ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา!! คู่แท้สู้ชีวิต ตาแขนซ้ายพิการ ยายตาบอด ต่างมีส่วนเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป ขี่ซาเล้งช่วยกันเร่ขายปลาหมึกย่างมากว่า20ปี

ติดตามข่าวสารได้ที่ www.tnews.co.th

จากการที่มีพลเมืองดีโพสต์ facebook ว่ามี 2 ตา ยาย สู้ชีวิต ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา ใครพบเห็นขอให้ช่วยอุดหนุนด้วย ผู้สื่อข่าวจึงได้เดินทางไปยังบ้านเลขที่ 57 ม.1 บ้านนาเหรียง ต.ครน อ.สวี จ.ชุมพร และได้พบนายสุพรรณ เครือมาตา อายุ 58 ปี และภรรยา ชื่อ สมใจ ศรีทอง อายุ 60 ปี โดยฝ่ายคุณตา แขนซ้ายลีบอ่อนแรง คุณยายตาบอดสนิททั้ง 2 ข้าง ตั้งแต่กำเนิด มาทราบตอน 5 ขวบแล้ว ว่าบอดสนิท อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไร หุงข้าวด้วยไม้ฟืน


ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา!! คู่แท้สู้ชีวิต ตาแขนซ้ายพิการ ยายตาบอด ต่างมีส่วนเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป ขี่ซาเล้งช่วยกันเร่ขายปลาหมึกย่างมากว่า20ปี

ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา!! คู่แท้สู้ชีวิต ตาแขนซ้ายพิการ ยายตาบอด ต่างมีส่วนเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป ขี่ซาเล้งช่วยกันเร่ขายปลาหมึกย่างมากว่า20ปี

ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา!! คู่แท้สู้ชีวิต ตาแขนซ้ายพิการ ยายตาบอด ต่างมีส่วนเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป ขี่ซาเล้งช่วยกันเร่ขายปลาหมึกย่างมากว่า20ปี

ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา!! คู่แท้สู้ชีวิต ตาแขนซ้ายพิการ ยายตาบอด ต่างมีส่วนเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป ขี่ซาเล้งช่วยกันเร่ขายปลาหมึกย่างมากว่า20ปี

นายสุพรรณ เครือมาตา กล่าวว่า ช่วงวัยรุ่นได้เดินทางจากจังหวัดลำปาง เร่ร่อนมาเรื่อยจนมาอาศัยที่วัดน้ำฉา แล้วก็มาเจอยายสมใจ ที่มาขายถั่วต้มที่วัดก็เลยสงสาร ก็เลยถามว่า หากคนพิการแขนแบบตัวเองไปขอจะตกลงหรือไม่ ก็ได้อยู่ด้วยกันตั้งแต่นั้นมา โดยเจ้าอาวาสได้ให้รถจักรยานยนต์พ่วงข้างมาหนึ่งคัน จึงใช้เป็นพาหนะเร่ขายถั่วต้มและปลาหมึก ตามงานศพ งานบวช เรื่อยมากว่า 20 ปีแล้ว
            “ ขี่ซาเล้งตระเวนขายปลาหมึกย่าง ทั่วทั้งจังหวัดชุมพร ไปทางปากน้ำหลังสวนซึ่งอยู่ไกลจากบ้านพัก
40-50 กม.ก็ไป ไปในตัวเมืองชุมพรและสนามกอล์ฟ ระยะทาง 40-50 กม.โดยแต่ละวันจะต้องเดินทางไกลไปรับปลาหมึกมาขายจากปากน้ำชุมพร ระยะทางจากบ้านพักก็ 70 กม. ซึ่งเวลาขายภรรยาก็จะช่วยขาย เพราะมีทั้ง 2 ข้างครบปกติโดยจะคอยบอกว่าทำอะไรบ้าง คือ ต้องคอยเป็นสายตามองแล้วก็บอกให้ทำ เพราะแขนตนเองอ่อนแรง ขณะที่ยายเองก็คอยมือทั้ง 2 ข้างคอยทำงานแทนเรา ส่วนเรื่องรายได้ก็พอที่จะนำมาเลี้ยงดูพ่อตาและแม่ยาย ตามอัตถะภาพ ซึ่งพ่อตากับแม่ยายก็เริ่มหลงๆลืมๆแล้วจำอายุตัวเองก็ไม่ได้ บอกได้แค่เพียงว่า อายุใกล้ครบ 100 ปีแล้ว 2 คนก็ 200 ปี ” นายสุพรรณ กล่าว
            “ หลังจากทราบข่าวว่า มีคนโพสต์
facebook ว่าสงสารขอให้ช่วยอุดหนุน ก็ดีใจ มีความสุข ที่คนไม่รังเกียจเพราะตนเองพิการมีอาชีพหาเช้ากินค่ำ เพื่อเลี้ยงครอบครัวประทังชีวิต แต่ก็ภูมิใจเพราะเป็นอาชีพสุจริต ก็ต้องอดทนทำต่อไป ขายได้บ้าง ไม่ได้บ้างก็ขายต่อไป  ” นายสุพรรณ กล่าว




ภาพ/ข่าว พงศกร นวนละมัย ผู้สื่อข่าวภูมิภาค สำนักข่าวทีนิวส์ จ.ชุมพร