แม่วัวฮึดเฮือกสุดท้าย คลอดลูกก่อนจากไป หลวงพ่อรับปากดูแลแทน

เรื่องราวสุดสะเทือนใจถูกเผยแพร่ผ่านเพจ วัดเวฬุวนาราม หลังเล่าเหตุการณ์ของแม่วัวตัวหนึ่งที่เพิ่งได้รับการไถ่ชีวิตออกจากโรงเชือดได้ไม่นาน ก่อนใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลอดลูกน้อย และจากโลกนี้ไปอย่างสงบ ท่ามกลางความอาลัยของพระและเจ้าหน้าที่ภายในวัด

 

 

ทางวัดระบุว่า หลังจากแม่วัวได้รับการช่วยเหลือและพามาอยู่ในสวนอนุรักษ์โค-กระบือของวัด เพียงไม่กี่วันก็เริ่มมีอาการใกล้คลอด แต่ด้วยความชราและร่างกายที่อ่อนแรง ทำให้ไม่มีแรงเบ่งคลอด เจ้าหน้าที่ของวัดจึงรีบเข้าช่วยเหลืออย่างใกล้ชิด จนสามารถช่วยให้ลูกวัวตัวน้อยลืมตาดูโลกได้อย่างปลอดภัย

หลังลูกวัวเกิดได้ไม่นาน หลวงพ่อได้เดินเข้าไปลูบหัวแม่วัว พร้อมกล่าวกับมันว่า "ไม่ต้องห่วงนะ แม่พักเถิด ต่อจากนี้หลวงพ่อจะดูแลลูกของแม่ให้ดีที่สุด" ราวกับแม่วัวรับรู้คำสัญญานั้น เพราะในช่วงเย็นของวันเดียวกัน แม่วัวได้จากไปอย่างสงบ ทิ้งไว้เพียงลูกน้อยที่ยังต้องการความรัก ความอบอุ่น และน้ำนมในการเติบโต

วัดเวฬุวนารามระบุว่า เรื่องราวดังกล่าวสะท้อนคุณค่าของการไถ่ชีวิตสัตว์ แม้จะไม่สามารถยื้อชีวิตใครไว้ได้ตลอดไป เพราะความแก่ ความเจ็บ และความตาย เป็นธรรมดาของสรรพชีวิต แต่การช่วยเหลือทำให้สัตว์ได้จากไปอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ต้องจบชีวิตบนพื้นโรงเชือด อีกทั้งยังเปิดโอกาสให้ลูกของมันได้มีชีวิต ได้เติบโต และได้รับความเมตตาจากผู้คน
 

 

พร้อมกันนี้ ทางวัดได้เชิญชวนผู้มีจิตศรัทธาที่ต้องการเป็น "พ่อแม่บุญธรรม" ของลูกวัวตัวดังกล่าว ร่วมสมทบทุนซื้อนมและดูแลค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู เพื่อให้ลูกวัวสามารถเติบโตได้อย่างแข็งแรง

นอกจากนี้ วัดยังได้ชี้แจงกรณีที่มีผู้สอบถามว่า เหตุใดเมื่อโค กระบือ หรือสุกรที่อยู่ในความดูแลเสียชีวิต จึงเลือกใช้วิธีฌาปนกิจแทนการฝัง

ทางวัดอธิบายว่า เหตุผลแรกคือ เพื่อความโปร่งใสและป้องกันความเข้าใจผิดว่าอาจนำซากสัตว์ไปจำหน่ายหรือแสวงหาผลประโยชน์ โดยวัดต้องการให้เกียรติทุกชีวิตที่เคยอยู่ในความดูแล และส่งพวกมันเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความเคารพ

ส่วนเหตุผลที่สอง เนื่องจากสวนอนุรักษ์โค-กระบือเป็นพื้นที่เช่า ไม่ใช่กรรมสิทธิ์ของวัด ต่างจากพื้นที่ดูแลสุนัขและแมวที่อยู่ภายในวัด อีกทั้งพื้นที่ของวัดส่วนใหญ่เป็นภูเขาหิน ทำให้การขุดหลุมฝังทำได้ยากและไม่เหมาะสม

วัดเวฬุวนารามยังระบุทิ้งท้ายว่า ทุกครั้งที่มีสัตว์ในความดูแลจากไป หลวงพ่อจะประกอบพิธีอุทิศส่วนกุศลและส่งดวงวิญญาณด้วยความเมตตา เพราะแม้ร่างกายจะดับสลาย แต่คุณค่าของชีวิตและความเมตตาที่ผู้คนมอบให้ ยังคงเป็นบุญที่ติดตามทั้งผู้ให้และผู้รับต่อไป