!

จินจูดีใจมากแอบเก็บสร้อยนั้นมาให้คธาดูเพื่อยืนยันว่าไข่มุกคือยองแอ คธาจำได้แม่นเพราะเป็นสร้อยที่เขามอบให้เธอแทนหัวใจ

“แล้วคุณไปเจอที่ไหน”

“คุณคะ...สร้อยนี้เป็นของไข่มุก”

“ถ้างั้นยองแอ...” คธาดีใจจนพูดไม่ออก จินจูเองก็น้ำตาคลอด้วยความตื้นตันยินดี

“เราตามหาลูกแทบตาย ที่แท้ยองแออยู่ใกล้เรามาตลอด คุณเชื่อแล้วใช่มั้ย...เชื่อฉันแล้วนะคะ”

“ผมเชื่อมาเสมอว่าวันนึงพวกเราจะต้องได้พบลูก แล้วเราก็ได้เจอเขาจริงๆ เราสามคนพ่อแม่ลูกได้เจอกันแล้ว”

ทั้งคู่โอบกอดกันแน่น ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข... เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว จินจูจึงเป็นธุระพาไข่มุกไปหาหมอเพื่อตรวจให้แน่ใจว่าท้อง แต่ไม่ยอมบอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกเพราะเกรงว่าไข่มุกจะช็อกกับความจริงซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก

วันที่จินจูพาไข่มุกมาโรงพยาบาล คีรินทร์ก็พาภัททิมามาตรวจเช่นกัน ชลลดามากับลูกด้วยช่วยหาทางสับเปลี่ยนปัสสาวะของคนที่ท้องจริงมาให้ภัททิมา ส่วนไข่มุกนั้นท้องแน่นอนอยู่แล้วแต่ไม่ยอมปริปากว่าท้องกับคีรินทร์

เมื่อมาเจอกันในห้องน้ำ ภัททิมาคุยอวดและเย้ยหยันไข่มุกอย่างผู้ชนะ “ไม่ใช่แค่ฉันกำลังจะแต่งงานกับ รินทร์นะ แต่เรามีลูกด้วยกันแล้ว หวังว่าทุกอย่างระหว่างเธอกับรินทร์คงสิ้นสุดกันที ต่อไปก็เลิกตอแยกับผัวฉัน เธอยังสาวหาผู้ชายใหม่สักคนไม่ยากหรอก”

ไข่มุกยืนนิ่งช้ำใจ ภัททิมาหัวเราะใส่หน้าอย่างสะใจแล้วเดินออกไป ชลลดามองไข่มุกด้วยหางตา บอกว่ามี เรื่องอยากคุยด้วย

“เธอท้องใช่มั้ย คิดรีดเงินจากคีรินทร์เท่าไหร่”

“หนูไม่เคยคิดจะเอาเงินใคร”

“ขอให้จริงเถอะ เพราะถึงยังไงคีรินทร์ไม่มีทางเชื่อแน่ว่าเป็นลูกเขา แต่ถึงใช่คนอย่างเธอก็ไม่คู่ควรที่จะเป็นเมียเขาหรอก มีแต่ทำให้เขาขายหน้าอายคนไปทั่ว ฉันเห็นใจเธอนะ แต่ลูกขอทานอย่างเธอมาจากดงน้ำเน่าอยู่ในที่ของตัวเองเถอะ อย่ามายุ่งกับพวกเราเลย”

“ไม่ต้องห่วง หนูไม่คิดไปยุ่งไปวุ่นวายอะไรด้วยแน่”

“ฉันดีใจมากที่ได้ยินแบบนี้ พูดแล้วจำใส่กะลาหัวไว้ด้วยนะยะ”

ชลลดาก้าวออกไปสวนกับจินจูที่เดินเข้ามา จินจูปรี่มาถามไถ่ไข่มุกอย่างระแวง

“เป็นอะไรหรือเปล่า เห็นเข้ามานานเลยมาตาม... เขามาพูดอะไรไม่ดีหรือเปล่า”

“ไม่มีอะไรค่ะ” ไข่มุกตอบหน้าเศร้า ไม่อยากเล่าเพราะไม่มีประโยชน์ ได้แต่เก็บความขมขื่นไว้เงียบๆ

ภัททิมาถือใบตรวจออกมาอวดคีรินทร์ที่รออยู่ด้านนอก คล้องแขนและหอมแก้มเขาอย่างดีใจสุดๆ ชลลดาเดินยิ้มแย้มตามมายืนใกล้ๆ คีรินทร์เห็นผลตรวจแล้วยืนนิ่งพูดไม่ออก

“ดีใจจนอึ้งเลย โถ...อยากได้ลูกมากสิคะ ลูกชายหรือลูกสาวดีน้า”

ภัททิมาน้ำเสียงเริงร่า ไข่มุกเดินผ่านมาเห็นพวกเขาก็ทำท่าจะเลี่ยงไปเงียบๆ แต่จินจูที่มาด้วยกันหยุดมองอย่างเจ็บใจแทน กระซิบถามไข่มุกเพื่อความมั่นใจ

“หนูแน่ใจนะว่าจะไม่บอกเขาว่ากำลังจะเป็นพ่อคน”

“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ เขากำลังจะเป็นพ่อของลูกคุณภัททิมาอยู่แล้ว”

คีรินทร์เห็นไข่มุกก็ผละจากภัททิมาอย่างไม่ไยดี ตรงเข้าไปถามไข่มุกด้วยความเป็นห่วง

“หมอว่าไงบ้าง โอเคไหม ดูท่าทางเธอเพลียๆนะ”

ภัททิมาขยับตามมาแทรก เอาใบตรวจแกว่งไปมาตรงหน้าไข่มุก “ดีใจกับฉันหน่อยสิ สองเดือนแล้วนะ...ลูกแม่”

