- 29 ก.ค. 2563
สาวแสนทรมาน มีตุ่มขึ้นปากเหมือนร้อนในก่อนลุกลามทั่วตัว เป็นโรค 1 ใน 4 แสนคนที่จะเป็น
สาวเล่าประสบการณ์ป่วยเป็นโรคตุ่มน้ำพอง เริ่มแรกเพียงแค่มีตุ่มขึ้นที่ปากเหมือนร้อนใน ทว่ามันกลับลุกลามหนักขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของเธอแสนปวดแสบทรมานแทบขาดใจ
เธอเล่าว่า จะมาแชร์ประสบการณ์กับการพบเจอโรคเงียบวายร้ายใกล้ตัว "ตุ่มน้ำพอง" แพมฟิกัส
ช่วงปลายเดือนมกราคม มีอาการตุ่มขึ้นบริเวณริมฝีปากคล้ายร้อนใน ซื้อยามาทาก็ไม่รู้สึกดีขึ้น จนลามขึ้นมาเป็นตุ่มหนองคล้ายสิวบริเวณจมูก ช่วงนั้นสามีพึ่งเสียชีวิตยุ่งกับงานศพจึงไม่ได้ไปหมอ
ผ่านมากลางเดือนกุมภาพันธ์ เริ่มมีตุ่มน้ำใสขึ้นที่หลังคล้ายตุ่มอีสุกอีใส (ประเด็นคือเคยเป็นมาแล้ว) หมอได้จัดยามาให้กิน1อาทิตย์ไม่ดีขึ้นตุ่มน้ำพองขึ้น จึงเปลี่ยนไปโรงบาลเอกชน แพทย์จึงวินิจฉัยว่าเป็นตุ่มน้ำพอง(โรควินัยไกรบุตร) ปลายเดือนได้ลุกุลามขึ้นที่อวัยวะเพศจึงทำให้เกิดหนองแล้วหมอสั่งแอดมิดนอนรพ.7คืนก็ยังไม่ดีขึ้น กับมาบ้านต้องให้พี่สาวตัดผมสั้นให้เพราะมันขึ้นที่หัวคล้ายสิวหนอง
เข้าสู่มีนาคม-เมษายน ต้องทนทุกข์ทรมานกับกาตุ่รใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไป ปวดแสบปวดร้อนไปหมด ตามตัวมีกลิ่นเหม็นคาวฟุ้งไปหมด ใส่เสื้อผ้าไม่ได้ ทำงานไม่ได้ มีภาระมีค่าใช้จ่าย การใช้ชีวิตเปลี่ยนไปจากเดิม แม่ต้องเลิกขายของเพื่อมาดูแลทั้งลูกให้ ทั้งหลานให้ ค่านมค่าแพมเพิส ค่ารักษาตัวเราอีก จึงลองไป รพ.สิรินธร รพ.เฉพาะทางด้านผิวหนังได้ยามาอาบแชมพูมาสระจึงทำให้แผลดีขึ้น ครั้งนั้นยาทปาและแชมพูค่ารักษาหมดไป3พัน เหมือนจะดีขึ้นพอยาหมดไปเอาอีกรอบสองหมดไป2พัน แต่ยาเหมือนจะดีแค่ช่วงแรกที่ทาแล้วแห้งแต่ก็ยังหยุดโรคมันไม่ได้ตุ่มขึ้นไม่หยุด อาการปวดแสบปวดร้อนไม่หายและได้ไปตามนัดกับทางโรงพยาบาลร้อยเอ็ดเหมือนเดิม
เดือน พฤษภาคม หมอจะนัดไปหาเดือนละครั้งแต่ครั้งนี้คือมันเป็นหนักคือเป็นหนองบริเวณใบหู ลุกลามมาหูจึงไปหาหมอหมอก็สั่งยามาเพิ่มแล้วนัดมาพบอีกครั้ง อาการมันไม่ดีขึ้นเพราะมันลุกลามมาหูอีกข้าง จับเป็นน้ำเหลืองหนองไหลไม่หยุดพัก2 กลางคืนต้องใช้ใบตองรองนอนทุกคืนน้ำเหลืองไหลเหมือนน้ำปะปารั่ว ต้องนอนฟังเสียงน้ำเหลืองหยดทุกคืน *แพทย์ระบุว่าโรคนี้อาจใช้ระยะเวลารักษา 3-5ปี 1ใน4แสนคนที่จะเป็นโรคนี้ได้ **"แต่ถ้าให้ถึง4-5ปีมันนานไปไหม?
ช่วงนี้แค่5เดือนที่เป็นกับการใช้ชีวิตลำบาก ตัวบวม คางทูม ประจำเดือนไม่มา 3 เดือน ใจสั่น หิวบ่อย พูดบางคำจับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง ล่าสุดขอใบส่งตัวไปที่ รพ.ศรีนครินทร์ขอนแก่นปรากฏว่าไม่ได้รับสิทธิ์ 30 แต่ได้จ่ายเองถ้าจ่ายเองจะขอใบส่งตัวไปเพื่ออะไรเพราะโรคนี้หมอย้ำแล้วว่าใช้เวลารักษานาน พอไปพบอาจารย์หมอที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ขอนแก่น อาจารย์หมอจึงแนะนำให้ตรวจชิ้นเนื้อและเจาะเลือดใหม่ แต่ค่าใช้จ่ายสูงประมาณหลักหมื่นรวมยาซึ่งไม่มีเงินพอขนาดนั้นอาจารย์หมอจึงแนะนำให้ไปขอใบส่งตัวมาใหม่หรือจะสู้ยอมเสียตังค์ประเด็นคือไม่ได้ทำงานแม่ไม่ได้ทำงานทางบ้านไม่มีรายรับเพียงพอ #จึงอยากแชร์โพสต์นี้ ไม่ได้อยากดังหรือสร้างกระแสแต่อยากให้สังคมเห็นใจจะส่งเป็นอุปกรณ์ล้างแผลให้ก็ได้ ชีวิตไม่เคยคิดว่าจะได้ พบเจอกับโรคแบบนี้
สิ่งที่ทำให้สู้ต่อได้คือครอบครัวแม่และลูกแม่ต้องคอยทายาต้องคอยนอนดึกทั้งทายาให้ถึงร้องไห้ไปด้วยเราต้องสู้ไปด้วยกันด้วยน้ำตาด้วยความหวังชีวิตเหมือนตายทั้งเป็นตอนนี้ทรมานสุดๆแต่ยังดีที่มีกำลังใจ
ขอบคุณ ยมทูตหน้าหวาน
