กระจ่าง สาเหตุฝั่งธนฯ แทบไม่ท่วมทั้งที่ฝนถล่มหนัก เกิดจากอะไร

วันที่ 27 กันยายน 2569 รศ. ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โพสต์ผ่านเพจ Jessada Denduangboripant อธิบายว่า ปัจจัยสำคัญมาจาก ฝนที่ตกในฝั่งตะวันออก ปริมาณน้ำในคลอง และลักษณะพื้นที่ลุ่มต่ำ โดยคลองสายหลักอย่างคลองเปรมประชากร คลองลาดพร้าว คลองแสนแสบ และคลองประเวศบุรีรมย์ มีน้ำเต็มจนต้องเร่งระบายออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาก่อน จึงจะสามารถสูบน้ำจากพื้นที่ย่อยต่าง ๆ ได้

 

       

  ขณะที่ฝั่งธนบุรีมีฝนตกหนักไม่มากเท่าฝั่งตะวันออก ประกอบกับมีคลองสาขาย่อยจำนวนมากและมีคันกั้นน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยา จึงช่วยให้การระบายน้ำทำได้ง่ายกว่า 

          นอกจากนี้ ภาพเปรียบเทียบจากยังแสดงให้เห็นว่า ระดับพื้นดินของกรุงเทพฯ สองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยามีความแตกต่างกัน โดยฝั่งพระนครบางพื้นที่อยู่ใกล้หรือต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ขณะที่ฝั่งธนบุรีในแนวที่แสดงมีระดับสูงกว่าโดยเฉลี่ย

 

   ด้าน Thai PBS เผยว่า จุดที่น้ำท่วมหนักอย่าง ชุมชนเคหะคลองจั่น เขตบางกะปิ และชุมชนเคหะร่มเกล้า เขตลาดกระบัง มีปัจจัยจากคลองแสนแสบเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยคลองดังกล่าวเป็นคลองแนวขวางจากตะวันออกไปตะวันตกเพื่อไปลงแม่น้ำเจ้าพระยา ยิ่งพื้นที่อยู่ห่างจากสถานีสูบน้ำริมแม่น้ำมาก ระดับน้ำในคลองจะยกตัวสูงขึ้น ทำให้การระบายน้ำปลายทางช้าลง จนน้ำล้นตลิ่งเข้าท่วมชุมชนและถนนรามคำแหง

          ขณะที่ เคหะร่มเกล้า มีลักษณะเป็นพื้นที่แอ่งกระทะและอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 40 กิโลเมตร ครั้งนี้มีฝนตกสะสมถึง 300 มิลลิเมตร จนเกินขีดความสามารถของระบบระบายน้ำภายใน น้ำจึงล้นคันกั้นน้ำเข้าท่วมพื้นที่ และเมื่อสูบน้ำออก ระดับน้ำในคลองภายนอกที่ยังสูงก็ทำให้น้ำล้นย้อนกลับเข้ามาอีกครั้ง สะท้อนว่าเหตุผลที่บางพื้นที่ท่วมหนัก ขณะที่ฝั่งธนบุรีได้รับผลกระทบน้อยกว่า ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยาเพียงอย่างเดียว แต่เกี่ยวข้องกับ ปริมาณฝน ระดับพื้นที่ ปริมาณน้ำในคลอง และเส้นทางการระบายน้ำ ด้วย