ไข่มุกมองคีรินทร์อย่างช้ำใจมาก ภัททิมาได้ทีหัวเราะเยาะหยันและจงใจตอกย้ำให้คีรินทร์รังเกียจไข่มุก

“มาตรวจแผนกสูติคงไม่ใช่ตรวจร่างกายประจำปีแน่...ของเธอกับพิพัฒน์กี่เดือนแล้วล่ะ”

“จะท้องกับใครก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ” จินจูตอบโต้อย่างโกรธแทน

“ไม่ใช่เรื่องพวกเราอยู่แล้ว ขออย่ามามั่วว่าท้องกับลูกเขยฉันแล้วกัน” ชลลดากรีดเสียงใส่ทั้งคู่

คีรินทร์มองไข่มุกอย่างหมางเมิน “ก็ดี...ถ้าท้องจริงก็ดีใจด้วย”

“คุณคีรินทร์...ระวังจะต้องเสียใจทีหลัง” คำพูดของจินจูทำให้คีรินทร์ชะงักด้วยความสงสัย แต่ไข่มุกชิงตัดบทก่อนที่เขาจะซักถาม

“พอเถอะค่ะ หนูอยากกลับโรงแรม”

จินจูมองไข่มุกอย่างเห็นใจพาเดินไปพร้อมกัน คีรินทร์มองตาม ทั้งรักทั้งแค้นไข่มุก และไม่มีกะจิตกะใจยินดียินร้ายกับผลตรวจของภัททิมา

เช้าวันต่อมา มณีอ่านผลตรวจการตั้งครรภ์ของภัททิมาแล้วอึ้งไปอย่างไม่คาดคิด เขมทัตสังเกตสีหน้าท่าทีของภรรยาก็รู้ว่าผลเป็นอย่างไร

“คราวนี้ทุกคนคงแน่ใจได้แล้วนะคะ ว่าลูกไก่ท้องจริง กำลังจะมีหลานคนแรกของครอบครัว หรือคุณพี่ยังต้องการให้ตรวจอะไรอีกไหมคะ” ชลลดาลอยหน้าลอยตาอย่างผู้ชนะ

มณีถอนหายใจยาว ถามเขมทัตว่าจะเอายังไงดี จะท้องโย้ในงานแต่งอวดแขกหรือเปล่า

“งั้นก็ต้องรีบจัดงานให้เร็วที่สุด”

“คราวนี้ขอจัดให้ใหญ่โตสมหน้าสมเกียรติด้วยนะคะคุณพี่ คนเขาจะได้ไม่เอาไปนินทาว่าแต่งสะใภ้ทั้งที สยามกรุ๊ปยังขี้เหนียว อ้อ นอกจากจะต้องเตรียมเรื่อง งานแต่ง คุณพี่มณีคงต้องเตรียมหาของรับไหว้หลานแล้ว จะเอาโซ่ทองสักกี่กิโลดีคะ”

ชลลดาหัวเราะอย่างเหนือกว่า มณีพูดไม่ออกได้แต่ค้อนปะหลับปะเหลือกด้วยความหมั่นไส้...ทางด้านไข่มุกที่มีจินจูคอยดูแลเป็นอย่างดี วันเดียวกันนี้เธอบอกจินจูว่าหลัง จากถ่ายหนังจบเธออยากไปอยู่ในที่เงียบๆ รอเจ้าตัวเล็กคลอด

“ทำไมถึงไม่บอกคีรินทร์ ถึงจะเป็นคนเจ้าชู้แต่ฉันดูออกนะว่าเขาจริงใจกับหนู”

“รู้หรือไม่รู้ก็เท่านั้น...เขากำลังจะแต่งงาน จะมีลูก กับคนอื่น เขาไม่ต้องการหนูกับลูกหรอก หนูไม่อยากให้ เขาลำบากใจ”

“หนูถามเขารึยัง อย่าคิดไปเอง ฉันไม่อยากให้หนูผิดพลาดเหมือนฉัน”

“ไม่เหมือนหรอกค่ะ คุณกับคุณอาคธาถูกคนอื่นกีดกัน แต่กับเขา หนูเป็นแค่พวกสิบแปดมงกุฎ มีแต่หลอก ลวงเขา หนูตัดสินใจแล้วค่ะ เขาไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องเด็ก”

“ถ้างั้นไปอยู่กับฉันที่เกาหลีไหม ไปคลอดลูกที่โน่นกัน ให้ฉันได้ดูแลหนูนะ”

“ขอบคุณมากค่ะคุณจินจู คุณดีกับหนูมาก แต่หนูทิ้งแม่วันดีไปไม่ได้หรอกค่ะ”

จินจูนิ่งไป มองไข่มุกด้วยความสงสาร แล้วหลังจาก นั้นก็ตัดสินใจชวนคธาไปหาวันดีที่สถานีตำรวจ วันดีไม่เห็นไข่มุกก็กล่าวหาทั้งคู่ว่ากีดกันไม่ให้มาหาแม่ แต่พอเห็นจินจูยื่นสร้อยพร้อมจี้ไข่มุกมาตรงหน้าก็ตกใจหน้าซีดเผือด

“คุณเคยเห็นสร้อยเส้นนี้ไหม บอกฉันมาตรงๆ”

วันดีไม่ตอบแต่ยื่นมือออกจากลูกกรงหวังแย่งสร้อย แต่จินจูเร็วกว่ารีบถอยห่างออกมา

“เอามานะ นี่มันสร้อยของนังมุก”

วันดีเอื้อมสุดแขนแต่ก็ไม่ถึงสร้อย โวยวายเขย่าลูกกรงอย่างลนลาน

“สร้อยของฉันที่ให้ลูกสาวตอนเขาเกิด เธอบอก เองนะว่าสร้อยนี้เป็นของไข่มุก ถ้างั้นไข่มุกก็คือยองแอ ลูกสาวฉันใช่มั้ย”

