ไขข้อข้องใจ! สาวเล่าละเอียดยิบ การบริจาค สเต็มเซลล์ ทุกขั้นตอน มีผลข้างเคียงร้ายแรงอย่างไร

ไขข้อข้องใจ! สาวเล่าละเอียดยิบ การบริจาค สเต็มเซลล์ ทุกขั้นตอน มีผลข้างเคียงร้ายแรงอย่างไร

Publish 2018-08-13 16:54:33


โลกออนไลน์ได้มีการแชร์ประสบการณ์การบริจาค สเต็มเซลล์ ของสาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นสมาชิกของพันทิป ได้เคยมาเล่ารายละเอียดของการบริจาค สเต็มเซลล์ ทุกขั้นตอน พร้อมทั้งบอกถึงผลข้างเคียงร้ายแรงอย่างไร โดยเธอได้เล่าว่า เป็นบันทึกที่ตั้งใจเขียนเก็บไว้ พร้อมเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์แก่คนที่สนใจในเรื่องนี้ด้วย กับประสบการณ์  "บริจาค Stemcell"  หรือเรียกว่า เซลส์ต้นกำเนิด เจ้า Stemcell นี้ คืออะไร มีหลายชนิดในร่างกายเรา  สามารถสร้างได้ทุกอย่าง ทั้งกระดูก สมอง 
บางคนที่คลอดลูก ก็ยังเก็บเจ้าเซลส์พวกนี้ไว้ เผื่อใช้รักษาในอนาคตได้ แต่จะพูดถึงแต่  stemcell  ส่วนของเลือดนะคะ ในร่างกายทุกคนมีค่ะ เขาผลิตจากไขกระดุก แล้วออกมาอยู่ตามกระแสเลือดเรา ใช้สร้างเม็ดเลือดใหม่ๆให้ร่างกาย สร้างเกร็ดเลือด เม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว และยังสามารถใช้รักษาโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว  โรคทางเลือดต่างๆได้  มหัศจรรย์มากๆ แต่ 


การบริจาค stemcell นี้  ไม่เหมือนบริจาคเลือดที่แค่มีกรุ๊ปเลือดตรงกัน ก็ให้ได้แล้ว ต้องมีผล แมชกันหลายๆอย่าง ที่เรียกว่า HLA ที่อัตราส่วนคนที่จะตรงกันได้มี  1 คน ต่อ 10000 คน " มีคนที่ให้ได้เพียง 200 คน ต่อ ปี " ซึ่ง จขกท. ก็เป็น1 ใน200 คนนั้น.... ดังนั้น ถ้าจำนวนผู้ประสงค์บริจาคมีมากขึ้น  โอกาสคนที่จะช่วยคนอื่น ก็มีมากขึ้น

 

 

ขั้นตอนการทำเรื่องบริจาค stemcell
1.อายุ 18-50ปี
2.หนัก45กก ขึ้นไป
3.ไม่เป็นโรคร้ายแรงทางเลือด
4.มาสมัครได้ที่ สภากาชาดไทย ถ.อังรี-ดูนังค์  แจ้งที่จุดลงทะเบียนว่าประสงค์จะบริจาค stemcell ซึ่งต้องมาพร้อมกับวันบริจาคโลหิตเท่านั้นนะคะ ระหว่างเราบริจาคเลือด เขาจะขอเก็บตัวอย่างเลือด 5cc เพื่อเก็บผลเลือดเป็นประวัติก่อนค่ะ ไม่ใช่มาถึงจะบริจาคstemcell ได้เลยนะคะ รอผลเลือด  ถ้าผลเลือดตรงกับใครแล้ว   ทางสภากาชาดจะส่งไปรษณีย์มาถึงบ้าน โดยในระบบนี้จะลิงค์กันทั่วโลก เราอาจจะไปตรงกับใครคนหนึ่งที่อยู่ห่างเราเป็นหมื่นกิโลก็ได้

 

