"มาอยู่บ้านของในหลวง ท่านก็เหมือนพ่อคนหนึ่ง นับถือสูงสุดของชีวิต บอกลูกเมียให้ทำดีตลอด" ออม นะทะเล(บ้านที่พ่อสร้างฯ#3)

Publish 2016-10-30 15:19:52

       “ ตอนแรกเขาก็ไม่ได้บอกเลย ว่าจะได้มาอยู่บ้านของในหลวง ถ้าเขาบอกตั้งแต่ทีแรกก็คงจะไม่ได้มาอยู่ เพราะคนอื่นอาจจะมาอยู่ก่อน ถึงแม้พวกเราจะยังอยู่ที่เดิม กับแก(ในหลวง) ก็จะที่สุดอยู่แล้ว ตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นปู่ กับในหลวงนี้ ก็นับถือแก ก็เหมือนกับพ่อคนหนึ่ง  คือนับถือเป็นสูงสุดของชีวิตแล้ว ผมก็รู้สึกภูมิใจ บอกลูกเมียให้ทำความดีตลอด คือชุมชน หมู่บ้าน ผมก็จะเข้าไปช่วยเหลือตลอด ทำเพื่อส่วนรวม ”

       ถ้อยความประโยคข้างต้น ตอกย้ำถึงคนหนุ่มอย่างพี่ออม  ออม นะทะเล  ที่ชีวิตนี้อุทิศแล้วซึ่งหมายความของการก้าวเดินตามรอยทางของพ่อหลวง  ผู้หันชะตาเบี่ยงเข็มทิศชีวิตจากหลังสู้ฟ้าหน้าสู้เล กลับกลายมาเป็นคนปลูกพริกที่ขอพลิกแผ่นน้ำมาเป็นผืนดิน  เขาได้กล่าวถึงสิ่งที่จะตอบแทนพ่อผู้สร้าง ผู้ลิขิตถางทางให้เขา ด้วยการบอกลูกเมียให้ทำแต่ความดี

“ ผมก็รู้สึกภูมิใจ บอกลูกเมียให้ทำความดีตลอด คือชุมชน หมู่บ้าน ผมก็จะเข้าไปช่วยเหลือตลอด ทำเพื่อส่วนรวมผมจะไปช่วยตลอด ”



      ทำดีเพื่อในหลวง เราจะใช้จ่ายด้วยเศรษฐกิจพอเพียง เราจะทำเพื่อในหลวงก็คือว่า ใช้ชีวิตแบบพอเพียง พอใจในสิ่งที่มี ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ ทำอะไรก็ได้ แต่ต้องทำในสิ่งที่ถูกที่ควรไม่วุ่นวาย ไม่แข่งขัน พูดไม่ออกเลย มันรู้สึกซึ้ง ความรู้สึกมันยากที่จะบรรยายออกมาได้

       ถามว่าจากการเข้ามาช่วยเหลือพร้อมน้อมนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงเข้ามาของสำนักงานทรัพย์สินฯ ถึงขณะนี้กว่า4ปีแล้ว ชาวบางขยะช่วยเหลือตัวเองกันได้แล้วหรือยัง อาจจะตอบได้ตรงนี้เลยว่า ยัง หากแต่คงจะไม่เกินเลยถ้าจะบอกว่าเกือบทั้งหมู่บ้านสามารถยืนบนลำแข้งของตนเองได้แล้ว ลองมาฟังจากคนที่นี่สองคน  ที่นั่งช่วยกันตอบแล้วจะรู้ว่า4ปีกว่าๆที่ผ่านมานั้นไม่สูญเปล่าเลย อีกทั้งยังเพิ่มพูนความรักจากลูกๆถึงพ่อด้วย

       “ ก็พอจะช่วยตัวเองกันได้แล้ว ก็เริ่มช่วยกันได้ แต่ว่า2-3ปีแรกก็ยังเสียหลักอยู่ เมื่ออยู่มาตอนนี้ก็เริ่มๆตั้งหลักได้ เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ใครยังช่วยตัวเองไม่ได้ก็จะมีการช่วยกัน  เราอยู่กันแบบเหมือนพี่เหมือนน้อง ถึงแม้พวกเราจะยังอยู่ที่เดิมกับแกก็จะที่สุดอยู่แล้ว ตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นปู่ กับในหลวงนี้ ก็นับถือแก ก็เหมือนกับพ่อคนหนึ่ง  คือนับถือเป็นสูงสุดของชีวิตแล้ว ”


     สิ้นเสียงของคำว่าสูงสุดของชีวิต บ้านหลังสุดท้ายในหมู่บ้านคงจะปิดประตูแล้วเช่นกัน แต่คงต้องรอให้แขกผู้มาเยือนได้ร่ำลาก่อน และก่อนที่วงสนทนาในค่ำคืนเดือนไร้ดาวนี้จะจบลง  เราก็หวังเพียงว่าผู้คนในหมู่บ้านจะช่วยกันรักษาแสงแห่งพระเมตตาที่ทรงช่วยส่องนำทางให้พวกเขามาแล้วนั้นให้คงอยู่ และช่วยกันเพิ่มแสงแห่งรักและเมตตานี้ให้สว่างทั่วทั้งแผ่นดิน   

       “ การช่วยเหลือของสำนักงานทรัพย์สินฯ เขาเข้ามาถามผู้นำก่อน เป็นสิ่งที่ดีมาก ตอนเข้าไปอยู่ที่หมู่บ้านผมหมดตัว ปัจจุบันผมดีขึ้นเยอะ  ดีใจมากในหลวงท่านไม่ทอดทิ้ง ท่านถึงหมด ไม่คิดมาก่อนว่าจะได้อยู่แบบนี้ พวกเราก็ปลื้มใจมาจนถึงทุกวันนี้ บ้านที่เราอยู่ มีบุญคุณกันมาก  ผมอะไรก็ได้ สำหรับในหลวงและทุกคนที่มีบุญคุณต่อชุมชนหมู่2 บางขยะของเรา อะไรก็ได้เรายินดีจะช่วยเหลือ และจะตอบแทนบุญคุณในส่วนตรงนั้นเสมอและตลอดไป



ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

ศิริพงษ์ หนูแก้ว