- 13 ม.ค. 2569
เปิดความจริงตารางเวรพยาบาลสุดโหด สะท้อนภาระงานหนักเกินกำลัง งานนี้ชาวเน็ตถกเดือดปัญหาเชิงโครงสร้างระบบสาธารณสุข
จากกรณีโรงพยาบาลร้อยเอ็ดแจ้งข่าวการเสียชีวิตของพยาบาลหญิงในสังกัด อายุ 30 ปี เสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นขณะปฏิบัติงานเวรดึก สร้างความเศร้าเสียใจและสะเทือนใจในวงการบุคลากรทางการแพทย์อย่างมากนั้น ล่าสุด ทนพ.ภาคภูมิ เดชหัสดิน นักเทคนิคการแพทย์ชื่อดัง ผู้ดูแลเพจเฟซบุ๊ก “หมอแล็บแพนด้า” โพสต์ภาพตารางเวรของพยาบาล พร้อมระบุข้อความว่า
“ตารางเวรของพยาบาล” ตั้งแต่แสงแรกของวัน จนถึงแสงจันทร์ของกลางคืน... ขอบคุณที่เสียสละช่วงเวลาส่วนตัว เพื่อดูแลลมหายใจของผู้อื่นครับ เบื้องหลังชุดสีขาว คือความอดทนที่ยิ่งใหญ่ ขอบคุณที่ยืนหยัดดูแลคนไข้ แม้ในวันที่ร่างกายล้าเต็มที และขอเป็นกำลังใจให้บุคลากรทางการแพทย์ทุกแขนงที่อยู่เวรทุกคนด้วยนะครับ สู้กันต่อไปพวกเรา
หลังจากโพสต์ดังกล่าวเผยแพร่ออกไปก็มีชาวเน็เข้ามาคอมเมนต์จำนวนมาก อาทิ
-งานตามหน้าที่ ต้องไม่ใช้คำว่าเสียสละ แต่อะไรที่เกินเวลา เกินหน้าที่ ในงานคือสละเวลาส่วนตัแม้ได้เงินเพิ่มขึ้นแต่ไม่ควรสละเวลาชีวิต
-สายสุขภาพหนักหมด เคยขึ้นเวร 96 ชม มาแล้ว ใน1 วีค
-มามองอีกมุมนึง การรับจ้างเข้าเวรแทนเพื่อนและรับงานจนร่างกายไม่ไหว ลูกค้าฉันเป็นพยาบาลหลายคนค่ะรับจ้างเข้าเวรแทนเพื่อนรายได้เยอะ
-เมื่อก่อนตอนอยู่เวร มีพูดแซวๆกันขำๆว่า เกิดชาติหน้าฉันใดขออย่าเป็นตารางเวรพยาบาลเลย มันแย็งจนดูไม่ได้ (แย็ง ภาษาใต้=ยับ ยู่ยี่ ขาดวิ่น)
-อายุจะ 50 แล้ว ก็ แบบนี้ค่ะ ลงเวรดึก ต้องรีบกลับบ้านนอน / วันไหน off ต้องรีบเที่ยว เติมพลังค่ะ
-พี่รู้ไหม พวกหนูก้เข้าใจหัวหน้ามากๆที่จัดเพราะ…
1.จัดให้ครบทุกเวรทุกวัน เช้า บ่าย ดึก ไหนจะเวรรีเฟอร์ เวรเสริมอีก
2.อัตรากำลังไม่พอ เข้ามา1ออก3ก้มีบางปี พออายุสัก45-50ก้ขึ้นเวรบ่ายดึก ไม่ไหวแล้ว (นี่35ก้ไม่ไหวแล้วเช่นกัน ฮือ)
3.ภาระงานคนไข้:พยาบาล โครตแย่ 1:6 พอทน 1:10 พอเลย ยอดล้น 1:12ไปอีก บางทีไปลากหัวหน้ามาช่วยทำชาร์ตไปอีก
4.โห้ยยย กี่ปีมาแล้ว ค่าเวรบ่ายดึก มันไม่ไหวกับภาระงานเลย 360: เดินขาเเข็ง อาบน้ำเป็น10เตียง ป้อนข้าวป้อนยา เช็ดอึ๊คนไข้ที่ญาติไม่สะดวกดูแลบ้าง ไม่มีญาติบ้าง เราทำพี่ แต่บางทีก้แอบบ่นกับตัวเองบ้าง นี่ยังไม่รวนrecord v/s ดูIVC I/O DTX q 1hr เจาะเลือดทุก2-4ชม. เขียนขาร์ตอีก10-20ชาร์ต ไม่ครบตามสปสช.ก้ไม่ผ่านอีก เกณฑ์ตก.โดนอีกกก ไหนจะเคลียร์ชาร์ตกลับบ้าน ให้ยา ทำหัตถการเจสะปอดเจาะหลังเจาะท้องC-line ใส่tube .
โอ้วแม่เจ้าาาาา กลับบ้านไปเหลือแค่ร่างไร้วิญญาณ สามีเรียกกินข้าว คือ ไม่กินล่ะ ขอนอน…นี่คือแค่50% เพราะยังไม่ได้เล่าเรื่อง อธิบายต่างๆนาๆให้ญาติเข้าใจเลย
ทำไงถึงยังยิ้มได้ ทำงานได้ บอกเลย เพื่อน พี่ น้องค่ะ เพื่อนในตึกที่คอยช่วยเหลือกัน ช่วยแลกเปลี่ยนเวรเวลามีธุระ ช่วยหาข้าวให้กันกิน เปลี่ยนวิกฤติให้เปลี่ยนเรื่องเฮอา กอดกัน หัวเราะกัน ถ่ายรูปให้ถ่ายคลิป ไปเที่ยวกัน ลงดึกก็ยอมค่ะ เพราะแค่อยากพักผ่อนหัวใจ มีวันลา10วันต่อปี ใช้หมดดดค่ะ นั้นแหระ ครอบครัวค่ะให้กำลังใจมาตลอด… คนไข้และญาติที่น่ารักๆเข้าใจพวกเรา น้องหมอพี่หมอที่เข้าใจภาระงาน คอยช่วย…
หนูว่า มันมากว่าแค่ หัวหน้าตึกแล้ว มันคือคำว่า “กระทรวง/สภา...จะทำยังไงเมื่อพยาบาลทัังประเทศ กำลังรูัสึกแบบเดียวกัน” และถ้ายังไม่ได้รับการแก้ไข “พยาบาล”ในอนาคต อาจจะมีคนเรียน แต่สมองไหลไป….แน่นอน น้องที่เขากำลังเลือกเรียนอยู่ตอนนี้ กำลัง“มอง”
ปัญหานี่อยู่ค่ะ
ขอบคุณ หมอแล็บแพนด้า