รู้จักเจ้าเซลส์ต้นกำเนิดนี้แล้ว   จะเริ่มเล่าประสบการณ์นี้ให้อ่านค่ะ ได้บริจาคไปเมื่อต้นปีนี้เอง ช่วงเดือน 4-7 กพ.60 ขอเตือนก่อนว่า  ภาพถ่ายบางภาพในนี้ อาจจะดูหวาดเสียวบ้าง ปกติบริจาคเลือดตลอด ตอนนี้ครั้งที่35 แล้ว  เคยทำเรื่องลงทะเบียน stemcell ไปราวๆ5ปีที่แล้ว  ผลก็ยังไม่มา  เลยลงทะเบียนใหม่อีกครั้ง ผลก็มาถึงบ้านหลังจากลงทะเบียนไปประมาณ1ปี (ใครที่เคยลงทะเบียนไว้นานมากแต่ผลไม่มา ลองไปให้เขาเก็บตัวอย่างเลือดใหม่ดูค่ะ) ทางสภากาชาด ส่งไปรษณีมาถึงบ้าน ก็โทรไปหาสภากาชาดไทยทันทีว่า  ยินดีให้บริจาค stemcell
 

 

 

 

เริ่มต้นวันแรก ทางสภากาชาด นัดหมายให้เข้าไปตรวจเลือดแบบละเอียดอีกครั้ง ไปพบคุณหมอ เพื่อนั่งคุยกันถึงวิธีการบริจาค stemcell ทั้งหมด ให้แผ่นพับ  เสื้อ กระเป๋าผ้า cd ให้เรามาดูก่อน แล้วรอคำตอบจากเราอีกครั้งว่า  พร้อมจะบริจาคstemcell มั้ย เพราะมันมีขั้นตอนยุ่งยาก  ต้องลางาน 3  วันไปนอนadmit รพ.  ต้องถูกฉีดยากระตุ้นก่อนอีก3วัน โดยการเก็บstemcell  มี 2 วิธี คือ

1.เก็บจากไขกระดูก   วิธีนี้ไม่ค่อยได้ใช้กันแล้ว
2.เก็บจากกระแสเลือด  เขาจะเลือกเจาะที่เส้นเลือดที่แขน  หรือ เจาะเส้นเลือดที่คอ ในกรณีที่เส้นเราเล็กไป มักจะเป็นผู้หญิงที่ให้วิธีนี้  ผู้ชายเส้นเลือดที่แขนใหญ่ ไม่ค่อยยุ่งยากเจาะที่แขนได้เลย
ส่วนใหญ่ปัจจุบัน จะเก็บจากกระแสเลือดมากกว่าจากไขกระดูก
 

ถามคุณหมอด้วยความสงสัยว่า  คนไข้ที่ขอรับบริจาคเป็นใคร   ทางนั้นไม่เปิดเผยข้อมูลอะไรมาก รู้แต่ว่าเป็นผู้หญิงอยู่ ประเทศออสเตรเลีย   และเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเรื้อรัง ต้องการรักษาโดยทันที เขามีกฎว่าไม่ให้รู้ชื่อข้อมูล  ไม่ให้ทั้งผู้รับ และผู้ให้ ได้เจอกัน 

 

 

ตอบรับบริจาคไปแล้ว ทีนี้สภากาชาด ก็นัด ฉีดยากระตุ้น  ให้ไขสันหลังผลิตเจ้า stemcell  ออกมาให้มากกว่าปกติ3-4เท่า ผู้บริจาคเลือก รพ.ที่ไหนก็ได้ ใกล้บ้าน ใกล้ที่ทำงาน ใช้เวลาฉีดยาแค่ 30 นาที ไม่ต้องลางานเลย นัดฉีดรพ.เกษมราษฎร์ บางใหญ่ ทางเจ้าหน้าที่จะมาหาเราพร้อมยาตัวนี้ค่ะ คือ Neopogen ปริมาณ 0.5 ml โดยฉีดใต้ผิวหนัง ที่ต้นแขน ทีนี้มาดูที่ผลข้างเคียงจากยาตัวนี้  ที่ทางคุณหมอแจ้งให้ทราบก่อนละว่าจะมีอาการปวดกระดูกนะ

