ประเมินค่ามิได้!! การค้นพบครั้งประวัติศาสตร์ กรมศิลป์ขุดพบชามสังคโลกชิ้นพิเศษ“ลายปลา 4ตัว”อายุ 640ปี รัชสมัยพญาเลอไทย(กลางพุทธศตวรรษที่ 19)

วันที่ 8 มิ.ย. 2560 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากมีการขุดค้นพบเตาทุเรียงและถ้วยชามสังคโลกจมดินอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณริมคูน้ำแม่โจน ด้านทิศเหนือวัดพระพายหลวง เขตอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ต.เมืองเก่า อ.เมือง จ.สุโขทัย และต่อมาได้มีการส่งตัวอย่างถ่านจากหลุมขุดค้นไปตรวจหาอายุทางวิทยาศาสตร์ด้วยวิธี AMS Dating ปรากฏว่าหลุมขุดค้น TP.1 มีค่าอายุ 629 ปี ตรงกับปี พ.ศ. 1864 และตัวอย่างถ่านจากหลุมขุดค้น TP.2 มีค่าอายุ 640 ปีมาแล้ว ตรงกับปี พ.ศ. 1853 หรือตรงกับรัชสมัยพญาเลอไทย สามารถสรุปเบื้องต้นได้ว่าน่าจะเริ่มมีการเข้ามาใช้พื้นที่ในบริเวณนี้ เพื่อผลิตเครื่องปั้นดินเผา ในช่วงรัชสมัยของพญาเลอไทย หรือประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 19

ทำให้ผู้คนในสังคมออนไลน์ จ.สุโขทัย เกิดความสนใจอย่างมาก ขณะที่บางคนก็แสดงความเห็นว่า “สมัยพญาเลอไทยทำได้ประณีตสวยงามขนาดนี้ แปลว่าต้องมีระยะเวลาของการพัฒนาสืบต่อเนื่อง มาจากก่อนหน้านี้ไม่ใช่เวลาน้อยๆ พงศาวดารว่าพระร่วงเอาช่างจีนเข้ามาสอนทำเครื่องถ้วยชาม พงศาวดารตอนนี้ไม่ใช่สิ่งเลื่อนลอยเลย ดังที่มีผู้พยายามหักล้างโต้แย้งว่าเจ้านครอินทร์แห่งสุพรรณ เป็นคนสร้างอุตสาหกรรมเครื่องถ้วยขึ้นในอาณาจักรสุโขทัย สุโขทัยไม่มีปัญญาเอามาได้เอง”

พร้อมแสดงความเห็นอีกว่า “กลุ่มที่พยายามบอกว่าเจ้านครอินทร์เป็นคนนำเอาอุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผา มาสู่สุโขทัยและศรีสัชนาลัย ต้องเบิกตาดูกว้างๆเลย ว่าผลทดสอบทางวิทยาศาสตร์และผลทดสอบทางโบราณคดีอีกครั้ง ล่าสุดนี้ ได้ผลว่ายังไง ห่างจากสมัยเจ้านครอินทร์ 100 ปี 1 ศตวรรษเต็ม

ด้าน นายสถาพร  เที่ยงธรรม ผู้อำนวยการอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย เปิดเผยว่า การขุดค้นพบถ้วยชามสังคโลกจากบริเวณโครงการอนุรักษ์และพัฒนาแหล่งเตาทุเรียงเมืองเก่าสุโขทัยครั้งนี้ พบว่ามีเป็นลวดลายปลาหลากหลายชนิด ซึ่งแสดงให้เห็นถึงข้อความในศิลาจารึกหลักที่ 1 ที่กล่าวถึงสุโขทัยมีความอุดมสมบูรณ์ “ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” และยังพบมีรูปลายปลาค่อนข้างแปลก เช่น ลายปลาช่อน 3 ตัว และที่ถือเป็นชิ้นพิเศษอีกชิ้นหนึ่งก็คือ ลายปลา 4 ตัว ซึ่งน่าสนใจอย่างมาก เพราะปกติแล้วชามที่เป็นลวดลายปลา มักจะเจอแต่ปลาตัวเดียวเป็นหลัก “จากการส่งชิ้นส่วนถ่านไม้ในหลุมขุดค้นไปพิสูจน์คาร์บอน 14 ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ได้ผลมาว่ามีอายุในราวปี พ.ศ. 1853-1864 หรือประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 19 มีความเก่าแก่กว่าที่คาดการณ์เอาไว้ และในอนาคตจะมีการสร้างอาคารครอบหลุมขุดค้นให้เป็นพิพิธภัณฑ์ต่อไปด้วย”

ข่าว/ ภูเบศวร์  ฝ้ายเทศ   ผู้สื่อข่าวภูมิภาค   สำนักข่าวทีนิวส์   จ.สุโขทัย   (ขอบคุณภาพจากสุพจน์)