เตือนด่วนหลังน้ำลด ระวัง "โรคฉี่หนู" เสี่ยงติดเชื้อถึงชีวิต!

รู้ทัน "โรคฉี่หนู" ภัยเงียบมากับน้ำท่วม พร้อมวิธีป้องกันตัวเองให้ปลอดภัย

ช่วงสถานการณ์น้ำท่วมขังหรือน้ำลดใหม่ๆ สิ่งที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษคือน้ำที่นิ่งและขังเป็นเวลานาน ซึ่งอาจกลายเป็นแหล่งสะสมของ "โรคฉี่หนู" (Leptospirosis) หรือโรคเลปโตสไปโรซิส เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียที่ปล่อยออกมาพร้อมกับปัสสาวะของสัตว์พาหะ เช่น หนู โค กระบือ สุนัข และสุกร ปนเปื้อนอยู่ในน้ำท่วมขังและดินโคลน

 

 

เชื้อเข้าสู่ร่างกายได้อย่างไร?

ทางบาดแผลหรือรอยขีดข่วน: หากมีแผลสด แผลเปื่อย หรือรอยถลอกที่ผิวหนัง แล้วไปสัมผัสหรือลุยน้ำท่วมขัง เชื้อจะไชเข้าสู่ร่างกายผ่านทางบาดแผลทันที

ทางอ่อนของร่างกาย: เชื้อสามารถเข้าผ่านเยื่อบุตา เยื่อบุจมูก หรือช่องปาก ได้หากใช้น้ำปนเปื้อนล้างหน้า หรือกลืนน้ำปนเปื้อนเข้าไป

การแช่น้ำนานๆ: แม้ไม่มีบาดแผล แต่หากผิวหนังเปื่อยจากการแช่น้ำขังเป็นเวลานาน เชื้อก็สามารถซึมผ่านผิวหนังเข้าสู่กระแสเลือดได้เช่นกัน

สังเกต 4 อาการเตือน… สดๆ หลังลุยน้ำ

หากเคยเดินลุยน้ำท่วมขัง แล้วมีอาการเหล่านี้ภายใน 1–2 สัปดาห์ ให้สงสัยไว้ก่อนทันที:

ไข้สูงทันทีทันใด: มีไข้สูง ร้อนวูบวาบ หนาวสั่น

ปวดกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง: โดยเฉพาะบริเวณ น่องและหลัง (จับหรือกดจะปวดมาก)

ปวดศีรษะ ตาแดง: ตาแดงทั้งสองข้าง มีอาการตาแพ้แสง

เบื่ออาหาร คลื่นไส้: หากอาการรุนแรงอาจมีตัวเหลือง ตาเหลือง ปัสสาวะออกน้อย (สัญญาณไตวาย)

5 วิธีรับมือและป้องกันโรคฉี่หนูช่วงน้ำท่วม

หลีกเลี่ยงการเดินลุยน้ำด้วยเท้าเปล่า: หากจำเป็นต้องเดินลุยน้ำ ให้สวม รองเท้าบูทยาง ที่ไม่มีรอยรั่วซึมทุกครั้ง

ปิดบาดแผลให้สนิท: หากมีบาดแผลที่เท้าหรือขา ให้ใช้พลาสเตอร์กันน้ำปิดแผลก่อนใส่รองเท้าบูท และพยายามเลี่ยงการสัมผัสน้ำให้น้อยที่สุด

รีบทำความสะอาดร่างกายทันที: หลังขึ้นจากน้ำท่วม ให้รีบอาบน้ำชำระร่างกายด้วยฟองสบู่และน้ำสะอาดทันที อย่าปล่อยให้คราบโคลนแห้งติดตัว

ทานอาหารสุกสะอาด: ดื่มน้ำต้มสุก หรือน้ำบรรจุขวดที่ปิดสนิท หลีกเลี่ยงอาหารที่วางทิ้งไว้โดยไม่มีสิ่งปกคลุมเพราะอาจมีหนูมาไต่

รีบพบแพทย์หากมีไข้: หากมีประวัติลุยน้ำท่วมแล้วเริ่มมีไข้สูง ปวดน่อง ห้ามซื้อยากินเองโดยเด็ดขาด ให้รีบไปพบแพทย์พร้อมแจ้งประวัติการลุยน้ำทันทีเพื่อรับยาปฏิชีวนะได้ทันท่วงที