จำได้ว่าตอนนั้นหลังจากฉีดเข็มแรกๆตอนเช้า ไม่ปวดอะไรเลย ชิวมาก พอเข้าวันที่ 2  เราเริ่มปวดหน่วงๆแถวสะโพกแล้ว รู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกาย อาการปวดแล้วร้อนๆข้างใน เหมือนไขกระดูกเรากำลังเร่งทำงานหนักเพื่อผลิตเจ้า stemcell นี้ให้มากกว่าปกติ คือ ปวดจนนั่งอยู่เฉยๆไม่ได้  บิดไปบิดมา  เราก็พยายามไม่ฟุ้งซ่าน ออกไปดูหนังทำนู่นนี่ให้ลืมปวด แล้วก็อดทนมากๆๆ  ต้องฉีดติดต่อกันอีก 3 วัน  แล้วความปวดมันมากขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายแต่ละคน  บางคนไม่ปวดมากก็มี

 

 

อันนี้เป็นใบที่มาพร้อมยา ในใบเขียน Donor unrelated คือว่า เป็นการบริจาคแบบไม่ใช่ญาติ ส่วนใหญ่การบริจาคแบบนี้ เขาจะขอจากญาติๆก่อน  ถ้าไม่มีตรงกัน ก็ต้องหาจากคนที่ไม่ใช่ญาติจากผู้บริจาคทั่วโลก ใน 3 วันแรก รับฉีดยากระตุ้นที่ไหนก็ได้  แต่ 2 วันถัดไป  เราต้องไปนอนadmit ที่โรงพยาบาล และยังคงถูกฉีดยากระตุ้นต่อ แต่ยาตัวนี้ไม่อันตรายค่ะ เป็นยากระตุ้นการผลิตstemcell แต่อาการปวดกระดูกมันพอทนได้ค่ะ เราไม่โฟกัสที่มัน ก็ไม่ปวดละ

 

 

ฉีดยาครบ 3 วันแล้ว   วันที่4  เตรียมมานอนที่โรงพยาบาลจุฬาฯ แต่เช้าตรู่ ก็น่าแปลกนะ เรามานอนโรงพยาบาล โดยที่ไม่ใช่ผู้ป่วย  แต่เป็นผู้บริจาค  รู้สึกสับสน ตอนนี้คุณพยาบาล  เตรียมเข็มมารอสอดไว้ที่เส้นเลือดที่มือ  เพื่อให้ฉีดยา ให้น้ำเกลือง่าย ไม่ต้องจิ้มบ่อยๆ   ตอนนี้แทบจะพรุนทั้งตัว โดนเจาะบ่อยมาก 

 

 



โดนเจาะที่มือนี่ เจ็บจนน้ำตาไหล เตรียมความพร้อมสำหรับคืนแรกที่นอนโรงพยาบาลจุฬาฯ  ตอนเช้าเจาะที่มือแล้ว ตอนบ่ายรอพาไปตรวจเส้นเลือดที่แขนต่อ ว่าจะถูกเจาะที่แขน หรือ ที่คอ ลุ้นกันนต่อ

 

 

พอตอนเที่ยง   จนท. พาเราไปที่ห้องตรวจดูเส้นเลือดที่แขนว่าให้ได้มั้ย  ลุ้นมาก แต่พอเห็นพยาบาลตบๆที่แขนแล้วส่ายหน้า ปรากฎว่าเส้นเลือดที่แขนมันเล็กเกินไป    ก่อนนี้เคยมีน้องผู้ชายที่รู้จักกันบริจาคทางแขนได้ แต่นกเส้นเลือดไม่ใหญ่พอ  ผู้หญิงทุกคนเป็น    ไม่เหมือนผู้ชายแข็งแรงกว่า จึงต้องใช้วิธี "เจาะเส้นเลือดที่คอ............" ตอนนั้นหน้าซีดเลยค่ะ   ต้องถูกเจาะที่คอจริงหรออออ   ถอยก็ไม่ได้แล้ววววว ในเลือดตอนนี้เต็มไปด้วย stemcell มากมาย ทีนี้ถูกเข็นไปที่ห้องผ่าตัด  ที่มีเครื่อง x-rayด้วย 

 

 

