ข้อเท็จจริงทนโท่...ลูกหลานไทยก็จำไว้ !!! เปิดผลงานโบว์ดำ "รัฐบาลปู"ก่อหนี้ปท.ไว้ขนาดไหน ทำไมก.คลังถึงบอกอีก 18 ปีถึงชดใช้หนี้จำนำข้าวหมด??

ถือเป็นเรื่องหนึ่งที่มีการวิพากษ์วิจารณ์กันมาโดยตลอดเกี่ยวกับผลกระทบจากโครงการรับจำนำข้าวในยุครัฐบาลน.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ไม่ว่าจะเป็นประเด็นเรื่องการขาดทุน ปัญหาการทุจริตเอื้อกลุ่มผลประโยชน์ และ การสร้างหนี้ประเทศในระยะยาว

 

 

ล่าสุดเป็นทางด้าน นายธีรัชย์ อัตนวานิช รองผู้อำนวยการสำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ (สบน.) กระทรวงการคลัง ในฐานะโฆษกสบน. ที่ออกมาให้ข้อมูลซึ่งต้องถือว่าเป็นข้อมูลอย่างเป็นทางการ เพราะมีการรวบรวมตัวเลขอย่างครบถ้วนสามารถนำอ้างอิงได้ ว่า ณ ปัจจุบัน ยอดเงินคงค้างจากการที่รัฐบาลในอดีตดำเนินการไว้กับโครงการรับจำนำข้าวมีสูงถึง 4.2 แสนล้านบาท

 

ขณะที่ในรอบปีงบประมาณ 2559 ที่ผ่านมา รัฐบาลพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ต้องเข้าไปแก้ไขโดยการดำเนินการใช้หนี้ให้กับสถาบันการเงินต่าง ๆ โดยเฉพาะธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ เป็นจำนวนเงินแล้ว 4 หมื่นล้านบาทจากรายได้ในการขายข้าวให้กับภาคเอกชน

 

อย่างไรก็ตามกับตัวเลขยอดหนี้ที่สูงถึง 4.2 แสนล้านบาท  ถือว่าประเทศไทยและคนไทย  จะต้องแบกรับภาระหนี้จากโครงการรับจำนำข้าวต่อไปอีกถึง 18 ปีตามการประมาณการณ์ตัวเลขยอดหนี้ เนื่องจากแต่ละปีรัฐบาลไม่สามารถนำเงินงบประมาณเพื่อการพัฒนาประเทศในส่วนอื่นไปชดใช้หนี้เงินกู้จากโครงการรับจำนำข้าวกับสถาบันการเงินต่าง ๆ ได้

 

 

อาทิเช่นในปี 2560 มีการตั้งงบประมาณใช้หนี้เงินต้นและดอกเบี้ยจากการกู้เงินมาดำเนินโครงการรับจำนำข้าวไว้จำนวน 3.6 หมื่นล้านบาท แบ่งเป็นเงินต้น 2.3 หมื่นล้านบาทและยอดดอกเบี้ยอีก 1.3 หมื่นล้านบาท ส่วนยอดหนี้เหลือคงค้าง 4.2 แสนล้านบาทดังกล่าวถือเป็นสัดส่วนประมาณ 6.7% ของหนี้สาธารณะประเทศทั้งหมด

 

และเพื่อความชัดเจนเกี่ยวกับยอดหนี้เงินกู้เพื่อใช้ดำเนินโครงการรับจำนำข้าวนี้มีที่ไปที่มาอย่างไร ทำให้มีความจำเป็นต้องย้อนกลับไปทำความเข้าใจเกี่ยวกับมูลฐานความหมายของคำว่า “หนี้สาธารณะ” เป็นเบื้องต้น

 

โดยคำว่าหนี้สาธารณะที่ได้ยินบ่อยครั้งมากขึ้นในช่วงที่ประเทศ มีตัวเลขเงินใช้จ่ายสำหรับดำเนินโครงการรับจำนำข้าวในรัฐบาลน.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยหลักใหญ่ใจความ ก็คือ เงินที่เกิดจากการกู้ยืมของรัฐบาล เมื่อรัฐบาลมีรายได้ไม่เพียงพอกับรายจ่ายจึงเลือกวิธีการกู้เงินมาใช้จ่าย หรือ นำมาลงทุนเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานประเทศ อาทิ การก่อสร้างถนนหนทาง ระบบขนส่งมวลชน ระบบประปา ระบบไฟฟ้า หรือ แม้แต่ระบบพลังงาน

 

ซึ่งผลที่เกิดขึ้นในทางอ้อมก็จะทำให้ภาคเอกชน มีการขยายกิจการต่าง ๆ และนำไปสู่การจ้างงาน เพิ่มรายได้ให้กับประชาชนในที่สุด จนเมื่อรายได้ประชาชาติเพิ่มสูงขึ้น รัฐบาลก็จะสามารถเก็บภาษีเงินได้จากประชาชนมาชำระหนี้ได้เพิ่มขึ้น

