ใช้ม.112จุดชนวน!!! ถลกหนัง “นักวิชาการ”อุ้มไผ่ ดาวดิน!!! ที่แท้แก๊งค้านม.112 ต้านคสช.ตัวยง?? ย้อนคดีทนายทักษิณหิ้วถุงขนม2ล้าน-ใครสองมาตรฐาน?

    จากกรณีกลุ่มนักวิชาการจากเครือข่ายนักวิชาการเพื่อสิทธิพลเมือง หรือคนส. ที่นำโดย นายอนุสรณ์ อุณโน คณบดีคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยื่นจดหมายเปิดผนึกต่อประธานศาลฎีกา พร้อมแนบรายชื่อนักวิชาการ นักศึกษาทั้งไทยและต่างประเทศกว่า ๓๐๐ รายชื่อให้พิจารณาเรื่องความเสื่อมถอยของระบบนิติรัฐและการละเมิดสิทธิจากกรณีที่นายจตุภัทร์ บุญภัทรรักษา หรือไผ่ ดาวดิน ล่าสุดวันนี้คอลัมนิสต์ดังได้ออกมาพูดในเรื่องนี้ด้วย  

 

       พูดถึงยุติธรรมสองมาตรฐาน มีประเด็นร้อนที่ส่งไปยังผู้อำนวยความยุติธรรม โดยกลุ่มนักวิชาการจากเครือข่ายนักวิชาการเพื่อสิทธิพลเมือง (คนส.) กลุ่มนี้นำโดย นายอนุสรณ์ อุณโน คณบดีคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กับพวก ๑๐ คน ไปศาลฎีกา ถนนแจ้งวัฒนะ เข้ายื่นจดหมายเปิดผนึกต่อประธานศาลฎีกา พร้อมแนบรายชื่อนักวิชาการ นักศึกษาทั้งไทยและต่างประเทศกว่า ๓๐๐ รายชื่อ ขอให้ประธานศาลฎีกาและผู้พิพากษาทั่วประเทศ พิจารณาเรื่องความเสื่อมถอยของระบบนิติรัฐและการละเมิดสิทธิจากกรณีที่นายจตุภัทร์ บุญภัทรรักษา หรือไผ่ ดาวดิน

 

       แรงส์ส์ส์!!!ครับ ใจความของจดหมายเปิดผนึกระบุเอาไว้ดังนี้

 

"....ในระยะ ๑๐ ปีที่ผ่านมา วิกฤตการณ์ที่สังคมกำลังเผชิญอยู่คือวิกฤติศรัทธาที่มีต่อกระบวนการยุติธรรม โดยคำว่า ๒ มาตรฐานมักถูกนำมาใช้เพื่อให้หมายถึงการบังคับใช้และตีความกฎหมายอย่างไม่เสมอภาคกัน โดยองค์กรตุลาการถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองบ่อยครั้ง และปัญหาดังกล่าวรุนแรงยิ่งขึ้นหลังการรัฐประหารโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) เมื่อกฎหมายถูกนำมาใช้ลิดรอนสิทธิเสรีภาพประชาชนที่แสดงความเห็นต่างจากผู้มีอำนาจ ศาลทหารถูกใช้ดำเนินคดีต่อประชาชนโดยไม่มีเสียงคัดค้านจากบุคคลในองค์กรตุลาการ หากบุคคลในองค์กรตุลาการเปิดใจรับรู้ปัญหา ย่อมตระหนักถึงความรู้สึกของประชาชนได้ เพราะปัจจุบันประชาชนทั่วไปกล้าวิจารณ์การทำงานของศาลอย่างตรงไปตรงมาในสื่อสังคมออนไลน์ จนกล่าวได้ว่าไม่มียุคใดที่ประชาชนจะเสื่อมศรัทธาต่อกระบวนการยุติธรรมเท่ายุคนี้