วันดีส่ายหน้าดิกไม่ยอมรับ คธาจึงข่มขู่จะให้ศาลช่วยพิสูจน์ ถึงตอนนั้นอาจเจออีกคดีคือลักพาตัวลูกคนอื่น วันดีฟังแล้วตาเหลือกด้วยความกลัว

“แล้วเธอจะไม่มีวันได้เจอหน้าไข่มุกอีก” จินจูสำทับจริงจัง วันดีถึงกับปล่อยโฮอย่างอัดอั้น

“อย่านะ...อย่า ฉันก็รักเด็กคนนี้ แล้วถ้าฉันบอก จะได้อะไร”

“จะได้ทุกอย่างที่ต้องการ ว่ามาเลย” จินจูสบตาคธาอย่างมีหวัง และจดจ่อรอฟังวันดีที่ตั้งท่าต่อรองด้วยความโลภ...

หลังจากเจรจากับวันดีเรียบร้อยแล้ว ทั้งคู่กลับมาหารือกันที่โรงแรมเพื่อหาวิธีนุ่มนวลที่สุดบอกไข่มุกว่าเธอคือยองแอ...ซอนซาแอบได้ยินโดยบังเอิญ คิดไม่ถึงว่าที่แท้ไข่มุกก็คือลูกสาวของจินจูกับคธา

*********************************

 

เพื่อให้มั่นใจว่าเรื่องราวที่ได้ยินไม่ผิดแน่ ซอนซาแอบไปหาวันดีถึงห้องขังโดยให้เงินเป็นสองเท่าที่ได้จากจินจู คนงกอย่างวันดีมีหรือจะปฏิเสธ เล่าหมดทุกสิ่งอย่างเกี่ยวกับไข่มุกที่เก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ

เมื่อรู้ชัดว่าจินจูกับไข่มุกเป็นแม่ลูกกัน ซอนซาวางแผนทำลายชื่อเสียงทั้งคู่เพราะเจ็บแค้นที่จินจูยังคงเป็นที่รักของแทยอนไม่เปลี่ยนแปลง เริ่มจากกลั่นแกล้งไข่มุกขณะถ่ายหนังด้วยกัน แรกๆไข่มุกไม่รู้จึงเป็นฝ่ายถูกกระทำ แต่พอนานเข้ารู้ตัวก็แอบเอาคืนซอนซาบ้างเหมือนกัน

จินจูไม่พอใจเพราะรู้ทันว่าซอนซาแกล้งไข่มุก พอเอ่ยปากปกป้องก็ถูกซอนซาตอกหน้าว่าทำเหมือนเป็นแม่ลูกกัน แทยอนเห็นท่าไม่ดีรีบแยกสองคนออกจากกันเพราะกลัวความจริงทำให้จินจูเสียชื่อเสียง อีกอย่างหนังที่ถ่ายทำก็ใกล้เสร็จและเตรียมฉายในอีกไม่นานนี้


คีรินทร์ยังป้วนเปี้ยนวนเวียนเฝ้าดูความเป็นไปของไข่มุกด้วยความรักและเป็นห่วง ภัททิมาเห็นภาพบาดตาก็ทนไม่ได้ โดยเฉพาะตอนที่คีรินทร์ต้องเข้าฉากแทนพระเอกที่ท้องเสียมาไม่ไหวเล่นคู่กับนางเอกอย่างไข่มุกแล้วเขานอกบทตัดพ้อต่อว่าและสารภาพรักก่อนบอกลาเดินหนีไป ภัททิมาถึงกับกรี๊ดกระจายเต้นเร่าๆ

ด้วยความโมโห รู้แน่แก่ใจว่าเขายังตัดใจจากไข่มุกไม่ได้

ด้วยความเจ็บใจ ภัททิมาทำทีมาพูดดีกับไข่มุกขอร้องให้เธอช่วยร้องเพลงเป็นของขวัญในวันแต่งงานที่จะจัดขึ้นเร็วๆนี้ จินจูไม่พอใจออกโรงปกป้องช่วยเหลือไข่มุกและจะไม่ให้รับงาน แต่ไข่มุกกลับตอบรับอย่างขมขื่น ถือว่าเป็นของขวัญสำหรับลูกของพวกเขาสองคน

มณีนำแหวนประจำตระกูลมาให้ภัททิมาลอง ปรากฏว่าใส่ได้พอดี แล้วยึดเอาไว้หน้าตาเฉยโดยมีชลลดาคอยหนุนหลัง แถมยังพูดเรื่องสินสอดอ้างว่าญาติๆของตนถามมา

“ไม่ต้องเป็นห่วง ทางเราจัดให้สมศักดิ์ศรีแน่นอน”

“ขอบพระคุณคุณเขมมากค่ะ งานนี้ชลไม่ห่วงหรอก เพราะเป็นหน้าเป็นตาของบ้านนี้อยู่แล้ว” ชลลดายิ้มดีใจ แอบส่งสายตาเยาะเย้ยมณีที่นั่งหน้าตึงไม่เต็มใจ


ถึงวันที่หนังปิดกล้อง แทยอนเปิดแชมเปญฉลองในกองถ่ายและบอกให้ทุกคนรอดูหนังพร้อมฉายในเดือนหน้า คีิรินทร์ใจหายที่จากนี้ไปต้องห่างไกลไข่มุก เขาเรียกเธอมาพบในห้องทำงานและมอบเช็คห้าล้านให้ไปเริ่มต้นใหม่กับพิพัฒน์

“อย่าคิดว่าฉันดูถูกเอาเงินฟาดหัว แต่อยากให้เธอเป็นของขวัญอย่างหวังดีและจริงใจ”