 

ต้องย้ำว่าโดยหลักการสำคัญของการก่อหนี้สาธารณะ คือ การกู้ยืมเงินของภาครัฐเพื่อนำไปใช้พัฒนาประเทศในเชิงโครงสร้าง และเมื่อเศรษฐกิจประเทศขยายตัวดีขึ้นแล้ว ภาครัฐก็จะนำรายได้จากการจัดเก็บภาษีไปชำระหนี้สินเงินกู้ เพื่อไม่ให้หนี้สาธารณะสูงจนเกินความเสี่ยงภาระทางการคลังประเทศ แต่กรณีของหนี้สาธารณะจากโครงการรับจำนำข้าว ไม่ได้ตอบโจทย์ข้อนี้ เพราะปริมาณข้าวที่เข้าสู่โครงการรับจำนำเป็นจำนวนหลายสิบล้านตันได้กลายเป็นปัญหาทับถม ทำให้ยอดหนี้คงค้างกับสถาบันการเงินยังอยู่ในระดับสูงมาจนถึงทุกวันนี้

 

 

โดยตัวเลขส่วนหนึ่งที่พอจะบ่งชี้ถึงสถานการณ์หนี้คงค้างจากการดำเนินโครงการรับจำนำข้าวที่กลายเป็นข่าวใหญ่ในเวลานี้ ก็คือข้อมูลพบว่า ในช่วงเดือนสิงหาคม 2554 ที่รัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ เริ่มต้นเข้าบริหารประเทศ ปรากฏว่ายอดหนี้สาธารณะขณะนั้นยังอยู่ที่  4.272 ล้านล้านบาท หรือคิดเป็น ร้อยละ 41.10  ต่อจีดีพีประเทศ  แต่เมื่อรัฐบาลน.ส.ยิ่งลักษณ์สิ้นสภาพจากการเข้ายึดอำนาจโดยคณะคสช.เมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 ที่ผ่านมา ปรากฎว่ายอดหนี้สาธารณะของไทยได้พุ่งขึ้นไปเป็น 5.533 ล้านล้านบาท คิดเป็น ร้อยละ 46.15 ของจีดีพีประเทศ หรือเท่ากับเป็นการเพิ่มขึ้นของมูลหนี้สาธารณะ ประมาณ 1.261 ล้านล้านบาท ในรอบกว่า 2 ปีที่รัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์เข้าบริหารประเทศ

 

ขณะเดียวกันถ้าลงลึกไปในข้อมูลหนี้สาธารณะ ที่เกี่ยวเนื่องกับรัฐวิสาหกิจประเภทสถาบันการเงิน และรัฐบาลค้ำประกัน จะยิ่งเห็นความชัดเจนที่เกิดขึ้นจากผลการบริหารจัดการภาครัฐในขณะนั้น เพราะมูลหนี้ค้ำประกันของรัฐบาลต่อธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร หรือ ธ.ก.ส. ในช่วงเดือนตุลาคม 2554 ยังคงมีจำนวนเพียง 6.32 หมื่นล้านบาท แต่กลับกลายว่าถึงในช่วงเดือนพฤษภาคม 2557 หรือในช่วงสิ้นสุดการบริหารประเทศของรัฐบาลน.ส.ยิ่งลักษณ์อย่างเป็นทางการ ปรากฏว่ามูลหนี้ของธ.ก.ส.ที่รัฐบาลต้องค้ำประกันได้ขยับสูงขึ้นเป็น 4.51 แสนล้านบาท

 

 

สอดคล้องกับข้อมูลของสำนักบริหารหนี้สาธารณะในช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งระบุว่ามูลหนี้สาธารณะในช่วงกลางปี 2554 – ต้นปี 2557 มีองค์ประกอบที่เกิดขึ้นจากนโยบายรับจำนำข้าวสูงถึง 6.67 แสนล้านบาท ที่สำคัญเป็นวงเงินกู้ที่กระทรวงการคลังค้ำประกันให้ธนาคาร เพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร หรือ ธ.ก.ส. จำนวน 4.67 แสนล้านบาท  และวงเงินเพื่อรักษาสภาพคล่อง ของ ธ.ก.ส. อีก 2 แสนล้านบาท  โดยมีต้นทุนของเงินกู้อยู่ที่ประมาณร้อยละ 3 ต่อปี และที่ผ่านมากระทรวงการคลังมีภาระต้องจ่ายดอกเบี้ยเงินกู้ไปแล้วกว่า 2 หมื่นล้านบาท สอดคล้องกับตัวเลขดอกเบี้ยที่รัฐบาลปัจจุบันต้องชดใช้กับธกส.ปีละกว่า 1 หมื่นล้านบาท ตามยอดวงเงินหนี้คงค้างที่ลดลง

 

เรียบเรียงข่าว  :  ชัชรินทร์  สำนักข่าวทีนิวส์