กรณีของนายจตุภัทร์ได้ตอกย้ำปัญหาของกระบวนการยุติธรรม โดยที่นายจตุภัทร์ถูกกล่าวหาจากการแชร์ข่าวพระราชประวัติรัชกาลที่ ๑๐ จากเฟซบุ๊กสำนักข่าวบีบีซีไทยลงในเฟซบุ๊กของตนเอง และศาลจังหวัดขอนแก่นมีคำสั่งเพิกถอนการปล่อยตัวชั่วคราว โดยให้เหตุผลว่านายจตุภัทร์ไม่ลบข้อความในเฟซบุ๊ก และยังแสดงท่าทางถ่ายภาพที่ศาลเห็นว่าเป็นการเย้ยหยันอำนาจรัฐ แม้ทนายความจะยื่นประกันตัวถึง ๕ ครั้ง แต่ศาลก็ไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว เมื่อยื่นอุทธรณ์และฎีกาตามลำดับ ศาลสูงมีคำสั่งยืนตามคำสั่งของศาลจังหวัดขอนแก่น ล่าสุดเมื่อวันที่ ๒๐ ม.ค.ที่ผ่านมา ศาลนัดไต่สวนคำร้องขอฝากขังนายจตุภัทร์ ปรากฏว่าองค์คณะผู้พิพากษาให้พิจารณาคดีแบบลับ ห้ามบุคคลอื่นเข้าฟังการพิจารณาคดีนอกจากพ่อแม่และทนายความของผู้ต้องหา แม้จะมีการโต้แย้งว่าเป็นเพียงการคัดค้านการขอฝากขังของตำรวจเท่านั้น ยังไม่เข้าสู่ขั้นตอนการพิจารณาคดี จึงเป็นสิทธิของประชาชนที่สามารถเข้าฟังการไต่สวนอย่างเปิดเผย แต่ศาลก็ไม่อนุญาตโดยให้เหตุผลว่าเป็นคดีความมั่นคง ทำให้นายจตุภัทร์ขอสละสิทธิ์การใช้ทนายความ โดยจะว่าความต่อสู้คดีด้วยตนเอง

 

นักเรียนกฎหมายย่อมรู้ดีว่าตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าบุคคลนั้นบริสุทธิ์ อีกทั้งไม่มีหลักฐานหรือเหตุผลน่าเชื่อว่า นายจตุภัทร์จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพยานหลักฐาน หรือพยายามหลบหนี รวมทั้งไม่มีการกระทำใดๆ ที่ส่อถึงการฝ่าฝืนเงื่อนไขศาลในการปล่อยตัวชั่วคราว ศาลไม่ได้กำหนดให้การลบข้อความในเฟซบุ๊กเป็นเงื่อนไขของการให้ประกันตัว ขณะเดียวกันหากกำหนดให้ต้องลบข้อความอาจทำให้เข้าใจได้ว่าการกระทำที่ถูกกล่าวหาเป็นความผิด โดยที่ยังไม่เข้าสู่การพิจารณา นอกจากนี้ นายจตุภัทร์ยังแจ้งต่อศาลอย่างชัดเจนว่าเหตุผลที่ไม่ลบข้อความในเฟซบุ๊ก เพราะต้องเก็บเป็นพยานหลักฐานเพื่อต่อสู้คดีในชั้นพิจารณา ที่สำคัญนายจตุภัทร์จะต้องสอบวิชาสุดท้ายเพื่อให้สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีในวันที่ ๑๗-๑๘ ม.ค.ที่ผ่านมา แต่ศาลไม่อนุญาตให้ประกันตัวเพื่อไปสอบ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่ออนาคตของเยาวชนคนหนึ่ง นี่เป็นเหตุผลด้านมนุษยธรรมพื้นฐานที่ขาดหายไปของศาล