“งานหมั้นคุณฉันคงมาร้องเพลงให้ไม่ได้แล้วค่ะ เพราะอาจจะตรงกับวันที่หนังฉายรอบปฐมทัศน์ พวกนักแสดงต้องไปร่วมงานทางโน้นกัน”

“ไม่มาก็ดี อย่างน้อยเธอจะได้ไม่ต้องเห็น...ช่างเถอะ ขอให้เธอโชคดีกับอนาคตที่สดใส”

“เช่นกันค่ะ” ไข่มุกน้ำตาคลอ...ต่างคนต่างมองอย่างอาลัยรัก แต่ก็เข้าใจผิดกันด้วยทิฐิ

ไข่มุกเดินซึมออกจากห้องทำงานคีรินทร์ นั่งลงที่โซฟามุมหนึ่งในโรงแรมมองเช็คห้าล้านในมือ พิพัฒน์เดินเฉียดเข้ามาใกล้จะชวนเธอกินข้าว พอเห็นเช็คก็ตาโตรีบดึงมาดู

“ห้าล้าน...แม่เจ้า ลายเซ็นบอสนี่ ให้ค่าอะไรเนี่ย หรือว่าปลอบใจที่เลิกกัน แบบนี้แบ่งมาครึ่งนึงเพราะฉันคือต้นเหตุแห่งความร้าวฉาน”

ไข่มุกดึงเช็คกลับ ตาวาวอย่างโกรธจัด “คุณทำแบบนี้ทำไม ตอนคุณชลลดาไล่คุณจะฆ่าคุณ ฉันก็ช่วย พอตอนนี้คุณกลับใส่ร้ายฉัน สิ่งที่คุณทำมันทำให้ทุกคนเข้าใจผิดกันหมด ถึงตอนนี้ก็สายเกินจะแก้แล้ว”

“จะแก้ไปทำไม ได้มาตั้งห้าล้าน”

พิพัฒน์ทำท่าแย่งเช็คอีก ไข่มุกหลบหลีกและชกเข้าเบ้าตาเขาอย่างจัง แถมด้วยทุบตีไม่ยั้งจนเขาร้องเสียงหลง พูดออกมาหมดว่าถ้าไม่ทำก็โดนชลลดาขู่ฆ่า...หลังจากโดนซ้อมเบ้าตาเขียวคล้ำ พิพัฒน์ไปเล่าให้ชลลดาฟังและบ่นว่าไม่คุ้มเลย แถมเจ็บตัวอีกต่างหาก

“ถึงนังมุกรู้แล้ว แต่มันจะทำอะไรได้ ไม่มีอะไรที่พวกเราต้องกลัว ทุกอย่างกำลังจะจบอย่างแฮปปี้ แกอย่าทำพังก่อนก็แล้วกัน”

“หน้าผมสิพัง นังนั่นชกไม่ยั้งเลย ดั้งหักหรือเปล่าไม่รู้ ยังไงก็เพิ่มค่าหาหมอให้ผมบ้างนะ”

“จัดให้แน่ เพราะแกต้องเตรียมหางานใหม่ อย่ามาให้พวกฉันเห็นหน้าอีก”

“ใช่สิ ผมมันหมดประโยชน์แล้วนี่ เฉดหัวเลยนะ”

“ดีที่รู้ตัว แล้วอย่าคิดแฉเรื่องแกกับลูกไก่ ไม่งั้นฉันเอาตายแน่ ไม่เชื่อคอยดูแล้วกัน”

ชลลดาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันว่าเอาจริง พิพัฒน์ไม่กล้าหือ ได้แต่ลอบมองด้วยความแค้น


ที่ล็อบบี้โรงแรม ซอนซาเห็นจินจูนั่งอ่านหมาย กำหนดการเปิดตัวหนัง ทำทีเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆ จินจูนึกว่าไข่มุกจึงพูดโดยไม่เงยหน้ามอง

“อ่านหมายกำหนดการหรือยัง ต้องเตรียมตอบคำถามนักข่าวด้วยนะ”

“ใช่ อาจจะเป็นคำถามใหม่ที่เธอไม่เคยได้ยินมาตลอดชีวิตก็ได้”

จินจูชะงัก เงยหน้าเห็นซอนซาก็นิ่วหน้าถามว่าที่พูดมาหมายความว่ายังไง ซอนซาอมยิ้มไม่ตอบ นั่งลงข้างๆ พูดไปคนละเรื่อง

“เธอมีผู้ชายไทยคนนั้นแล้วจะรั้งพี่แทยอนไว้ทำไม”

“ฉันไม่เคยรั้ง ระหว่างฉันกับพี่แทยอนเราเหมือนพี่น้องกัน”

“โกหก ถ้าเธอไม่ให้ท่าหรือให้ความหวัง พี่แทยอนจะรอมาตั้งยี่สิบกว่าปีได้ไง อย่าลืม...ความลับไม่มีในโลก ทำอะไรไว้อย่าคิดว่าคนอื่นไม่รู้”

“พูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ”

“ปาร์คจินจู...เธอรอดูวันฉายรอบปฐมทัศน์แล้วกัน ฉันจะทำให้เธอกับไข่มุกดังในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน รับรองว่าเป็นเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่แน่” ซอนซาพูดทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป จินจูไม่เข้าใจแต่ก็สงสัยและกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก

วันเดียวกัน คีรินทร์กับภัททิมาขึ้นมาดูห้องจัดงานหมั้นภายในโรงแรม พอเห็นความสวยงามหรูหราภัททิมาก็ตาพองโตด้วยความตื่นเต้น บอกว่าเฟอร์เฟกต์มากๆ

“พ่อให้ใช้ห้องนี้ ผมขอตัวก่อน รีบไปทำงาน”

คีรินทร์พูดจบหันหลังกลับ เจอไข่มุกเดินผ่านมาพอดี สองคนมองหน้ากันด้วยความคิดถึง ภัททิมารีบเข้ามาเกาะแขนแสดงความเป็นเจ้าของคีรินทร์อย่างออกนอกหน้าพลางขยับนิ้วมือโชว์แหวนเพชรน้ำงามระยับ ไข่มุกเสียใจแต่ไม่พูดอะไร ทำท่าจะเดินจากไป

“เดี๋ยว...ฉันไปดูหนังรอบปฐมทัศน์ไม่ได้...”