ตอนนี้เข็นเข้าห้องผ่าตัดแล้ว  ต้องมีเครื่อง x-rayด้วย  คุณหมอจะใช้เครื่องนี้ดูตำแหน่งเส้นเลือดที่คอ ความระทึกมันมาพีคสุดที่ห้องนี้ ขั้นแรก ฉีดยาชารอบๆผิวหนังที่คอก่อน แล้วก็กรีดผิวหนังยาวประมาณ0.5ซม. เพื่อเปิดผิวหนัง  แล้วคุณหมอจะแทงท่อซิลิโคนปลายแหลมที่ยืดหยุ่นได้ รูปร่างคล้ายหลอดนมกล่องที่มีโค้งเข้าไป ความรู้สึกตอนนั้น  เจ็บแค่ตอนฉีดยาชา  พอยาออกฤทธิ์ไม่เจ็บแล้ว  แต่"จุก" เวลานั้นนะ  กำมือตัวเองที่เย็นเฉียบจนแน่น แล้วชวนหมอคุยตลอด  เพราะผ้าปิดตามองอะไรไม่เห็น ความเงียบมันน่ากลัว  ด้วยความอยากรู้อยากเห็น จะถามคุณหมอตลอดว่ากำลังทำอะไรอยู่  โดนยาชาไปมันไม่รู้สึกอะไร 

คุณหมอก็จะบอกว่า ตอนนี้กำลังกรีดเปิดผิวหนังนะ  ตอนนี้จะใส่ท่อละนะ..........ตอนแทงท่อลงไปนี่  จุก   ........ นอนตัวนิ่งๆ ทำได้แต่กลอกตาตัวเองไปมา  น้ำตาไหล และหยุดจินตนาการ แล้วเชื่อใจคุณหมอ ท่อนี้สอดลงไป ยาวประมาณ3-5 cm 

 

 

ออกจากห้องผ่าตัด ใช้เวลาราวๆ 1 ชม.  ทีนี้กลับมาพักที่ห้องละ  คืนนี้เราจะมีสิ่งแปลกปลอมติดที่คอเราตลอดเวลา ระวังตลอดเวลา ห้ามโดนน้ำ  ห้ามหลุด  ในวันเก็บ stemcell เลือดจะไหลวนเข้าออกตามท่อนี้วนเข้าวนออก   ปั่นเอาแต่ตัว stemcell ไป พวกเลือด น้ำเหลืองก็จะวนเข้าวนออกจนกว่าจะได้stemcell ครบ

 

 

เช้าวันใหม่ รถพยาบาลมารับไปที่ห้องเก็บ stemcell ใช้เวลา  3-5  ชม.  ที่เราต้องนอนนิ่งๆที่เตียงนี้  ขึ้นอยู่กับว่าจำนวน cell เราได้พอตามที่คนขอรับบริจาคต้องการมั้ย จำได้คร่าวๆว่าเขาขอ 5 ล้านตัวมั้งนะ ดังนั้น เขาให้เราใส่แพมเพิสเตรียมไว้ก่อน สำรวจตัวเครื่อง  เป็นเครื่องปั่นเก็บแยก stemcell ไว้ ปรับความเร็วได้

 

 

 

เริ่มขั้นตอนเก็บ stemcell  เขาต่อสายจากเครื่อง เข้าที่ท่อตรงคอเรา  นอนรอตรงนี้ไปยาวๆ เลย 4-5 ชม.  ก่อนเริ่มให้ ยังร่าเริงดีอยู่ มองเลือดวิ่งเข้าเครื่องไปเรื่อยๆ แบ่งถุงเก็บไว้  2 ถุง ถุงแรกเก็บตัว stemcell พร้อมกับเลือดไปด้วย อีกถุงเก็บน้ำเหลืองเราไปด้วย เจ้าตัวstemcell จะมีอายุอยู่ได้ไม่นานมาก ค่อยๆตายทีละตัวตามเวลา 

 

 

 

ดังนั้นทางผู้ขอบริจาค ส่งเจ้าหน้าที่เตรียมความพร้อมล่วงหน้าบินมาจากออสเตรเลีย เพื่อมารอรับถุงนี้โดยทันทีเมื่อเก็บเสร็จ  แล้วก็เขาก็บินกลับประเทศทันที เพื่อให้ stemcell ตายน้อยที่สุด 

 

 


