ปศุสัตว์อุดรฯ ลุยช่วยสองหมาถูกล่ามโซ่ 2 ปี ร้องระงมลั่นซอย

อุดรธานี (25 พฤษภาคม 2569) – ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์และสร้างความเวทนาให้แก่ผู้พบเห็น หลังจากชาวบ้านในพื้นที่ตำบลหนองเม็ก อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ได้บันทึกคลิปวิดีโอหลักฐานส่งร้องเรียนต่อผู้สื่อข่าว เป็นภาพของสุนัขจำนวน 2 ตัว ที่ส่งเสียงร้องครวญครางโหยหวนและเห่าหอนอย่างน่าสงสารระงมไปทั่วทั้งซอยตลอดทั้งวันทั้งคืน สร้างความอับจนหนทางและรบกวนการพักผ่อนของเพื่อนบ้านในละแวกดังกล่าวมานานร่วม 2 ปี เนื่องจากสุนัขทั้งสองตัวถูกเจ้าของใช้โซ่ตรวนล่ามเอาไว้ไม่ให้เคลื่อนย้ายไปไหน

 

ต่อมา เจ้าหน้าที่สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดอุดรธานี ร่วมกับ สำนักงานปศุสัตว์อำเภอหนองหาน ได้นำกำลังเดินทางลงพื้นที่เข้าตรวจสอบยังบ้านพักเป้าหมาย ในพื้นที่บ้านหนองเม็ก ต.หนองเม็ก อ.หนองหาน เพื่อตรวจสอบสวัสดิภาพสัตว์และหาทางออกร่วมกับเจ้าของบ้าน โดยได้พบกับ นางเต้า (นามสมมุติ) ซึ่งดูแลบ้านหลังดังกล่าวอยู่ โดยนางเต้าเปิดเผยด้วยความตกใจว่า สุนัขทั้งสองตัวนี้เป็นเพศผู้ ชื่อ "เจ้ากล้า" และ "เจ้ากี้" ซึ่งเป็นสุนัขของพี่สาวตนที่ฝากเลี้ยงไว้ สาเหตุจำเป็นที่ต้องใช้โซ่ล่ามพวกมันเอาไว้ตลอดเวลามานานกว่า 2 ปีนั้น ไม่ใช่เพราะเกลียดชังหรือทรมานสัตว์ แต่เนื่องจากที่บ้านประสบปัญหาภัยสังคม มีคนร้ายและขโมยแอบย่องเงียบเข้ามาหวังจะยกเค้าทรัพย์สินภายในบ้านอยู่เป็นประจำ จึงต้องเลี้ยงไว้ช่วยเฝ้าบ้าน ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีพฤติกรรมของคนข้างบ้านบางรายที่ชอบถือไม้มาแหย่เย้ากวนประสาทสุนัขจนพวกมันตื่นตระหนก หากปล่อยออกไปก็เกรงว่าจะไปกัดผู้อื่นจนเกิดเรื่องราวใหญ่โต

 

 

เพื่อหาข้อยุติ เจ้าหน้าที่ปศุสัตว์จึงได้โทรศัพท์ติดต่อไปยัง นางบุญเย็น (หรือยายเหี่ยน) เจ้าของสุนัขตัวจริงเพื่อสอบถามข้อเท็จจริง โดยนางบุญเย็นได้ชี้แจงเพิ่มเติมว่า ปัญหาความจำเป็นที่ต้องล่ามโซ่เนื่องจากสภาพแวดล้อมรอบบ้านไม่ปลอดภัย มีคนใกล้บ้านชอบเข้ามาทะเลาะและกลั่นแกล้งสุนัข ล่าสุดถึงขั้นมีการแอบเจาะกำแพงข้างบ้านจนเป็นรูโหว่คล้ายตั้งใจจะมุดเข้ามาโจรกรรมสิ่งของ ตนจึงต้องใช้สุนัขเป็นเกราะป้องกันภัย หากปล่อยทิ้งไว้อาจจะหลุดไปสร้างความเดือดร้อนรำคาญให้ชาวบ้านคนอื่น แต่ยืนยันว่าตนและน้องสาวเลี้ยงดูด้วยความรักอย่างดี ไม่เคยคิดมีเจตนาทารุณกรรมสัตว์หรือวางยาเบื่อแน่นอน และหากใครจะมาขอสุนัขทั้งสองตัวนี้ไปอุปการะแทน ตนยืนยันหัวเด็ดตีนขาดว่าจะไม่ยอมยกให้เด็ดขาดเพราะผูกพันและรักสุนัขสองตัวนี้มาก

 

ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ได้ทำการชี้แจงและให้คำแนะนำเชิงวิชาการแก่เจ้าของสุนัขว่า การส่งเสียงร้องโหยหวนตลอดทั้งวันเกิดจากสภาวะสุนัขเครียดสะสมขั้นรุนแรงจากการถูกจำกัดพื้นที่ด้วยโซ่ตรวนเป็นเวลานานเกินไป ซึ่งส่งผลเสียต่อทั้งสุขภาพจิตของสัตว์และสร้างมลพิษทางเสียงแก่ชุมชน จึงขอความร่วมมือปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเลี้ยงดู โดยเสนอแนะให้ทดลองคอยปล่อยโซ่ให้สุนัขเป็นอิสระบ้างในบางช่วงเวลา หรือช่วยจูงสุนัขเดินออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายอย่างน้อยวันละ 1 ครั้ง เพื่อลดความกดดันและผ่อนคลายความเครียด ซึ่งภายหลังการเจรจา นางบุญเย็นได้รับปากกับเจ้าหน้าที่ว่าจะยอมปรับปรุงและปล่อยให้ "เจ้ากล้า-เจ้ากี้" ได้รับอิสระเป็นบางช่วงเวลาตามคำแนะนำ เพื่อรักษาสวัสดิภาพสัตว์และลดผลกระทบทางเสียงแก่เพื่อนบ้าน ทำให้บรรยากาศการตรวจสอบสิ้นสุดลงด้วยความเข้าใจอันดีของทุกฝ่าย