“ที่ไปไม่ได้เพราะวันนั้นตรงกับวันหมั้นของเราสองคน” ภัททิมาแทรกอย่างเร็ว คีรินทร์มองเอือมๆ ทำเหมือนไม่ได้ยิน พูดกับไข่มุกต่อไป

“แต่จะหาโอกาสไปดูหนังของเธอนะ”

“ขอบคุณค่ะ ขอแสดงความยินดีล่วงหน้ากับคุณทั้งสองคนด้วย”

ไข่มุกน้ำตาคลอ คีรินทร์สงสารอยากจะเข้าไปปลอบแต่ภัททิมากระแอมอย่างรู้ทันพร้อมกับแทรกตัวเข้ามาตรงกลาง เสียงเขียวใส่ไข่มุก

“น้อยๆหน่อย หูตาแบบนี้อย่ามาใช้กับคุณรินทร์ของฉัน”

ภัททิมาแยกทั้งคู่ออกจากกัน ดึงคีรินทร์เดินไปอีกทาง แต่เขาขัดขืนแถมเสียงเข้มใส่ว่าอย่าตามมา...ว่าแล้วก็เดินลิ่วไปจากตรงนั้น ทิ้งภัททิมายืนหน้าตูมตึงอย่างไม่พอใจ กลับไปกระฟัดกระเฟียดเอากับชลลดาที่บ้าน

“รินทร์ไม่เคยแคร์หนูเลย ใจยังจุ๊กจิ๊กกับมันตลอดเวลา”

“ถ้ายิ่งรู้ว่ามีลูกกับมัน...มีหวังรักรีเทิร์นแน่ เธอก็จะกลายเป็นเมียหัวเน่านอนกอดเข่าเช็ดน้ำตา”

“อ๊าย...มันท้องเหรอคะคุณแม่ขา” ภัททิมาเผลอตัวโวยวาย ชลลดาตกใจรีบเอามือปิดปากและถลึงตาใส่ลูกสาว

“แหกปากไปทำไม กลัวคนอื่นจะไม่รู้หรือไง ไปโรงพยาบาลหาหมอสูติ ถ้าไม่ท้องจะไปทำไมเล่า”

“ถ้างั้นเราตายแน่ ยิ่งต่อไปเขารู้ว่าที่แท้หนูท้องข้าวสุก มีหวังโดนชู้ตออกจากบ้านนี้แน่นอน”

“ไม่มีทาง ทุกอย่างในบ้านนี้ สมบัติทุกชิ้นต้องเป็นของเรา แค่นังมุกจัดการไม่ยากหรอก ท้องอ่อนๆแท้งง่ายจะตาย”

ชลลดาพูดเป็นฉากๆ แต่ภัททิมายังตามไม่ทันประสาคนคิดช้า กลอกลูกตาไปมาอย่างสงสัย

ชลลดาเข้ามาที่โรงแรมแล้วแอบแกล้งไข่มุกเพื่อให้แท้งลูก แต่ไม่สำเร็จสักครั้งเพราะไข่มุกมีจินจูคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ฝ่ายภัททิมาที่กำลังจะเป็นเจ้าสาวก็ถูกพวกกีกี้กิ๊กเก่าของคีรินทร์ราวีอยู่เหมือนกัน

ในที่สุดวันหมั้นของภัททิมากับคีรินทร์ก็มาถึง ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับหนังเรื่องแรกของไข่มุกเข้าฉายรอบปฐมทัศน์...ซอนซาถือโอกาสนี้แฉความจริงต่อหน้านักข่าวว่าไข่มุกเป็นลูกของจินจู สร้างความฮือฮาแก่นักข่าวเป็นอย่างมาก รวมทั้งไข่มุกก็ตะลึงอย่างคาดไม่ถึง

นักข่าวเบนไมค์ไปทางซอนซา แย่งกันถามเสียงเซ็งแซ่ อยากได้รายละเอียดที่ชัดเจน และใครเป็นพ่อของไข่มุก แทยอนเห็นท่าไม่ดีเบียดเข้ามาบอกนักข่าวว่าที่ซอนซาพูดหมายถึงจินจูรักและเอ็นดูไข่มุกเหมือนลูกสาว แต่ซอนซาไม่ยอมยุติ ยืนยันหนักแน่นว่า

“ไข่มุกคือลูกสาวของปาร์คจินจูที่มาแอบคลอดแล้วทิ้งไว้ที่เมืองไทยเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว”

“ซอนซา...” แทยอนปรามเสียงเครียด

“พี่ไม่ต้องมาห้ามฉัน พี่ๆน้องๆนักข่าวคะ สิ่งที่ฉันพูดอาจจะดูเป็นไปไม่ได้ แต่ทั้งหมดคือเรื่องจริง ผู้หญิงคนนี้หลอกทุกคนมาตลอด”

นอกจากคำพูดแล้วซอนซายังเปิดคลิปวันดีสารภาพความจริงอย่างหมดเปลือก หาว่าจินจูไข่แล้วทิ้งเพราะกลัวเสียชื่อเสียงดาราดัง ไข่มุกตกใจมากอยากได้ยินจากปากจินจู แต่แทยอนไม่เปิดโอกาสให้เธอตอบ แทรกขึ้นว่า

*********************************


“นี่เป็นโปรเจกต์หนังเรื่องใหม่ของทีมงานเราครับ คลิปนั่นเป็นตัวอย่างที่เราเอาออกมาโชว์สื่อ ขอโทษด้วยที่ทำให้ทุกคนตกใจ”

