อนาคต คนข่าวภูธร !? จะไปทิศทางไหนโดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์.!!! เมื่ออดีตและปัจจุบันการนำเสนอแตกต่าง ผู้บริโภคสื่อ เลือกได้ หลายช่องทาง

      36 ปีกับการเป็น สื่อมวลชน หรือที่เขาเรียกว่า “นักข่าวภูธร “ ต้องส่งข่าวทางโทรศัพท์ ฝากฟิล์มภาพไป กับรถประจำทาง สู่กรุงเทพฯ เข้าสำนักงานใหญ่ ต่อมาเมื่อปี 2531 ทางทีวี โดยเฉพาะช่อง 7 ที่ ท่านแสงชัย สุนทรวัฒน์ เข้ามาบริหาร ด้านข่าวจึง มีนักข่าว ทีวีภูมิภาคขึ้น มาเป็นช่องแรก ผมก็รับโอกาส นั้นเข้ามาเป็น นักข่าวทีวี ด้วย เช่นกัน การส่งภาพข่าว ก็เหมือนกันฝากรถทัวร์ 

ผมอยู่พัทยาต้องไปส่งข่าวที่ เมืองชลบุรี ที่ชุมสายโทรศัพท์เรียกว่า 101 เก็บเงินปลายทาง ทำอยู่อย่างนี้หลายปี ลำบากมาก “เรียกว่าใจไม่รัก ทำไม่ได้” 

ข่าวแต่ละข่าวที่ได้มาแสนจะอยากลำบาก ต้องใช้ความสามารถกันจริงๆเพราะตำรวจสมัยนั้นกลัวที่สุดคือข่าว เพราะถ้าข่าวออกก่อนรายงานผู้บังคับบัญชามีหวังโดนสวดยับ สมัยนั้น ตำรวจกับนักข่าวจึงเป็นเส้นขนาน ที่ไม่สามารถ จูนเข้าหากันได้เลย

“ตำวรจกับน้กข่าว มันเหมือนกับการเล่นซ่อนหา” ตำรวจซ่อนนักข่าวหา ถ้านักข่าวหาเจอ ตำรวจจะเคืองมาก เรื่องหาข่าวแบบตำรวจซ่อน ผมทำจนตำรวจ ถูกให้ออก ไปหลายคน ยศ ตั้งแต่ พันตำรวจโท ลงมาถึงชั้นประทวน อย่าให้บอกว่าที่ไหนน่ะครับ เพราะมันผ่านมา 10 กว่าปีแล้ว ถ้าพวกเขาอยู่ก็เกษียณกันหมดแล้ว

ผมเพียงเล่าให้ฟังว่า วิถีชีวิต ในการทำงาน ด้านสื่อสารมวลชน ท้องถิ่น หรือนักข่าวภูมิภาค นั้นมันแสนลำบาก ทำงานอยู่ในความเสี่ยงตลอด โดยเฉพาะชีวิต บางครั้งถึงกับต้องย้ายที่อยู่ หรือขึ้นไปอยู่ที่ โรงพิมพ์ก่อนเพราะภัยกำลังถึงตัว ด้วยเหตุผลที่ว่า 

“นักข่าวมันเลว เพราะพวกมัน เสือกเอาเรื่องจริงมาเปิดเผย” 

พวกผมตายไม่มีธงชาติคลุม หรอกครับ ทั้งๆที่มัน รักษาผลประโยชน์ ให้สังคมให้ประชาชน ให้ประเทศชาติเหมือนกัน มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่อยู่ในวงการสื่อ บอกผมว่า “ ชาวบ้านพึ่งข้าราชการ พึ่งนักการเมืองก็พึ่งไม่ได้ แล้วจะไปพึ่งใคร ถ้าพึ่งสื่อไม่ได้ อะไรจะเกิดขึ้น” ผมจำมาตลอด กับคำพูดนี้  

ทั้งนี้และทั้งนั้นใช่ว่าพวก สื่อฯเองจะไม่ประพฤติปฏิบัตินอกทาง เยอะไปที่แฝงกายเข้ามา แสวงหาผลประโยชน์ ตำรวจได้ตรงไหน มันก็เอาตรงนั้น เรียกว่า สมประโยชน์ ร่วมกัน นิ้วคนเรายังไม่เท่ากัน นับประสาอะไร กับคนมันจะเหมือนกัน ให้ถือเสียว่า คนพวกนี้คือกาฝากครับ 

                        

        หันมาพูดกันถึงปัจจุบัน ในเรื่องการ ทำข่าว - ส่งข่าว ครับ ในยุค ดิจิตอล เพียงสัมพัสแค่นิ้วมือข่าวก็ไปทั่วโลกแล้ว นักข่าวในปัจจุบัน จึงหาข่าวง่าย ส่งข่าวง่าย คนที่ ส่งข่าว ทุกวันนี้ ไม่ใช่แค่นักข่าว อย่างเดียว ชาวบ้าน ประชาชน ก็ส่งได้ ที่เรียกกันว่า คลิป ทั้งหนังสือพิมพ์ ทั้งทีวี เห็นหยิบเอามาเล่นกัน ทุกช่องทุกฉบับ 

         นี่คือโลกแห่งการสื่อสาร ที่ไม่มีขอบเขตและขีดจำกัด ใครใคร่ ทำๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นนักข่าว ก็ทำได้ ตามที่ท่านพบเห็นกันอยู่ จำนวนมาก ในโลกออนไลน์ ส่วนสื่อฉบับพิมพ์ ในอนาคต จะเป็นตำนาน เพราะสังคม จะหันมาบริโภค ข่าว ทางโลกโซเชียล มากขึ้นๆ จนไม่มีคนซื้อหนังสือพิมพ์ อ่าน 

      ถ้าเป็นแบบนี้ ......!! .....คำถาม แล้วพวกผมที่เป็นสื่อมาทั้งชีวิตจะทำอย่างไร คำตอบต้อง มองหาทิศทางเดินกันต่อไป ว่าจะเดินแบบไหน เดินอย่างไรให้ถูกทาง เดินอย่างไร ให้ความเป็นสื่อที่อยู่ ในสายเลือดเรา ไม่เจือจาง 

      คำตอบ..... คือยังคงต้องรักวิชาชีพนี้ ต่อไป สิ่งสำคัญต้องไม่ทรยศ ต่อผู้บริโภค ต้องซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพ อย่างแท้จริง “ไม่ต้องดีกว่าคนอื่น แต่ขอให้เลว น้อยกว่าก็พอ”

สุทัศน์ บุญช่วยเหลือ หัวหน้าทีมข่าวเฉพาะกิจ ศูนย์ข่าวทีนิวส์ภาคตะวันออก รายงาน