"ปู กนกวรรณ" ยอมรับเลิก "เด๋อ ดอกสะเดา" หลังรู้ซุกโลกอีกใบไว้ 29 ปี

วันที่ 10 ก.พ.69 "ปู กนกวรรณ" ภรรยา "เด๋อ ดอกสะเดา" ดาราตลกระดับตำนานที่ล้มป่วยด้วยอาการโรคสโตรก ออกมาโพสต์ว่า "หากไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้น จะไม่รู้เลยว่ามีคนรักเราขนาดนี้ ขอบคุณทุกคนที่ได้พูดคุย ช่วยดึงเราออกมา ตอนนี้พร้อมยอมรับความจริง ถือว่าหมดบุญกันแค่นี้ วันนี้ปูไปขอวีซ่า อยากไปหาลูกแล้ว ลูกคือโลกใบเดียวของปูค่ะ" ก่อนที่จะโพสต์ต่ออีกว่า "ถ้าจะไป ขอไปพี่อ้อย พี่ฉอดนะคะ"

 

 

 

 

ล่าสุด "ปู กนกวรรณ" ได้เปิดใจครั้งแรกในรายการ Club Friday ก่อนจะให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน โดยเจ้าตัวเผยว่า "เลิกกับเขาวันที่ 22 พฤศจิกายนปีที่แล้ว หากใครดู Facebook จะโหลดเรื่องราว ซึ่งสาเหตุที่เลิกเพราะว่าไปเจอลูกของเขา 29 ปีมาเฝ้าอยู่

ผู้หญิงคนนี้มาวนเวียนในชีวิตตั้งแต่ 29 ปีที่แล้ว เราจับได้ว่ามีคนนี้มาก่อน แต่เราจับได้เพราะเราเห็นรถเขาไปจอดอพาร์ทเม้นท์ของผู้หญิงคนนี้ พอเราถามเขาก็บอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเด็กของลูกน้องในคณะ แต่เรารู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลเลยบอกให้เขาออกจากบ้านเราไปเลย เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวไปเคลียร์แล้วขอโอกาสอีกครั้ง เราก็เลยได้ให้โอกาส หลังจากนั้นผู้หญิงคนนี้ก็จะโทรมาตลอด ช่วงที่ทำลูกชิ้นมันมีเบอร์ติดอยู่ ผู้หญิงก็จะโทรเข้ามาที่เบอร์บ้านบอกขอสายพี่เด๋อหน่อย แต่เราคิดว่าเค้าน่าจะโทรมาขอเงิน

 

ถามว่ามีโอกาสได้คุยกับผู้หญิงไหม เจ้าตัวเผยว่า มีโอกาสคุยโทรศัพท์ แต่ไม่ได้ถามชัดเจนว่า สถานะอะไร จนมาเปิดโปรไฟล์เขาดูแล้วก็ได้เห็นหน้าว่า คนที่โทรมา 29 ปีคือหน้าตาแบบไหน และได้มาเจอตัวจริงที่ศูนย์ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ไปถามเขาว่าชื่ออะไร ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนและพูดว่า ที่ผ่านมาต้องขอโทษด้วยนะ ไม่โกรธกันหรอกแก่ๆ กันแล้ว

ก่อนที่ พี่เด๋อ จะทำมือบอกให้ออกไป และบอกว่าผู้หญิงมาหา 2 ครั้งแล้ว ทำเอาตนร้องให้และได้พูดบอกเขาว่า คุณทำอะไรกับปูไว้รู้อยู่แก่ใจ และขอให้คุณหายเร็วๆ แต่ปูไปแล้ว ส่วนเรื่องทะเบียนสมรส ตนไม่ได้จดทะเบียนกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ตนยอมรับว่า เจ็บมาก เพราะถูกกล่าวหาว่าไม่ดูแล อยากให้โทรมาถามว่าไม่ดูแลจริงไหมเพราะเรามีสลิปที่ดูแลให้กว่า 200,000 บาท จะให้เราไปยืนข้างเตียงและมีเมียสองคนมันก็ไม่ใช่

29 ปีที่ผ่านมา ตนคิดว่า ต้องยอมรับความจริง เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่มีพวก ตอนที่อยู่ด้วยกันก็ไม่ได้มีความรู้สึก เราแค่รักใครอะไรเพราะเราเป็นเสาหลักของครอบครัวหาเงินเข้าบ้าน เวลาเขาออกไปไหนเค้าก็บอกว่า ออกไปทำบุญกับพี่ ตนอยู่แต่บ้านคนเดียว เราคิดอยู่เสมอว่าคนจะไปล่ามโซ่มันก็ไป