ซอนซาทำท่าจะพูดอีก แต่แล้วต้องนิ่งไปเพราะแทยอนแอบบีบไหล่เธออย่างแรง

“เชิญพี่น้องนักข่าวเข้าโรงกันก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวจะได้เวลาแล้ว เชิญๆ” แทยอนเดินนำไป นักข่าวหันมาเม้าท์กันเองอย่างไม่ติดใจสงสัย


 
“ตกใจหมด นึกว่าจะเป็นข่าวใหญ่ซะแล้ว”

“เข้าใจเล่นข่าวนะเนี่ย โปรโมตเรื่องใหม่รอบปฐมทัศน์ สมกับเป็นเจ้าพ่อวงการบันเทิงจริงๆ”

ไข่มุกมองหน้าจินจูกับคธาที่ทั้งเงียบและมีพิรุธแต่ไม่พูดอะไร กระทั่งเข้ามานั่งในโรงหนังแล้วจินจูกุมมือเธอทั้งน้ำตา ไข่มุกนึกรู้ว่าเรื่องที่ซอนซากับวันดีพูดเป็นจริงจึงดึงมือออกแล้วลุกขึ้นผลุนผลันออกไป จินจูทำท่าจะลุกตามแต่แทยอนแตะแขนห้าม คธาที่นั่งด้านหลังจึงตามออกไปเอง

ไข่มุกมุ่งหน้าไปสถานีตำรวจและดึงดันขอเยี่ยมวันดีทั้งที่หมดเวลาเยี่ยมแล้ว วันดีพูดอ้อมค้อมไปมาเมื่อถูกไข่มุกคาดคั้น แต่สุดท้ายก็ยอมรับความจริงพร้อมกับทวงบุญคุณเพราะกลัวถูกทอดทิ้ง

“ถึงยังไงแม่ก็เลี้ยงเอ็งมาตั้งแต่เล็ก เอ็งก็ต้องดูแลตอบแทนเลี้ยงดูแม่ไปจนตาย อย่าทิ้งแม่นะมุก”

“หนูเป็นลูกใครกันแน่”

“ใช่ จินจูเป็นแม่ของเอ็ง พอคลอดแล้วเขาก็เอาเอ็งมาทิ้ง ตอนนั้นแม่เองก็ไปคลอดลูก แต่เด็กมันตายแต่เกิด เดินมาเจอแกโดนทิ้งอยู่ข้างถนนเลยเก็บมาเลี้ยง”

ไข่มุกร้องไห้สะอึกสะอื้น รำพึงรำพันด้วยความเสียใจว่าทำไมเขาต้องทิ้งเธอด้วย

“มันเป็นดาราคงกลัวคะแนนตกมั้ง มุก...พอแม่พ้นโทษเราก็จะได้มาอยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน อย่าไปสนใจคนอื่นมันเลยลูก”

คธายืนมองอยู่ไม่ไกล เสียใจและรู้สึกผิดมาก ค่อยๆเดินเข้ามาแตะไหล่ไข่มุกที่ยังสะอึกสะอื้น

“กลับโรงแรมเถอะ...ดึกแล้ว”

ไข่มุกยอมกลับโรงแรมและฟังคธาอธิบายทั้งที่ความเสียใจยังไม่จางหาย

“เรา...หมายถึง...พ่อกับแม่ก็เพิ่งรู้ตอนที่เห็นสร้อยจี้มุกของหนู แม่เขาจำได้ว่าเป็นของที่ให้ไว้กับลูก ไปถามคุณวันดีถึงได้รู้ความจริง”

“แล้วทำไมพวกคุณไม่บอกหนู ทำไมยังปิดกันอีก”

“เราไม่รู้จะพูดยังไง เห็นลูกกำลังทุ่มเทกับงานหนังเรื่องแรกเลยไม่อยากให้เสียสมาธิ แม่เขาตั้งใจว่าหลังจากวันนี้จะค่อยๆหาโอกาสบอกหนู...ไข่มุก เราสองคนรักลูกมากนะ”

“หนูไม่เชื่อ ถ้ารักจริงทำไมต้องทิ้ง พวกคุณไม่อยากให้หนูเกิดมามากกว่า”

จินจูเดินเข้ามาได้ยินพอดี อธิบายความจริงจากใจว่า “ไม่จริง แม่อยากให้ลูกเกิดมา แม่ไม่ได้ทิ้ง ไม่เคยแม้แต่จะคิด แต่เข้าใจผิดว่าหนูตายไปเล้ว”

“ตอนนี้คุณจะพูดอะไรก็ได้ เมื่อก่อนหนูลำบากแทบตาย ต้องกินนอนข้างถนน ไม่เห็นใครสักคนมาสนใจ”

จินจูน้ำตาไหลพราก เข้าไปจับมือไข่มุก แต่ถูกสะบัดออกอย่างทั้งรักทั้งแค้น คธาพยายามจะอธิบายอีกแต่ไข่มุกไม่ฟัง ต่อว่าแล้ววิ่งหนีไปทั้งน้ำตา แต่จินจู ไม่ปล่อยผ่าน ตามมาคว้าตัวลูกไว้

“ยองแอ...ฟังแม่อธิบายก่อน”

ไข่มุกยืนนิ่งให้กอดแต่กำมือแน่นท่าทางไม่ยอมรับ จินจูลูบหลังลูบศีรษะด้วยความรัก เอ่ยอย่างอ่อนโยน

“ฟังแม่นะลูก...แม่ได้ได้ตั้งใจทิ้งหนู ทุกอย่างเป็นเพราะ...”

