นิสิตจุฬาฯยันไม่มีหมอบกราบ !!!!! แค่ถวายบังคมในงานปฏิญาณตนวานนี้ หลังสตาฟฟ์จุฬาฯ .... ประกาศสลายตัวเพราะฝนเทกระหน่ำ

จากเหตุการณ์เมื่อวานนี้ (3 ส.ค.) ที่นายเนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล นิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานสภานิสิตจุฬาฯ และนักเคลื่อนไหวการเมือง พร้อมกับเพื่อนนิสิตจำนวนหนึ่ง เดินออกจากงานถวายสัตย์ปฏิญาณตนของนิสิตใหม่ประจำปี 2560 ที่พระบรมราชานุสาวรีย์สองรัชกาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยอ้างว่าตกลงกับรองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไว้ว่าถ้าฝนตก จะให้นิสิตโค้งคำนับแล้วจบ แต่กลับให้ถวายบังคมเหมือนเดิม ทำให้ตัวเองทนไม่ได้ จึงร่วมกับเพื่อนๆเดินออกมา แต่มีอาจารย์มาล็อกคอเพื่อน พร้อมด่าทอด้วยนั้น

ล่าสุด ผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อว่า Worrawee Thamputthipong ระบุว่าชื่อ วรวีร์ ธรรมพุฒิพงศ์ นิสิตชั้นปีที่ 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาฯ โพสต์ข้อความว่า หลังพิธีถวายบังคมจบแล้ว อยากจะเขียนบันทึกอะไรซักหน่อย ก่อนที่สังคมจะมองเกี่ยวกับพิธีนี้ผิดไปมากกว่านี้

 

 

เวลาประมาณ 15.30 น. นิสิต Freshy ทุกคนมารวมกันที่ด้านข้างของสนามหญ้า มีเต๊นท์กางไว้ให้แล้ว ไม่มีแดด ลมเย็นพอสมควร และฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว จากนั้น พี่สตาฟฟ์ ก็แจกใบกำหนดการให้ ซึ่งมี 2 หน้า เป็นกระดาษแผ่นเล็กๆ ตามรูปด้านล่าง หน้าแรกซึ่งไม่ได้ถ่ายมาเป็นคำปฏิญาณตน ส่วนหน้านี้ เป็นตารางของพิธี ซึ่งพอได้รับมาผมก็สะกิดใจพอสมควร ว่าทำไมมีแค่ถวายบังคม 3 ครั้งละจบ สักพัก แถวของคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ผมอยู่ก็ได้เข้าที่สนามตรงกลาง จุดที่ผมยืนคือฐานส่วนล่างสุด มองไปด้านหน้าจะเห็นพระบรมรูปของทั้ง 2 รัชกาล อยู่ตรงหน้าไม่มีใครบัง พิธีกรกล่าวซักซ้อม บอกกำหนดการ ขณะกำลังจะเริ่มซักซ้อม เมฆฝนก้อนมหึมาได้เคลื่อนตัวเข้ามาอยู่ด้านบนหัวผม ฝนเม็ดที่หนึ่ง หยดลงมา เป๊าะ ที่ขาผม และเพื่อนๆอีกกลุ่มหนึ่ง ขณะนั้นเป็นเวลา 16.10โดยประมาณ 

พี่สตาฟฟ์กลุ่มหนึ่งเริ่มวิ่งวุ่นกันไปทั่ว เพื่ออะไรผมก็ไม่ทราบ และแอบรำคาญหน่อยๆด้วย คือกำลังจะเริ่มพิธีจะทำให้อลหม่านกันทำไม แถมฝนก็หยดลงมาเม็ดสองเม็ด