การที่นายจตุภัทร์โพสต์รูปภาพหรือข้อความทางเฟซบุ๊กหลังได้รับการปล่อยชั่วคราว โดยศาลเห็นว่าเป็นการแสดงออกทางสัญลักษณ์เย้ยหยันอำนาจรัฐ คนส.เห็นว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการแสดงออกซึ่งสิทธิเสรีภาพที่สามารถกระทำได้ การเย้ยหยันอำนาจรัฐหรือไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองไม่อาจใช้เป็นเหตุในการไม่อนุญาตให้ประกันตัว อีกทั้งการไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวก็เป็นข้อยกเว้นในทางกฎหมาย ซึ่งในทางนิติวิธีจะต้องพิจารณาอย่างเคร่งครัด การที่ศาลจังหวัดขอนแก่นเพิกถอนการปล่อยชั่วคราวและศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ยกคำร้องอุทธรณ์ จึงสร้างความเคลือบแคลงสงสัยแก่สังคม และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในกลุ่มนักกฎหมายว่า การพิจารณาดังกล่าวอาจไม่มีฐานทางกฎหมายรองรับ

คนส.และผู้มีรายชื่อแนบท้ายจำนวน ๓๕๒ รายชื่อ จึงขอเรียกร้องดังนี้

 

๑.ในระยะยาวถึงเวลาที่บุคลากรในองค์กรตุลาการจะต้องพิจารณาอย่างจริงจังถึงภาวะวิกฤติศรัทธาที่ประชาชนมีต่อพวกท่าน และหาแนวทางแก้ไขหรือปฏิรูประบบยุติธรรมของไทย ทั้งนี้ องค์กรตุลาการพึงปฏิบัติหน้าที่ปกป้องคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนในฐานะคุณค่าที่ได้รับการรับรองโดยกติการะหว่างประเทศที่ผูกพันประเทศไทย ต้องตระหนักและแสดงบทบาทในการตรวจสอบการบังคับใช้กฎหมายให้เป็นไปตามนิติรัฐและนิติธรรม มิใช่ประพฤติตนเสมือนเป็นผู้พิทักษ์อำนาจรัฐอันไม่ชอบธรรมนั้นเสียเอง

 

๒.ในระยะเฉพาะหน้าขอให้ศาลทบทวนพิจารณาเพิกถอนการปล่อยชั่วคราวนายจตุภัทร์เมื่อมีการยื่นคำร้องตามกระบวนการทางกฎหมาย เพื่อคืนสิทธิ์อันพึงมีให้กับนายจตุภัทร์ และฟื้นฟูความปกติให้กระบวนการยุติธรรมและหลักการพื้นฐานของนิติรัฐ..."

       ครับ...ระยะ ๑๐ ปีที่ผ่านมาก็ยุคระบอบทักษิณครองเมืองพอดี และคนที่ใช้คำว่า ดับเบิล สแตนดาร์ด อยู่บ่อยครั้งก็คือนายทักษิณ ศรัทธาที่มีต่อกระบวนการยุติธรรมเกิดขึ้นจริงครับ หากจะย้อนกลับไป คดีซุกหุ้นภาค ๑ นั่น ชัดเจนที่สุด ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญบางคนกลัวมวลชนทักษิณกระทืบ จึงวินิจฉัยให้นายทักษิณ "บกพร่องโดยสุจริต" แต่หากนักวิชาการกลุ่มนี้จะหมายความถึงเฉพาะศาลยุติธรรม แล้วจับการเมืองเข้ามาโยงว่าเป็นต้นกำเนิดของ "ยุติธรรมสองมาตรฐาน" แบบนี้ก็ไม่แฟร์ต่อบรรดาท่านผู้พิพากษาทั้งหลาย ไม่เคยมีการพิสูจน์ได้ว่า ผู้พิพากษาศาลยุติธรรมทำตามใบสั่ง

 