“หนูไม่ฟังอะไรทั้งนั้น พวกคุณโกหกหนู ทิ้งหนู คราวนี้จะหลอกอะไรอีก”

หญิงสาวพยายามจะดันจินจูออกแล้วเลยยื้อกันไปมาเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมปล่อย สุดท้ายไข่มุกก็ร้องไห้

โฮอย่างสับสน จินจูตระกองกอดลูกด้วยความสงสารและรู้สึกผิด คธาตามมายืนมองทั้งคู่อย่างเป็นห่วง

“แม่รักลูกนะ ยองแอของแม่”

“คุณไม่ได้รักหนูหรอก คุณรักแต่ตัวเอง ไม่งั้นจะทิ้งหนูทำไม”

“ไม่ใช่นะ”

“คงกลัวว่ามีหนูแล้วจะทำให้ชื่อเสียงเสียหาย เลยโยนทิ้งไว้ข้างถังขยะ”

“ไม่จริง”

“ถ้าไม่จริงทำไมคืนนี้ตอนนักข่าวถามไม่ยอมรับล่ะคะ ทำไมไม่บอกความจริงให้ทุกคนรู้” จินจูอึ้งพูดไม่ออก ไข่มุกสบตาแล้วยิ้มหยันอย่างเจ็บปวด “สุดท้ายคุณก็เลือกชื่อเสียงอีกตามเคย เหมือนเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว”

“ไข่มุก....ยองแอ...ฟังพ่อก่อน”

“หนูชื่อไข่มุก เป็นลูกแม่วันดี ไม่ใช่ยองแอของพวกคุณ” พูดจบเธอวิ่งหนีไป ทิ้งจินจูกับคธายืนอึ้งด้วยความเสียใจที่ลูกไม่ยอมรับ


คีรินทร์กับภัททิมารู้เห็นภาพข่าวไข่มุกจากสื่อทีวี แม้ข่าวจะบอกว่าเป็นการโปรโมตหนังเรื่องใหม่ของแทยอน แต่คีรินทร์ก็ค่อนข้างแน่ใจว่าไข่มุกคือลูกจินจูจริงๆ เนื่องจากที่ผ่านมาเขารู้สึกได้ว่าจินจูรักและห่วงใยไข่มุกมากจนผิดปกติ

เช้าวันรุ่งขึ้น คีรินทร์เห็นไข่มุกร้องไห้ ก็เข้ามากอดปลอบและให้กำลังใจเธออย่างเต็มที่

“ร้องทำไม...ตอนนี้เธออาจจะตกใจ แต่ทุกอย่างที่เข้ามามีแต่เรื่องดีๆทั้งนั้น ต่อไปชีวิตเธอจะมีแต่ความสุข”

“เขาไม่ได้ต้องการฉันตั้งแต่แรก ไม่งั้นเขาจะเอาฉันไปทิ้งข้างถนนทำไม ถึงบอกว่าตาย แต่ไม่คิดจะทำศพเลยเหรอ”

“ไม่หรอก เรื่องอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นก็ได้”

“ไม่รู้สิคะ ทั้งแม่วันดีทั้งคุณจินจูทำไมถึงไม่บอกความจริงแต่แรก ทำไมทุกคนต้องปิดบังฉัน หลอกลวง เห็นฉันเป็นคนโง่”

“อย่าพูดอย่างนั้นสิ ไม่มีใครเห็นเธอเป็นคนโง่ ทุกคนรักและหวังดี ฉันเองก็ด้วย”

“ขอบคุณนะคะ แต่ไม่เป็นไร คุณเอาเวลาไปสนใจผู้หญิงที่คุณกำลังจะแต่งงานด้วยเถอะ”

“เดี๋ยวสิไข่มุก ถึงจะยังไงฉันก็เป็นห่วงเธอนะ”

“ขอบคุณค่ะ แต่อย่าลำบากเลย ถึงจะไม่เหลือใครแต่ฉันก็ยังมี...” ไข่มุกยั้งปากไม่พูดเรื่องลูก “เราอย่ามาเกี่ยวข้องกันอีกเลย ฉันขอล่ะค่ะ...ไปอยู่กับคุณลูกไก่ของคุณเถอะ”

ขณะที่ไข่มุกผลักไสคีรินทร์ อีกด้านหนึ่งแทยอนกำลังต่อว่าซอนซาอย่างโกรธจัด

“ทำไมถึงทำแบบนี้ อยากให้หนังเจ๊งหรือไง คิดอะไรอยู่ จะพังหนังของเราใช่มั้ย”

“ฉันก็แค่พูดเรื่องจริง หรือพี่จะบอกว่าไม่เคยรู้เรื่องนี้”

“รู้ไม่รู้ก็ช่าง แต่เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”

“ทีจินจูเป็นนางเอกลวงโลก ท้องแล้วเอาเด็กไปโยนทิ้งพี่ยังเข้าข้างได้ แล้วทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”

“หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะซอนซา”

“ไม่หยุด ตอนนี้ปล่อยไว้ก่อนก็ได้ รอให้หนังออกจากโรงฉันจะแฉอีกครั้ง เอาให้ทั้งแม่ทั้งลูกไม่มีที่ยืนในวงการอีกเลย...อีกหน่อยไข่มุกก็คงเหมือนแม่ ท้องไม่มีพ่อ”

จินจูที่นั่งอยู่ด้วยลุกพรวดเข้าไปบีบคอซอนซาอย่างโกรธจัด “อย่าคิดแฉเป็นอันขาด ทำฉัน...ฉันไม่ว่า แต่อย่ามาแตะต้องยองแอ”

“ฉัน...ฉันพูดความจริง เอามือออกไป”

“อยู่ให้ห่างจากลูกฉัน ไม่งั้นฉันจะเอาคืนจากเธอเป็นสิบเท่า”

