อันตรายจาก “โรคเห็บ” ภัยเงียบที่ผู้ป่วยไม่ควรมองข้าม อาจรุนแรงถึงชีวิต

โรคเห็บ หรือโรคที่เกิดจากการถูกเห็บกัด เป็นโรคติดเชื้อที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน โดยมีเห็บเป็นพาหะนำเชื้อ เช่น เชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส เมื่อเห็บกัด เชื้อจะเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้ผู้ป่วยมีอาการผิดปกติในหลายระบบของร่างกาย

อาการเริ่มต้นที่พบบ่อย ได้แก่ ไข้สูง ปวดศีรษะ อ่อนเพลีย ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ บางรายมีผื่นแดงหรือจุดเลือดออกตามผิวหนัง หากไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง อาการอาจลุกลามจนเกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด ระบบประสาทอักเสบ หัวใจอักเสบ หรืออวัยวะล้มเหลว ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

กลุ่มเสี่ยงของโรคเห็บ ได้แก่ ผู้ที่ทำงานหรือใช้ชีวิตใกล้ชิดกับสัตว์เลี้ยง สัตว์ป่า ผู้ที่เข้าไปในพื้นที่ป่า ทุ่งหญ้า หรือฟาร์มเลี้ยงสัตว์ รวมถึงเด็กและผู้สูงอายุที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ จะมีความเสี่ยงต่ออาการรุนแรงมากกว่าคนทั่วไป

การป้องกันโรคเห็บสามารถทำได้โดยหลีกเลี่ยงพื้นที่เสี่ยง สวมเสื้อผ้ามิดชิด ตรวจร่างกายหลังกลับจากพื้นที่ป่า หรือบริเวณที่มีสัตว์เลี้ยง และหมั่นดูแลความสะอาดของสัตว์เลี้ยงอย่างสม่ำเสมอ หากพบว่าถูกเห็บกัดและมีอาการผิดปกติ ควรรีบพบแพทย์ทันที เพื่อรับการวินิจฉัยและรักษาอย่างทันท่วงที ลดความเสี่ยงต่ออันตรายที่อาจเกิดขึ้นในระยะยาว