       กลับกันในอดีตกลับมีคนของนักการเมืองพยายามแทรกแซงศาล คงจำคดีถุงขนมกันได้นะครับ ประธานศาลฎีกาในขณะนั้นถึงกับต้องตั้งองค์คณะผู้พิพากษาขึ้นมาทำการไต่สวนเป็นการเร่งด่วน เพื่อสะสางข้อเท็จจริงให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ก่อนภาพลักษณ์ของศาลจะต้องมัวหมองด้วยน้ำมือคนชั่วเพียงไม่กี่คน แล้วความจริงก็ปรากฏ นายพิชิต ชื่นบาน ทนายความนายทักษิณ ชินวัตร และคุณหญิงพจมาน ชินวัตร, น.ส.ศุภศรี ศรีสวัสดิ์ เสมียนทนายความ และนายธนา ตันศิริ ผู้ประสานงานคดี พ.ต.ท.ทักษิณและคุณหญิงพจมาน เป็นผู้หิ้วถุงขนม ๒ ล้าน ศาลฎีกาตัดสินลงโทษให้ ๓ ทนาย จำคุก ๖ เดือน ไม่ต้องรอลงอาญา ฐานละเมิดอำนาจศาล

       เรื่องสองมาตรฐานเอาเข้าจริง ไม่ว่าฝ่ายไหนพอไม่ได้ประโยชน์จากคำพิพากษาศาล ก็ด่าศาลสองมาตรฐานกันทั้งนั้นมันเป็นแบบนั้นมาตลอดนับตั้งแต่มีความขัดแย้งทางการเมือง แล้วจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งทางการเมืองก็เริ่มจากคดีซุกหุ้นภาค ๑ มันเริ่มจากการเข้าไปแทรกแซงกระบวนการยุติธรรมของระบอบทักษิณนั่นแหละครับ

 

       ผมแปลกใจกับการเคลื่อนไหวของนักวิชาการกลุ่มนี้ เพราะสืบสาวราวเรื่องกลับไป นายอนุสรณ์ อุณโน ถือเป็นนักต่อต้านตัวยง เคยเป็นหัวหน้าคณะฟ้องสำนักงานข้าหลวงใหญ่เพื่อสิทธิมนุษยชนแห่งองค์การสหประชาชาติ (UNOHCHR) ให้ตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อผู้ที่คิดเห็นต่างจากรัฐบาล คสช.

 

       เคยร่วมกิจกรรม "เผาตำรากฎหมายเชิงสัญลักษณ์" ที่หน้าศาลรัชดาฯ อ้างเรื่อง ความเผด็จการของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๑๒ และกระบวนการยุติธรรมไทยมีปัญหา

       เคยร่วมกิจกรรมรณรงค์คัดค้าน ม.๑๑๒ จากคดี "อากง"

       เคยร่วมกับเครือข่ายนักวิชาการเพื่อสิทธิพลเมือง แถลงข่าวไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ฯลฯ

 

       ครับ...คือ...ยืนคนละข้างมาตลอด พูดไปก็แผ่นเสียงตกร่อง เคยหรือเปล่าที่ออกมารวมตัวต่อต้านทุจริต ยุคพี่แม้วน้องปู

เรื่อง "ไผ่ ดาวดิน" ไม่ใช่เรื่องรู้หรือไม่รู้กฎหมาย นักศึกษานิติศาสตร์ ไม่รู้กฎหมายก็หลุดโลกแล้วล่ะครับ แต่เป็นเรื่องของพฤติกรรมซ้ำซาก ที่ต้องการเล็งเห็นผล ใช้ ม.๑๑๒ เป็นเครื่องมือ ผมไม่ปฏิเสธครับว่าที่ผ่านมามีการใช้ ม.๑๑๒ เพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง ของนักการเมืองชั่วบางคน

 

       แต่ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า กรณี "ไผ่ ดาวดิน" ก็มีการใช้ ม.๑๑๒ เป็นเครื่องมือ ไม่งั้น "ไผ่ ดาวดิน" จะมีพี่เลี้ยงไม่ซ้ำหน้าหรือ! ใครมีแผนจะทำอะไร ต่างก็รู้กันอยู่แก่ใจ

 

แต่ขอร้องว่าอย่าใช้ ม.๑๑๒ จุดชนวน!

 

 

 

 

เรียบเรียงโดย : ศิริพงศ์ สำนักข่าวทีนิวส์

ขอบคุณข้อมูล : ผักกาดหอม นสพ.ไทยโพสต์