ซอนซาฟังแล้วผวา ไม่คิดว่าจินจูจะดุดันได้ถึงขนาดนี้

*********************************

อ่านละคร มายาสีมุก ตอนที่ 16
ไม่เพียงแค่ต่อว่าซอนซาเท่านั้น แทยอนยังไล่เธอกลับเกาหลีโดยจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินให้เสร็จสรรพ ทำให้ซอนซาน้อยใจและเสียใจต่อต้านเขาด้วยความโมโห

“ไม่! ฉันไม่กลับ ทำไมพี่ถึงยังต้องรักจินจูด้วย เขาก็มีผู้ชายคนไทยคนนั้นแล้ว ทำไมพี่ไม่ตัดใจหันมามองคนอื่นบ้าง ฉันรักพี่ ได้ยินมั้ย...ฉันรักพี่”

“ขอบใจสำหรับความรู้สึกที่ดี แต่ถ้าความรักของเธอที่มีกับพี่ทำร้ายคนอื่นมากขนาดนี้ บางทีระหว่างเราคงไม่เหมือนเดิม”


 
ซอนซาตกใจ โผเข้ากอดเขาทั้งน้ำตา “อย่าทำอย่างนี้ อย่าไล่กันเลย ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่”

“กลับไปเกาหลีแล้วลืมพี่ซะ เปิดใจให้คนอื่นบ้าง เธอจะได้เจอกับคนที่ดีและรักเธอได้แน่นอน”

“ฉันจะรักพี่...รักพี่คนเดียว” ซอนซาฟูมฟายแต่แทยอนไม่สนใจ แกะมือเธอออกแล้วเดินหนีไปโดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง...

ด้านจินจูกับคธาที่เป็นกังวลเรื่องไข่มุกไม่ยอมรับพวกเขา ทั้งคู่พากันไปหาเธอที่ห้องพักตั้งใจจะอธิบายอีกครั้งเพื่อทำความเข้าใจ แต่กลายเป็นว่าภายในห้องว่างเปล่า ไม่มีแม้เงาไข่มุก เสื้อผ้าข้าวของก็หายไปเกลี้ยง

เมื่อคีรินทร์ทราบเรื่องจากทั้งคู่ว่าก็ร้อนใจ อาสาไปดูให้ที่บ้านเช่าแต่ไม่พบไข่มุก เจ้าของบ้านบอกว่าเธอย้ายไปแล้ว จินจูอยากจ้างนักสืบแต่คธาไม่เห็นด้วย เกรงจะเป็นเรื่องใหญ่เพราะช่วงนี้นักข่าวยิ่งจับตามองอยู่

“แต่ลูกฉันทั้งคน จะใจเย็นได้ยังไงคะ” จินจูเสียงสั่นเครือ

“ลองไปถามวันดีดูมั้ย เผื่อจะรู้อะไร ยังไงเขาก็อยู่ด้วยกันมานานน่าจะพอรู้ว่าไข่มุกจะหนีไปไหน”

“งั้นเดี๋ยวผมไปถามเอง ยังไงก็ต้องหาให้เจอให้ได้” คีรินทร์อาสาด้วยความเต็มใจ

เวลาเดียวกันนั้น ไข่มุกมาหาวันดีที่สถานีตำรวจตั้งใจเอาเช็คห้าล้านมาให้ แต่วันดีกำลังจะถูกนำตัวไปจากที่นี่เพราะหมดระยะฝากขังจึงไม่รับไว้

“จะไปอยู่ในคุกแล้ว เงินพวกนี้จะมีประโยชน์อะไร แกเก็บไว้เถอะ แล้วก็ยื่นเรื่องขอประกันตัวด้วย ยื่นหลายๆ รอบมันก็ต้องได้สักรอบล่ะวะ เก็บเงินนี้ไว้ช่วยแม่นะ ห้ามเอาไปใช้อย่างอื่น แล้วก็หาทนายเก่งๆมาด้วยเข้าใจมั้ย”

ไข่มุกหน้าเศร้าน้ำตาซึมด้วยความสงสารวันดี ยืนมองตามรถจนลับตา คีรินทร์เลี้ยวรถเข้ามาสวนกับรถตำรวจ เห็นวันดีเต็มตาก็หยุดรถร้องถามว่าไข่มุกอยู่ที่ไหน รู้ไหมว่าเธอไปไหน วันดีไม่สบอารมณ์นักแต่ก็ตอบกลับว่าเมื่อกี้มันยังยืนส่งตนอยู่เลย คีรินทร์ดีใจมากรีบเคลื่อนรถเข้าไป แต่ก็ไม่เจอไข่มุกเสียแล้ว

วันเดียวกันนี้ นุชนารถปรี๊ดแตกเมื่อเห็นข่าวงานหมั้นของภัททิมากับคีรินทร์ เธอขยำหนังสือพิมพ์พร้อมกับกรีดร้องจนวัฒนาที่อยู่ในบ้านเดียวกันตกใจวิ่งพรวดออกมา พอเห็นข่าวนั้นเข้าก็แค่นยิ้ม ถามเสียงขื่น

“โมโหข่าวไหนล่ะ นางเอกคนดังหรือผัวเก่า”

“ผัวน่ะสิ หน็อย...ทำไมถึงเป็นมันที่ได้ทุกอย่าง คนที่นั่งตรงนั้นต้องเป็นฉัน นังลูกไก่...ลูกแร้งมาเกิดล่ะไม่ว่า”

“อย่าโมโหน่า...ปล่อยให้เริงร่ามีความสุขกันไป อีกไม่นานก็ถึงเวลาของเราแล้ว”

วัฒนาแววตาครุ่นคิดมีแผนร้าย นุชนารถท่าทางโมโหไม่หาย เหยียบขยี้รูปภัททิมาในข่าวด้วยเท้าอย่างเจ็บแค้นอาฆาต!

********************************

โดย    TnewsOnline
อ่าน    3,732
28-04-13 16:06
ข่าวยอดนิยมในกลุ่มข่าว