ตอนนี้แอร์หนาวมากๆๆ ขอผ้าห่มพันเต็มตัว หนาวทนไม่ไหวขอขวดน้ำใส่น้ำร้อนสักขวดช่วยไว้ แล้วอาการชา เป็นตะคริวเริ่มมาแล้ว  อันนี้ทางพยาบาลแจ้งให้รู้ก่อนแล้ว ในขั้นตอนปั่นเก็บเลือด  จะมีผลข้างเคียงคืออาการ ชาตามแขนขา ปลายจมูก เพราะร่างกายขาดแคลเซียม  ที่ต้องถูกนำไปใช้ในขั้นตอนนี้ด้วย เขาจะให้เราทานยาเสริมแคลเซียมก่อน

 

 

ชั่วโมงที่ 3 ความเข้มข้นมาเรื่อยๆๆ  ลุ้นให้เก็บได้เยอะๆ  ไม่รู้ว่าพยาบาลปรับความเร็วให้เร็วขึ้นหรือช้าลง แต่มีเรื่องคาดไม่ถึงกับร่างกายตัวเอง    คิดว่าตอนเข้าห้องผ่าตัดสอดท่อคือพีคสุดแล้ว
แต่ไม่ใช่............มาพีคสุดคือตอนนี้ล่ะ
 

 

 

นกเริ่มชาที่ปลายจมูกหนักขึ้น ปลายมือปลายเท้าชา ทีนี้ตะคริวขึ้นมาเลย  เริ่มจากที่ปลายขาก่อน อดทนเจ็บอยู่ราวๆ 1 ชม. ทรมานมาก เคยเป็นตะคริวมั้ย แค่ 5 นาทีก็แย่แล้ว นี่อดทนเป็นชม. มองแต่นาฬิกาเมื่อไหร่จะเสร็จ เริ่มรู้สึกไม่ไหว ณ จุดนี้ คือ นกเริ่มดิ้นไปดิ้นมาทนไม่ไหวแล้วเพราะมันเจ็บตะคริว  แต่อดทนอยากให้เก็บcellได้ครบ บอกพยาบาลว่า  ตะคริวมาหนักขึ้นแล้ว  เขาเอายาแคลเซียมให้ทานแล้วไม่ดีขึ้นเลย 


ทีนี้ฉีดแคลเซียมเข้าเส้นเลือดที่มือเลยทันที แต่ไม่ทันค่ะ อาการตะคริวมันลามอย่างรวดเร็วมาที่ลำตัว หน้าชา ปากสั่น แล้วควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วตอนนี้ แป๊บเดียว ทันใดนั้น  มือมันจีบเองทั้ง 2 มือ   นกขยับตัวไม่ได้  ชาทั้งตัว  เหมือนถูกแช่แข็ง แค่นิ้วก็ขยับไม่ได้ สติหลุดเลยค่ะตอนนี้ กลัวตายค่ะ  ร่างกายมันผิดปกติแล้ว กลัวมาก รีบหายใจเข้าปอดลึกๆสะสมอากาศไว้  เพราะกลัวจะหายใจไม่ได้  

เข้าใจเลยว่า ความรู้สึกจะตายเป็นยังไง เราจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตด้วยการหายใจก่อน แต่ยังพูดได้ ขยับปาก กระพริบตาได้ ความวิตกจริตมาเลย  ร้องไห้โวยวายหนักมากกกก    พยาบาลมารุมที่เตียงนกกันเต็มไปหมด ถามพี่เขาว่า หนูเป็นอะไร หนูจะตายมั้ย  หนูคิดถึงพ่อ  พี่ช่วยหนูด้วยยย คือ พ่อนกป่วยเป็นอัมพฤกษ์  ขยับร่างกายไม่ได้ซีกนึง  แต่ตอนนี้ท่านเสียไปแล้ว 2 ปี ทำให้เข้าใจความรู้สึกของพ่อตอนที่เขาเป็นเลยว่า ทรมานแค่ไหน ที่ขยับตัวไม่ได้ 

