เปิดประวัติ เรือบรรทุกเครื่องบิน "เหลียวหนิง" ของพญามังกร ผงาดง้ำออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกครั้งแรก (คลิป+รายละเอียด)

เปิดประวัติ เรือบรรทุกเครื่องบิน เหลียวหนิง

 

เปิดประวัติ เรือบรรทุกเครื่องบิน "เหลียวหนิง" ของพญามังกร ผงาดง้ำออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกครั้งแรก (คลิป+รายละเอียด)

เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง (จีน: 中国人民解放军海军辽宁舰; อังกฤษ: Liaoning) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน

เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง เดิมชื่อว่า เรือบรรทุกเครื่องบินวาร์ยัก (รัสเซีย: Варяг; อังกฤษ: Varyag) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนตซอฟของโซเวียต ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือที่เมืองไมโคเลฟ ติดทะเลดำ ทางตอนใต้ของยูเครน ปล่อยลงน้ำเมื่อปี ค.ศ. 1988 เดิมมีชื่อว่า "รีกา" [3] ตามชื่อกรุงรีกา เมืองหลวงของลัตเวีย ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐของโซเวียต แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วาริยัก" ตามชื่ออดีตเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะของรัสเซีย ชื่อ "วาริยัก" มาจากภาษายูเครน หมายถึง วารันเจียน

การก่อสร้างเรือหยุดลงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 โดยยังไม่ได้ติดตั้งระบบอิเลคทรอนิกส์ เนื่องจากขาดงบประมาณ และเมื่อโซเวียตล่มสลายลง เรือลำนี้ก็ตกเป็นของประเทศยูเครนและถูกจอดทิ้งไว้โดยไม่ได้บำรุงรักษา ถูกนำออกมาประมูลในปี ค.ศ. 1998 ในฐานะเรือเปล่า ไม่มีเครื่องยนต์ หางเสือ และระบบควบคุม และประมูลได้ไปในราคา 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  โดยบริษัทท่องเที่ยวจากมาเก๊า ซึ่งระบุว่าจะนำเรือลำนี้ไปสร้างเป็นคาสิโนลอยน้ำที่ท่าเรือมาเก๊า  เช่นเดียวกับเรือบรรทุกเครื่องบินลำอื่นๆ ของโซเวียตที่เคยถูกบริษัทจีนประมูลไปเป็นสถานที่ท่องเที่ยว คือ เรือบรรทุกเครื่องบินเคียฟทอดสมออยู่ที่เทียนจิน และเรือบรรทุกเครื่องบินมินสก์ทอดสมออยู่ที่เซินเจิ้น

ช่วงปี 2001-2002 เรือถูกชักลากมายังประเทศจีน และเข้าเทียบท่าที่เมืองต้าเหลียน ปัจจุบันเรือลำนี้อยู่ในการครอบครองของกองทัพเรือปลดแอกประชาชน  อยู่ระหว่างการปรับปรุงให้เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของจีน มีกำหนดทดสอบการเดินเรือในปี ค.ศ. 2011 เพื่อเตรียมเข้าประจำการ  โดย Jane's Information Group ระบุว่าเรือลำนี้อาจใช้ชื่อว่า ชี หลาง  (จีน: 施琅; พินอิน: Shī Láng) ตามชื่อแม่ทัพเรือจีนในช่วงต้นราชวงศ์ชิง ผู้นำทัพเรือจีนสู้กับดัตช์และพิชิตเกาะไต้หวันได้ในปี ค.ศ. 1681

 

เปิดประวัติ เรือบรรทุกเครื่องบิน "เหลียวหนิง" ของพญามังกร ผงาดง้ำออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกครั้งแรก (คลิป+รายละเอียด)

หากย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2012 ที่ผ่านมา จีนนำเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกของประเทศเข้าประจำการณ์ เรือลำนี้จีนให้ชื่อว่า “ เหลียวหนิง “ ตามชื่อมณฑลเหลียวหนิง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน

