พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ รับสั่งถึงเจ้าหมูแดง เจ็บไปทั้งหัวใจ

จากข่าวเศร้า น้องหมูแดง สุนัขผู้ซื่อสัตย์ฉายาฮาจิโกะแห่งเมืองโคราช ที่นอนรอเจ้าของอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อโดยที่ไม่รู้เลยว่าเจ้าของของมันได้จากไปแล้ว ก่อน พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ ทรงรับไว้ในพระอุปถัมภ์ และทรงนำไปเลี้ยงเองที่เชียงใหม่ กระทั่งเมื่อวานนี้ (8 มิถุนายน 2569) ข่าวเศร้า เจ้าหมูแดงกลับดาวแล้ว

 

 

 

โดยเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2569 เพจเฟซบุ๊กกองทุนพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ แจ้งข่าวเศร้าว่า 

แจ้งข่าวสำหรับแฟนเพจและแฟนคลับน้องหมูแดง หมูแดงมาลาทุกคนนะคะ (สุนัขหน้าร้านสะดวกซื้อที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ทรงรับมาอุปการะจากโคราช) วันนี้หมูแดงจากไปอย่างกระทันหัน ด้วยสภาวะหัวใจหยุดเต้น คุณหมอได้ช่วยชีวิตอย่างสุดความสามารถจากสภาวะโรคไตวายเฉียบพลัน มีการฟอกไต แต่ร่างกายไม่ตอบสนองต่อการฟอกไต จึงทำให้เสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อเช้าวันที่ 8 มิถุนายน 2569 ช่วงเวลาที่ผ่านมาขอขอบคุณทุกๆคนที่รักและเอ็นดูหมูแดงนะคะ

ขออนุญาตฝากเตือนทุกคนที่มีเมตตาต่อสัตว์เลี้ยงไม่ว่าจะแมวหรือสุนัข ควรให้อาหารที่เหมาะสม อาหารที่มนุษย์ทานได้บางทีอาจส่งผลเสียต่อสุขภาพของสัตว์เลี้ยง เลยทำให้เกิดโรคต่างๆโดยเฉพาะโรคไต ตั้งแต่ที่หมูแดงได้มาอยู่กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ หมูแดงควบคุมอาหารด้วยอาหารที่มีประโยชน์ และอาหารสำหรับสุนัขโรคไตแล้ว แต่ก็ยังสายเกินไป แต่ทั้งนี้หมูแดงก็ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาจวบจนวินาทีสุดท้าย

 

ล่าสุดวันที่ 9 มิถุนายน 2569 ทางเพจได้เผยแพร่ข้อความระบุ

วันนี้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ ประทานรับสั่ง “หมูแดง”

สวัสดีค่าทุกๆท่านที่ติดตามหมูแดง และ ขออภัยที่ไม่ได้มาแจ้งด้วยตนเองเมื่อวานหนูไม่มีสติที่จะทำอะไรทั้งนั้น หนูไม่ได้ทานข้าวหรือนอนมาสองวันเต็ม และ ไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้ หนูกราบขออภัยที่ไม่สามารถรักษาชีวิตลูกไว้ได้คะ เขาเป็นสะสมตั้งแต่แรกจากอาหารมนุษย์ที่ทานมาก่อนและไม่ออกอาการเมื่อตรวจ มามีค่าไตได้ไม่นานนี้หนูต้องขัดใจน้องโดยให้อาหารโรคไตกับลิมิตขนมเป็นเฉพาะโรค สงสารลูกเหมือนกัน

 

 

จนน้องมาค่าไตพุ่งแบบไร้เหตุกระทันหัน หนูนอนกับน้องตลอดช่วงนี้ และเช้าวันนึงกำลังตื่นกัน จะพาเขาไปทานข้าว เขาโก่งตัวอาเจียนเต็มที่นอนกับตัวหนูซึ่งเป็นอาการโรค หนูรีบพาไป รพ. และ หมอให้นอนฟอกไต 7 วัน หนูกังวลทุกวัน ซักที่นอนหมอนมุ้งรอลูกกลับบ้าน ทำบุญไหว้พระขอให้ลูกปลอดภัย แต่โชคก็ไม่เข้าข้างหนู

 

 

ตั้งแต่หนูรับสายหมอจนวินาทีที่หนูพิมพ์อยู่ยังไม่มีข้าวตกถึงท้องหนูเลย และ ยังร้องไห้หยุดไม่ได้ หนูรักลูกคนนี้มาก ตอนนี้คนที่ทุกข์ยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็นคือแม่คนนี้ หนูกราบขอบพระคุณทุกท่านที่เอ็นดูลูกสาวคนนี้ หมูแดงต้องรับรู้ได้แน่ๆค่ะ