สุดซึ้ง! งานศพเรียบง่าย ใช้ใบโพธิ์แห้งแทนดอกไม้จันทน์

เมื่อวันที่ 2 กันยายน 2569 ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่วัดป่าโนนสะอาด อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ได้จัดงานฌาปนกิจสุดแสนเรียบง่ายของคุณตาประยูร (สงวนนามสกุล) อายุ 83 ปี ผู้มาพำนักและปฏิบัติธรรม นานกว่า 6 ปี กำลังกลายเป็นภาพสะท้อนปรากฏการณ์ การตายดีวิถีพุทธ ที่สร้างความตราพึงใจและตื่นรู้แก่ผู้พบเห็น

ภายในงานไร้ซึ่งความฟุ่มเฟือย มีเพียงดอกไม้จันทน์ที่ทำจากใบโพธิ์แห้งมัดรวมกับธูป พิธีทอดผ้าบังสุกุลทำเพียงชุดเดียวพร้อมกัน ไม่มีการทอดหลายรอบ และไร้การตั้งซองถวายปัจจัยแก่พระสงฆ์ บรรยากาศความโศกเศร้าถูกเปลี่ยนเป็น ห้องเรียนกรรมฐานสด ผ่านการเปิดวีดิทัศน์ธรรมะของผู้วายชนม์ การอโหสิกรรม และการขับร้องสรภัญญะเจริญมรณานุสสติ ให้ผู้อยู่ร่วมงานได้พิจารณาความไม่เที่ยงและความเป็นอนัตตาตามหลักสติปัฏฐาน 4

ลูกสาวของคุณตาประยูรเปิดเผยว่า คุณตาป่วยหนักด้วยโรคต้อกระจกและไส้เลื่อน ก่อนย้ายมารักษาตัวและศึกษาธรรมะที่วัดป่าโนนสะอาดตามความประสงค์ โดยตลอดระยะเวลา 6 ปีที่ผ่านมา คุณตาได้รับความเมตตาและการดูแลจากหลวงพ่อหรือพระอาจารย์แสนปราชญ์ ปัญญาคโม เจ้าอาวาสวัดป่าโนนสะอาดและแม่ชีเป็นอย่างดี จนจิตใจสงบเยือกเย็น เลิกฟูมฟาย และเปลี่ยนมามีความสุขกับการนั่งสมาธิปฏิบัติธรรมในวาระสุดท้ายของชีวิต

เมื่อเข้าสู่ระยะท้าย หลวงพ่อได้สื่อสารกับทางครอบครัวเพื่อไม่ให้เกิดความลำบากใจ โดยแนะนำให้คุณตาปฏิเสธการยื้อชีวิตที่ไม่จำเป็น เช่น การปั๊มหัวใจ เพื่อจากไปตามธรรมชาติในฐานะ อาจารย์ใหญ่ทางจิตวิญญาณ สำหรับการจัดงานศพ หลวงพ่อเน้นย้ำความเรียบง่าย ไม่ให้คนตายต้องมาเบียดเบียนคนเป็น โดยไม่รับปัจจัยเงินสดโดยตรง แต่ให้ร่วมทำบุญเข้าบัญชีวัดตามกำลังศรัทธา รวมถึงจัดทำโรงทานก๋วยเตี๋ยวและกวยจั๊บซึ่งเป็นของโปรดของคุณตาให้แก่ผู้มาร่วมงาน

การจัดงานฌาปนกิจดังกล่าวถือเป็นภาพสะท้อนรูปธรรมของการขับเคลื่อน ตายดีวิถีพุทธ โดยวัดป่าโนนสะอาด ซึ่งมุ่งยกระดับการเตรียมตัวตายให้ลึกซึ้งกว่าคำว่า อยู่ดี ตายดี หรือการจากไปอย่างสงบทางกายภาพ แต่มองข้ามช็อตไปถึง การเกิดดี และเป้าหมายสูงสุดคือ ความไม่เกิดไม่ตายก็ดีด้วย ผ่านการละสังโยชน์และถอนความยึดมั่นถือมั่น ที่นี่นิยามคำว่า อาจารย์ใหญ่ทางจิตวิญญาณ ใหม่ ให้หมายถึงผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่ไม่กลัวตาย และแสดงเจตนาผ่านพินัยกรรมชีวิต (Living Will) เพื่อปฏิเสธการทรมานจากอุปกรณ์ทางการแพทย์

โดยใช้ร่างและจิตใจของตนเองเป็นสื่อสอนธรรมทานแก่ผู้ยังอยู่ ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ตื่นรู้ในกลุ่มผู้สูงอายุและผู้ป่วยเรื้อรัง จนยอดการทำหนังสือปฏิเสธการยื้อชีวิตในรูปแบบอาจารย์ใหญ่ให้ธรรมทานของวัดแห่งนี้ พุ่งขึ้นเป็นอันดับ 1 ของสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) นับเป็นการเปลี่ยนความตายให้กลายเป็นอุปกรณ์เจริญปัญญาเพื่อการหลุดพ้นอย่างแท้จริง