พยาบาลก็ปลอบใจว่า เดี๋ยวก็หาย  มันเป็นอาการข้างเคียงของการขาดแคลเซียม สักพักเขาหยุดเก็บ stemcell เห็นว่าเราทนไม่ไหว พี่เขาบอกว่า ดูจากในถุงน่าจะเพียงพอแล้ว ในเคสมือจีบแบบนี้  พี่เขาบอกว่าเป็นผลจากขาดแคลเซียม  เพราะในขั้นตอนให้เลือดจะถูกดึงแคลเซียมไปด้วย  แต่ไม่คิดว่าจะขยับไม่ได้ทั้งตัว ในภาพตอนนี้ มือจีบ แต่ยกแขนได้  

 

 


 



แล้วรถเข็นก็มารับตัวไปพักที่ห้อง น้ำตาแตกตลอดทาง ขยับร่างกายไม่ได้   จนผ่านไป1 ชม.กว่า  พอขยับขาได้ แต่อาการมือจีบ ไม่หาย  รอจน2ชม. ถึงขยับได้  ดีใจน้ำตาไหลพราก พยาบาลก็นำยา 2 แก้วนี้มาให้ดื่ม น่าจะเป็นโพแทสเซียม แคลเซียม รสเฝื่อนๆๆ
 

 

 

ต่อมาก็นอนรอผลว่า  ได้จำนวน stemcell ครบมั้ย  ตามที่ผู้ป่วยต้องการ ถ้าไม่ครบ ต้องไปนอนให้อีก  มีผลแจ้งมาว่า ได้ stemcell ครบจ้าาา   แบบเฉียดฉิว พรุ่งนี้กลับบ้านได้ แต่อย่าพึ่งสบายใจ ขั้นต่อไป  ถอดท่อออกจากคอจ้าาาา   ไม่มียาชาแล้ว ตอนนั่งเล่านี่สนุกนะ  แต่ตอนหน้างานนี่   ซ่าไม่ออก ให้ดูตำแหน่งที่ท่อเจาะเข้าเส้นเลือดที่คอค่ะ เคสเจาะคอนี้เฉพาะคนที่เส้นเลือดเล็กนะคะ  ถ้าเส้นเลือดที่แขนใหญ่ เจาะที่แขนก็ได้แล้ว ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะใช้วิธีเจาะที่แขน

 

 

โดยวันรุ่งขึ้นกลับบ้าน มีทีมงาน เจ้าหน้าที่สภากาชาด  พี่ที่ดูแล  พี่ๆพยาบาล มอบของที่ระลึกให้ ขอบคุณที่ดูแลกันนะคะ ได้บริจาคเสร็จแล้วสบายใจ หลังจากกลับบ้าน  เราแค่ดูแลแผลที่คอ คอยทำความสะอาด เขาเตรียมชุดทำความสะอาดแผลไว้ให้ ร่างกายไม่เหนื่อยไม่เพลียอะไรเลย  ปกติดีมากกก จะมีการนัดเราให้ไปตรวจเลือด 3 เดือน และ 1ปี ทุกๆปีจนครบ 10 ปี

 

 

เธอบอกว่า สิ่งที่เราจะได้รับ อย่างแรกก็ คือความภาคภูมิใจที่ได้เป็นผู้ให้ ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่เค้ารอคอยความหวังจากใครสักคน  อย่างโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ก็สามารถรักษาได้ และได้รับพระราชทานเหรียญกาชาดสมนาคุณชั้นที่1 ซึ่งเทียบเท่ากับผู้บริจาคโลหิต 100 ครั้ง ดีใจมากค่าาาา

 

 

วิธีการบริจาค อาจจะดูยุ่งยาก ไปสักหน่อย แต่กว่าที่เรารอคอยผลเลือดว่าจะตรงกับใครสักคน  ใช้เวลารอนานมาก  แต่มันคุ้มนะคะ  ที่อย่างน้อย stemcell ของเรา สามารถ ช่วยเหลือ"ชีวิต" ใครได้สักคน เคยรอคอยความหวังอย่างริบหรี่ แล้วอยู่ๆก็มีแสงสว่างขึ้นมามั้ย หวังว่าผู้ขอบริจาคคนนั้น จะหายจากโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว

 

 

ขอบคุณที่มา อ่านฉบับเต็มของเธอ ....ครั้งหนึ่งในชีวิต...กับการบริจาค Stemcell.....

 

 



ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

ธิดารัตน์ พูลศิริ