จริงรึนี่ !!ขอทานกทม.เงินดีกว่าค่าแรงขั้นต่ำรับ2พัน-5พันบาท : วัน ต่ำสุดวันละ 500 บาท พบ ขอทานที่มีรายได้สูง จะทำตัวให้สกปรก -น่าสงสารเวทนา

จริงรึนี่ !!ขอทานกทม.เงินดีกว่าค่าแรงขั้นต่ำรับ2พัน-5พันบาท : วัน ต่ำสุดวันละ 500 บาท พบ ขอทานที่มีรายได้สูง จะทำตัวให้สกปรก -น่าสงสารเวทนา

Publish 2018-03-02 10:50:59

น่าสนใจกับผลสำรวจของมูลนิธิอิสรชนที่ช่วยเหลือคนเร่ร่อนและผู้ด้อยโอกาส ที่เปิดเผย ข้อมูลสถานการณ์คนเร่ร่อนในเขตกรุงเทพมหานคร ณ สิ้นปี 2560 โดยผลการสำรวจพบว่า คนเร่ร่อนหรือผู้ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ ตามที่มีการแถลงไว้ก็คือ มีคนเร่ร่อนในเขตกรุงเทพมหานครอยู่ 3,630 คน ณ สิ้นปี 2560 เพิ่มขึ้น 175 คนจากปี 2559 ที่มี 3,455 คนแยกเป็นชาย 2,203 คน และหญิง 1,427 คน คนไร้ที่พึ่งจำนวนมากเป็นผู้สูงวัยที่ใช้ชีวิตในที่สาธารณะ บางรายก็หมุนเวียนกันไป เป็นการเร่ร่อนชั่วคราวบ้าง  

 



สถานการณ์ที่พบนี้แสดงว่าปัญหาที่รุนแรงและขาดการเหลียวแลนี้ ไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนักในช่วงปีที่ผ่านมา นับเป็นสิ่งที่ดี ทั้งนี้ ผลการสำรวจยังพบว่ามีคนเร่ร่อนประเภทชาวต่างชาติ 20 คน แรงงานประเทศเพื่อนบ้าน 52 คน ที่เป็นครอบครัวเร่ร่อนมี 348 คน และผู้มีความหลากหลายทางเพศ 22 คน


สำหรับปัญหาคนเร่ร่อนนั้นแตกต่างจากขอทาน ซึ่งขอทานเป็นอาชีพหนึ่งที่ใช้ความน่าสงสารมาทำให้ได้เงินซึ่งพบว่า ขอทานจะมีรายได้สูงกว่าค่าแรงขั้นต่ำเสียอีก ค่าเฉลี่ยของรายได้ของขอทานรายหนึ่งเป็นเงินประมาณ 2,000 - 5,000 บาทต่อวัน รายได้ต่ำสุดที่ได้คือ 500 บาท ขอทานที่มีรายได้สูง จะทำตัวให้สกปรกที่สุด น่าสงสารเวทนาหากแสร้งทำแขนหรือขาด้วยด้วยแล้ว ยิ่งมีรายได้สูงขึ้น ด้วยเหตุนี้ จึงพบขอทานเกลื่อนเมืองโดยเฉพาะในเขตใจกลางเมืองของกรุงเทพฯ 

พร้อมเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อน ดังนี้ 1. คนเร่ร่อนต้องมีที่พักพิงแน่นอน ไม่เป็นภาระแก่สังคม และไม่ทำให้สังคมรู้สึกได้รับอันตราย 2. คนเร่ร่อนไม่ต้องทรุดหนักลงเป็นบุคคลทุพพลภาพทางจิต หรือกลายเป็นปัญหาการรักษาพยาบาลที่หนักขึ้น 3. มีโอกาสพัฒนาคนเร่ร่อนให้กลับเข้าสู่สังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

 


ทั้งนี้การช่วยเหลือคนเร่ร่อนนั้นถือเป็นหลักสากลด้านสิทธิมนุษยชน ซึ่งประเทศไทยมีพ.ร.บ.การคุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ.2557 และในระดับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ก็มีกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการจัดการปัญหาคนเร่ร่อนในหลายประเทศเช่นกัน การแก้ไขปัญหาคนเร่ร่อนทำได้ยากเพราะที่ผ่านมากระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ได้รับงบประมาณเพียงประมาณ 10,000 ล้านบาท จากงบประมาณทั้งหมดราว 2.7 ล้านล้านบาท หรือราว 0.37% เท่านั้น จึงไม่เพียงพอในการแก้ไขปัญหา รัฐบาลควรจัดเก็บภาษีมากกว่านี้โดยเฉพาะภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อนำมาพัฒนาท้องถิ่น
 



ติดตามข่าวสารทาง Line

เพิ่มเพื่อน

เรียบเรียงโดย

ธารา มั่นฤทัย
HASTAG : ขอทาน