ส่วนหน้าที่ของสามีทำได้ดี ซื้อกับข้าวหุงข้าวพาไปทำตอนเช้า ที่ผ่านมาใช้จ่ายหลัก รายจ่ายเฉพาะพี่เด๋อ คนเดียวรวมค่ากับข้าวด้วยตก 80,000- 90,000 ต่อเดือน บางทีเราก็คิดว่า “เค้ามองเราเป็นคู่ชีวิตหรือม้าใช้”

ในช่วงที่เค้าป่วยเราทำให้ทั้งหมดเลย เวลานี้ก็ไปเวลาใครเค้าถึงกลับมา มันทำให้ร่างจนพังเลยจนเราต้องไปกายภาพ เวลาเค้าอยู่บนเตียงตัวไหล เป็นกับลูกก็ต้องช่วยกันดึงขึ้นเตียง และที่ไม่บอกคนอื่น เพราะเราอยากให้ความรักมันตายไปเลย

ตามที่พูดวันนี้เตรียมใจหรือยัง ต้นบอกว่ามันเป็นความจริงที่เราต้องยอมมัน เพราะที่ที่ผ่านมาเราก็โดนโจมตีมาเหมือนกัน เป็นสิ่งที่เราอึดอัด เราก็คิดย้อนไปว่าถ้ามีผู้หญิงแล้วเค้าจะมายุ่งกับเราทำไม จะมาตัดโอกาสเราทำไมรู้สึกว่าใจร้ายมาก ตนอยู่กับพี่เดิมมา 29 ปี แต่ผู้หญิงคนนั้นเขามาก่อน เค้าไม่บอกเราเพราะเค้ารู้นิสัยเรา ถ้าบอกเราคงไป ผู้หญิงคนนั้นจดทะเบียนสมรสมาไหม หรือมีลูกไหม ตนก็ไม่ทราบ ตนไม่สงสัยเลยที่เค้ามาตัวตอนช่วงที่ป่วย ยอมรับว่าตนถ้ารู้ก็จะไป เพราะตัวหาเงินได้ด้วยตัวเอง เรายังคิดไม่ออกเลยว่าเขามาทำไม

ส่วนกลางวางแผนที่คุณบอกว่าจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศต้องบอกว่าจริงแล้วน้องปายจะรับปริญญาตอนช่วงมิถุนายน ต้นเลยจะไปรับปริญญาลูก

เราอยู่อยู่ด้วยกันมานานผ่านสุขผ่านทุกข์กันมากมายเรื่องดีดีที่เค้าทำมันก็มีแต่เรื่องผู้หญิงเป็นสิ่งที่เรารับไม่ได้เพราะเราเคยมีกติการ่วมกันกันอยู่แล้ว อีกครั้งก็เรื่องที่สี่ไร่ ที่สุพรรณอันนั้นเป็นเงินซื้อ แต่เป็นชื่อของ เด๋อ แต่เรายืนยันยกให้เขาเลย

เราไม่เอา ขอไปกับลูกอย่างเดียว และนอกจากที่ดินนั้นทรัพย์สินอื่นๆเราไม่รู้เรามีแค่ส่วนของเขาเราไม่รู้และไม่ยุ่ง ออกมาเต็มตัวและไม่ทราบว่าทรัพย์สินเค้าเท่าไหร่ไม่ได้สนใจและไม่ได้อยากได้ เราไร้พันธะกันตั้งแต่ 22 พฤศจิกายนแล้ว ยอมรับว่าให้อภัยเขาแล้วเพราะเราออกมาแล้ว คิดว่าเรื่องนี้ทั้งผู้หญิงและลูกเค้าก็ไม่เกี่ยวมันอยู่ที่ถือดอกสะเดาคนเดียวที่ไม่จัดการให้เด็ดขาด

 

ตามสภาพจิตใจตอนนี้ ค่อยๆดีขึ้นแล้วแข่งกันเพื่อนเค้ารู้หมด อย่างเช่นผัดไทยกับท็อปดารุณีนุช เค้าเพิ่งรู้มาก่อนหน้านี้เอง ก่อนจะบอกว่าคนเราความลับอย่าเชื่อเรื่องของคำพูดต้องเดินได้ไปคู่กันและต้องละเอียดและรอบคอบ ยอมรับว่าแอบคิดว่าเสียดายนะแต่ถ้าเลิกกับเขาตอนนั้นเราก็คงไม่ได้ลูกเราถือว่าเราได้ของขวัญเป็นลูกแบบนี้ช่างมันเราเจ็บแป๊บเดียว เราก็อยากจะบอกตัวเองว่าเราทำดีที่สุดแล้ว