แต่สิ่งที่พบคือ เขากำลังรีบแจกจ่าย "แผ่นกระดาษบางๆ" ไม่สิ ความจริง สิ่งๆนั้น คือ "เสื้อพลาสติกกันฝน" ให้กับนิสิต โดยจะเริ่มจากนิสิตหญิงก่อน ขณะที่ฝนเริ่มตกปรอยๆแต่มีความถี่ที่เพิ่มขึ้น นิสิตหญิงเท่าที่ผมสังเกตได้รับเสื้อกันฝนอย่างรวดเร็วด้วยการประสานงานกันของทางสตาฟฟ์ เมื่อการแจกจ่าย "เสื้อพลาสติกกันฝน" ให้นิสิตหญิงเสร็จเรียบร้อย ก็ถึงคราวของนิสิตชาย ขณะนั้นยังตกปรอยๆอยู่นะครับ แจกกันอย่างรวดเร็ว แต่ก็มีบางส่วนที่ยังไม่ได้ เพราะลำเลียงมาไม่ทัน ซึ่งก็เลยแก้ปัญหาเฉพาะหน้ากันไปโดยฉีกพลาสติกแบ่งๆกัน หรือบางคนก็ไม่รับ เพราะฝนยังตกแบบ ปรอยๆ หนึ่งในนั้นก็คือผม

จุดที่ฝนเทกระจาดลงมาคือหลังเสร็จสิ้นพิธีแล้วแปปเดียวครับ ซึ่งคนส่วนมากเข้าไปหลบฝนในเต๊นท์กันแล้ว (พวกที่ยังอยู่กลางแจ้งคือ กำลังถ่ายรูปอยู่ -.-) ดังนั้น ผมขอชื่นชมพี่สตาฟฟ์ทุกคนครับ ที่ช่วยกันจ่ายเสื้อกันฝนให้ทุกคนอย่างเร่งรีบ และโดยเฉพาะนิสิตหญิงมีเสื้อกันฝนก่อนที่ฝนจะตกจริงๆ ซึ่งสามารถป้องกันการโป๊ได้อย่างดี

กลับมาที่พิธีกันต่อ พิธีกรจึงเริ่มพิธี (ซึ่งผมมารู้ทีหลังว่าไม่มีซ้อมละลุยจริงเลย) สัญญาณครั้งที่ 1 มารวดเร็วมากครับ ต่อด้วย 2-3-4 เสร็จภายใน 15 วินาที ซึ่งผมตามไม่ทัน จากนั้นสัญญาณครั้งที่ 5 ได้ดังขึ้นต่อทันที ทุกคนลุกขึ้นกล่าวคำปฏิญาณ ต่อทันที โดยที่พิธีนี้ ไม่มี"การหมอบกราบ"ใดๆทั้งสิ้นนะครับ คือถวายบังคมเสร็จลุกขึ้นปฏิญาณตน เสร็จเลยใน 1 นาที พอเสร็จแล้วก็เป็นอันยุติพิธีเลย ไม่มีการร้องเพลง เนื่องจากมีสัญญาณว่าฝนจะเทกระจาดลงมา ผมได้รับสัญญาณจากคนข้างหน้าว่า "เฮ้ย สลายตัว" ยังไม่ทันไร ทุกคนวิ่งไปเข้าเต๊นท์ทันที ส่วนผมก็ยังยืนงงๆอยู่ จนเพื่อนมาเรียก "เฮ้ย วิ่ง" ถึงได้สติว่าฝนกระหน่ำมาแล้ว ก็รีบวิ่งไปเข้าเต๊นท์ เป็นอันเสร็จพิธี 

จากนั้นก็ได้รับเสื้อกันฝนจากพี่สตาฟฟ์ ก็ได้เสื้อตัวนี้แหละครับที่พาลุยจากศาลาพระเกี้ยวไปคณะอักษรศาสตร์ จากนั้นเดินอ้อมข้ามฝั่งไปหาข้าวทานที่คณะนิเทศศาสตร์  ส่วนผู้ใหญ่ในพิธีสิบกว่าท่าน ใจแข็งมากครับ ยืนทนฝนอย่างงั้นเลย ผมเห็นร่มกางแค่คันสองคันเอง

ที่มีข้อมูลขนาดนี้ได้เพราะจุดที่นั่งค่อนข้างโล่งและสามารถมองเห็นพิธีได้อย่างชัดเจนนะครับ ทั้งหมดที่เขียนมาก็เพราะอยากจะมาเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในงานจริงๆนะครับ อยากให้อ่านให้จบนะครับ เพราะคุณจะได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงภายในงาน

งานอาจจะจบไม่สวยหรู แต่ทุกฝ่ายประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยมครับ :)

 

 

อ้างอิงจาก Worrawee Thamputthipong