เรือเหลียวหนิง หนัก 67,500 ตัน มีความยาวตลอดลำเรือ 304.5 เมตร มีห้องหับต่างๆในเรือ 3,857 ห้อง มีลูกเรือเต็มอัตราศึก 2,626 นาย เรือสามารถทำความเร็วได้สูงสุด 32 น็อต หรือ 59 กิโลเมตรต่อชั่วโมง สามารถเดินทางได้ไกล 3,850 ไมล์ทะเล หรือ 7,130 กิโลเมตรที่ความเร็ว 32 น็อต สามารถอยู่ในทะเลได้นานที่สุด 45 วัน และสามารถบรรทุกเครื่องบินรบได้ 30 ลำ และเฮลิคอปเตอร์ 25 ลำ เหลียวหนิงไม่ใช่เรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ แต่เป็นเรือเครื่องยนต์ดีเซลธรรมดา

ปัจจุบัน จีนที่กำลังทำมาค้าขึ้น มีเงินมากมาย จึงพยายามขึ้นมาเป็นมหาอำนาจในหลายๆด้าน จีนตอนนี้ส่งจรวด และยานอวกาศขึ้นไปยังวงโคจรเป็นว่าเล่น จีนมีแผนจะส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ จีนสร้างเครื่องบินรบล่องหนของตัวเองได้แล้ว โดยสร้างไล่หลังรัสเซียมาติดๆ

แต่เรื่องเรือบรรทุกเครื่องบิน จีนกลับยังทำเองไม่ได้ เพราะเรือเหลียวหนิงนี่ก็ไปซื้อเรือเก่าของสหภาพโซเวียตมา แต่โดยศักยภาพแล้ว ในที่สุดจีนก็คงจะสร้างเรือของจีนเองได้ หลังจากได้ศึกษา และชำแหละดูเรือลำนี้จนพรุนไปแล้ว แม้ว่าเรือสายเลือดจีนที่จะออกมา จะไม่มีใครคิดว่ามันจะผิดแผกแตกต่างไปจากเรือรัสเซียสักกี่มากน้อย เหมือนเครื่องบิน ยานอวกาศ รถยนต์ และอื่นๆที่พี่จีนชอบไปก๊อปเขามาจนกลายเป็นธรรมเนียมไปแล้ว

ตอนที่ถูกสร้างขึ้นตอนแรก โซเวียตก็กะจะให้ชื่อเรือลำนี้ว่า " ริก้า " เพื่อเป็นเกียรติกับกรุงริก้า เมืองหลวงของลัตเวียที่ตอนนั้นยังเป็น 1 ใน 15 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต มันถูกกำหนด ให้ เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขับไล่

เรือลำนี้จัดอยู่ในเรือชั้นแอดมิรัล คุซเนตซอฟ หรือพลเรือเอกคุตเนตซอฟ ซึ่งเรือชั้นนี้ถูกสร้างออกมา 2 ลำด้วยกัน โดยลำที่ 2 ก็คือลำนี้ ส่วนลำแรกก็คือเรือ แอดมิรัล คุซเนตซอฟ ที่ปัจจุบันเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำเดียวของรัสเซีย ซึ่งก็เท่ากับว่าตอนนี้ กองกำลังด้านเรือบรรทุกเครื่องบินของทั้งสองชาติเท่ากันเป๊ะ ( สหรัฐมี 11 ลำ ) แต่จีนดูเหมือนว่าจะเหนือกว่าเพราะเรือจีนใหม่กว่า ส่วนของรัสเซียนั้นเก่ามากแล้ว เข้ามาประจำการณ์ตั้งแต่ปี 1990 และได้ข่าวว่าตอนนี้สภาพก็ไม่ค่อยดีนัก

 

CR.ข้อมูล Wikipedia,สมาคมนิยมรัสเซีย

เรียบเรียง : อาทิชา