ไม่ทันตั้งตัว!! ทำมากว่า 80 ปี จู่ๆจะให้เลิก แล้วหนี้สินที่มี จะเอาที่ไหนมาจ่าย ชาวไร่ผู้ปลูกยาสูบยื่นหนังสือต่อศูนย์ดำรงค์ธรรมวอนรัฐช่วย

เช้าวันนี้(28มิ.ย.61) ที่ห้องประชุมเวียงโกศัย ศาลากลางจังหวัดแพร่ นายเอนก บุญทรัพย์ ตัวแทนชาวไร่ผู้ปลูกยาสูบจากอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ พร้อมด้วยเกษตรกรผู้ปลูกใบยาสูบ ประมาณ 80 คน ได้เดินทางมายื่นหนังสือต่อศูนย์ดำรงธรรมจังหวัดแพร่วอนรัฐบาลให้ความช่วยเหลือ ต่อกรณีที่พระราชบัญญัติสรรสามิต ปี 2560 และกฎกระทรวงพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ทำให้ยอดจำหน่ายบุหรี่ของการยาสูบแห่งประเทศไทยลดลงกว่าร้อยละ 40 ปริมาณใบยาคงคลังเพิ่มสูงขึ้น ทำให้ความต้องการใช้ใบยาสูบลดลงอยู่ในระดับที่ไม่จำเป็นต้องรับซื้อใบยาอีก 3 ปี ก็ยังมีใบยาพอใช้ผลิตบุหรี่ และในฤดูผลิต 2561/2562 นี้ การยาสูบแห่งประเทศไทยมีแนวคิดจะยกเลิกการรับซื้อใบยาในประเทศนั้น ทำให้ส่งผลกระทบต่อเกษตรกรผู้ปลูกใบยาสูบอย่างแน่นอน

จังหวัดแพร่โดยนายโชคดี อมรวัฒน์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ในฐานะผู้อำนวยการศูนย์ดำรงธรรมจังหวัดแพร่ได้มาพบและรับหนังสือจากเกษตรกร โดยกล่าวว่า เห็นใจในความเดือดร้อนของเกษตรกร ก็จะส่งผ่านหนังสือให้กับทางกระทรวงการคลังที่กำกับดูแลการยาสูบแห่งประเทศไทย ให้มีการช่วยเหลือเกษตรกร อย่างเร่งด่วน สำหรับจังหวัดแพร่นั้นมีเกษตรกรผู้ปลูกยาสูบ พันธุ์เวอร์ยิเนียร์ ที่ขออนุญาตเพาะปลูก ในฤดูกาลผลิตปี 2559/2560 ที่ผ่านมา เป็นชาวไร่บ่มเอง จำนวน 1,081 ราย ผู้บ่มอิสระ 6 ราย พื้นที่เพาะปลูก 13,211 ไร่ มีโควตาที่รับซื้อ 2,650,000 กิโลกรัม โดยรับซื้อทั้งหมด ในราคาเฉลี่ย 89 บาท 16 สตางค์ ต่อกิโลกรัม มูลค่า 235,920,000 บาท

นางงามนิต กันทาธรรม จากสถานีบ่มใบยาแม่หล่าย อำเภอเมืองแพร่กล่าวว่า การที่การยาสูบแห่งประเทศไทยจะยกเลิกการรับซื้อใบยาสูบจากเกษตรกรชาวไร่ยาสูบ จึงเป็นการสร้างความเดือดร้อนแก่ชาวไร่ยาสูบ ที่จะต้องขาดรายได้ในการเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เลี้ยงครอบครัว ส่งลูกเรียนหนังสือ และไม่รู้จะหันไปเพาะปลูกอะไรที่สร้างรายได้เงินมาเลี้ยงครอบครัว และชำระหนี้กับสถาบันการเงินเพื่อเกษตรกร จึงอยากให้รัฐบาลเร่งหาแนวทางช่วยเหลือเกษตรกรอย่างเร่งด่วน

 

ใบยาสูบนั้นเป็นพืชทางการเกษตรที่มีการเพาะปลูกขายกันมายาวนานถึง 80 ปี และในแต่ละปีทางโรงงานยาสูบได้กำหนดโควตา ปริมาณการรับซื้อ ราคารับซื้อ คุณภาพใบยาที่จะรับซื้อ โดยมีตัวเลขที่แน่นอนแก่ผู้ผลิตใบยาสูบ ตามโควตาที่จัดสรรให้แต่ละปี ก่อนถึงฤดูกาลเพาะปลูก โดยมีโรงงานยาสูบและผู้ผลิตใบยาสูบ ชาวไร่บ่มเอง ผู้บ่มอิสระ ต่างเป็นคู่สัญญาต่อกัน ในการซื้อขายใบยาสูบให้เป็นไปตามราคา ปริมาณ และคุณภาพที่ตกลงกันไว้ในสัญญา ผิดกับพืชผลชนิดอื่นๆที่ผลิตมาแล้ว ไม่มีตลาดรองรับที่แน่นอน ทำให้ราคาผันผวน สร้างปัญหากับเกษตรกรทุกปี เช่น ข้าว ข้าวโพด ยางพารา มันสำปะหลัง สับปะรด เป็นต้น /.

กัญญสร  ถิ่นทิพย์ ผู้สื่อข่าวสำนักข่าวทีนิวส์จังหวัดแพร่