พระมหากรุณาธิคุณล้นพ้น...พระราชดำรัส "พระราชินี" ประเทศไทยไม่มีวันวิกฤต เพราะชาวไร่ชาวนาทำให้คนไทยมีอิสระไม่ต้องพึ่งพาใครเหมือนบางประเทศ

     จนถึงวันนี้เรื่อง "ข้าว" ยังคงเป็นปัญหาร้อนที่รัฐบาลยังแก้ไม่ตกกับสถานการณ์ราคาข้าวที่ตกต่ำ จนทำให้ชาวนาต้องเดือดร้อนอย่างหนักอยู่ในระยะเวลานี้ และจะมีใครสักกี่คนที่รู้ว่าปัญหาๆ นี้ เป็นเรื่องที่ทั้งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถได้ทรงตระหนักถึงความสำคัญของชาวนามาโดยตลอด โดยจะเห็นได้จากพระราชดำรัสของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถเมื่อปี 2534 ที่พระองค์ได้ตรัสไว้ช่วงหนึ่งที่โปรดให้คณะบุคคลต่างๆ เข้าเฝ้าเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาว่า

 

 

     "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงรับสั่งยกย่องเสมอว่า น่ายกย่องชาวนาของเราที่เขามีจิตใจรักในการผลิตอาหารเลี้ยงประเทศชาติ ทำให้เรามีธัญพืชเป็นผลิตผลหลักของประเทศ ข้าพเจ้าได้อ่านในหนังสือพิมพ์ไทม์ แต่วันที่เท่าไหร่ตอนนี้ลืมไปแล้ว ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกทำนายไว้ว่า โลกจะขาดแคลนอาหารอย่างมากในประเภทข้าวหรือถั่ว อีกสิบปีข้างหน้าว่าจะรู้สึก จะแบบมีวิกฤตการณ์ บางแห่งก็อาจจะมีสงครามได้ เพราะว่าพื้นที่ที่สำหรับผลิตอาหารนี่ไม่เพียงพอ เนื่องจากประชากรของโลกมากขึ้น และอีกอย่างทุกคนก็ไม่ค่อยเต็มใจที่จะเป็นชาวนา ชาวไร่ เพราะนั่นหมายถึงความยากลำบากต่างๆ นานาต้องผจญกับการเปลี่ยนแปลงของดินฟ้าอากาศ ชาวนานี่สงสารมาก

 

     เพราะฉะนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท่านถึงเห็นว่ากรมชลประทานนี่สำคัญ มักจะเสด็จไปกับอธิบดีกรมชลประทาน หรือว่าผู้เชี่ยวชาญในทางชลประทาน เพื่อพยายามไปแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำให้แก่ชาวบ้าน เพราะว่าไม่งั้นก็ผลิตพืชพันธุ์ธัญญาหารไม่ได้ ก็มักจะหมดตัว ยากจนหมดตัว บางครั้งก็ต้องขายที่ ซึ่งก็เป็นอันว่าหมดแล้ว สมบัติชิ้นสุดท้ายของเค้า ข้าพเจ้าเชื่อว่าเมืองไทยจะไม่มีวันถึงวันวิกฤตนั้น เพราะว่าการที่ประเทศไทยเลี้ยงตนเองได้ตลอดนี่เป็นที่น่าปลื้มใจ อย่างบางประเทศไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้เลยในการผลิตอาหารเลี้ยงประชากร ประเทศไทยกลับยืนยงอยู่ได้อย่างอิสระเสรี ไม่ต้องพึ่งพาใครก็เพราะพืชพันธุ์ธัญญาหารที่เรามี และผู้ที่ทำให้เรายืนอยู่ได้อย่างเข้มแข็งก็คือชาวบ้านคนไทยที่ภูมิใจในการทำไร่ทำนานั่นเอง"

     นี่แหล่ะคือพระราชดำรัสบางช่วงบางตอนที่สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถได้ตรัสไว้ถึงความสำคัญของชาวนา และเมื่อไหร่ก็ตามที่เรายังไม่สามารถทำให้ชาวนาลืมตาอ้าปากได้ เศรษฐกิจของประเทศก็จะติดหล่มอยู่อย่างนี้เรื่อยไป ไม่มีวันโงหัวขึ้นได้เลย ตราบเท่าที่ยังไม่สามารถแก้ปัญหาประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศกลุ่มนี้ไปได้