- 12 พ.ย. 2569
กลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์ในโลกออนไลน์ หลังครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์โพสต์ภาพนักเรียนชั้น ป.6 นอนราบกับพื้นและเก้าอี้ระหว่างเรียน
กลายเป็นประเด็นที่ถูกพูดถึงในโลกออนไลน์ หลังผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง ซึ่งเป็นครูผู้สอนวิชาประวัติศาสตร์ โพสต์ภาพนักเรียนนอนราบกับพื้นห้องเรียนและนอนบนเก้าอี้ พร้อมข้อความระบายความรู้สึกถึงพฤติกรรมของนักเรียนที่ไม่สนใจบทเรียน ทั้งลุกเดินออกจากห้อง นอนระหว่างเรียน และรับประทานขนมในห้องเรียน แม้ครูจะพยายามตักเตือนหลายครั้งแล้วก็ตาม
โดยข้อความในโพสต์ระบุว่า ครูเข้าใจว่านักเรียนอาจไม่สนใจวิชาที่มองว่าน่าเบื่อ แต่รู้สึกเครียดและเสียความรู้สึก เพราะตั้งใจสอนและพยายามพูดตักเตือนด้วยดีแล้ว แต่ยังพบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม จนรู้สึกว่าการสอนในแต่ละวันไม่ประสบความสำเร็จ หลังโพสต์เผยแพร่ออกไป มีชาวเน็ตเข้ามากดไลก์ แชร์ และแสดงความคิดเห็นกันเป็นจำนวนมาก
เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2569 ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในตำบลโพธิ์ อำเภอโนนคูณ จังหวัดศรีสะเกษ พบว่าบรรยากาศภายในโรงเรียนยังคงดำเนินการเรียนการสอนตามปกติ โดยคณะครูและนักเรียนต่างปฏิบัติหน้าที่ของตนเองตามปกติ
จากนั้นผู้สื่อข่าวได้พบกับครูเอ (นามสมมติ) ครูผู้โพสต์เรื่องราวดังกล่าว ซึ่งเปิดเผยถึงสาเหตุที่ตัดสินใจโพสต์ภาพและข้อความว่า เกิดจากความรู้สึกน้อยใจ เนื่องจากตนเองตั้งใจเตรียมการสอนและค้นคว้าหาความรู้มาเป็นอย่างดี เพื่อนำมาถ่ายทอดให้นักเรียน โดยเฉพาะวิชาประวัติศาสตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งถือเป็นความรู้สำคัญที่นักเรียนควรได้รับ
ครูเอ เล่าว่า เดิมทีตนเป็นครูผู้สอนระดับชั้นอนุบาล 2 แต่ในปีการศึกษานี้มีการปรับลดห้องเรียนเหลือเพียง 1 ห้อง ประกอบกับครูประจำวิชาที่รับผิดชอบอยู่ระหว่างตั้งครรภ์และใกล้คลอด ผู้บริหารโรงเรียนจึงมอบหมายให้ตนเข้ามาสอนแทนในรายวิชาภาษาอังกฤษและประวัติศาสตร์ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งมีนักเรียนทั้งหมด 13 คน โดยทำหน้าที่สอนแทนมาแล้วประมาณ 2 สัปดาห์ นับตั้งแต่เปิดภาคเรียน
สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น ครูเอ เล่าว่า ระหว่างกำลังสอนวิชาประวัติศาสตร์ จู่ ๆ มีนักเรียนพูดขึ้นมาว่า "ง่วงนอน" ก่อนที่นักเรียนคนหนึ่งจะลงไปนอนราบกับพื้นห้องเรียน ส่วนอีกคนนำเก้าอี้มาต่อเรียงกันแล้วนอนลง ขณะที่มีนักเรียนนอนอยู่บริเวณหลังห้องอีก 2 คน และมีนักเรียนอีก 1 คนเดินออกจากห้องเรียนไป โดยไม่สนใจบทเรียนที่กำลังสอนอยู่
เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ตนรู้สึกเสียความรู้สึกและน้อยใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากพยายามตักเตือนและขอความร่วมมือให้นักเรียนนั่งฟังบทเรียนแล้ว แต่กลับไม่ได้รับความร่วมมือเท่าที่ควร นอกจากนี้ ก่อนหน้านี้ในคาบเรียนอื่น ๆ ยังเคยพบพฤติกรรมนักเรียนนั่งรับประทานขนมภายในห้องเรียนระหว่างที่ครูกำลังสอนอีกด้วย
ครูเอ กล่าวเพิ่มเติมว่า พฤติกรรมของเด็กในยุคปัจจุบันอาจแตกต่างจากสมัยก่อน เนื่องจากสภาพสังคมและเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับความสนใจและพฤติกรรมของนักเรียน อย่างไรก็ตาม ตนไม่ได้ต้องการตำหนินักเรียน เพียงแต่รู้สึกท้อใจเมื่อเห็นว่าความตั้งใจในการเตรียมการสอนกลับไม่ได้รับความสนใจ จึงตัดสินใจถ่ายภาพและโพสต์ระบายความรู้สึกผ่านเฟซบุ๊ก
ขณะที่ผู้สื่อข่าวได้โทรศัพท์สอบถามข้อเท็จจริงกับผู้อำนวยการโรงเรียน เปิดเผยว่า รายวิชาที่เกิดปัญหาคือวิชาประวัติศาสตร์ ซึ่งทางโรงเรียนได้ปรับเปลี่ยนครูผู้สอนชั่วคราว เนื่องจากครูประจำวิชาไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ในช่วงนี้ จึงมอบหมายให้ครูที่สอนในระดับชั้นอนุบาลเข้ามาสอนแทน
จากข้อมูลเบื้องต้นที่ได้รับรายงาน ทราบว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงท้ายของคาบเรียน โดยเหลือเวลาประมาณ 10 นาทีก่อนหมดคาบ จึงมีพฤติกรรมดังกล่าวเกิดขึ้น ทำให้ครูผู้สอนแทนรู้สึกน้อยใจและเสียความรู้สึก จึงถ่ายภาพเหตุการณ์พร้อมโพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊ก
สำหรับแนวทางแก้ไขปัญหาเบื้องต้น ทางโรงเรียนจะพิจารณาปรับเปลี่ยนครูผู้สอน โดยมอบหมายให้ครูท่านอื่นเข้ามารับผิดชอบการสอนแทน พร้อมหารือร่วมกับผู้เกี่ยวข้อง เพื่อปรับแนวทางการจัดการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับนักเรียนมากยิ่งขึ้น
ผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวอีกว่า โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนขยายโอกาส เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปัจจุบันมีนักเรียนทั้งหมดประมาณ 145 คน และมีครู บุคลากรทางการศึกษา รวมถึงผู้บริหาร จำนวน 20 คน โดยมองว่าสาเหตุของปัญหาอาจเกิดจากความแตกต่างด้านประสบการณ์การสอน เนื่องจากครูที่เข้ามาสอนแทนมีความคุ้นเคยกับการสอนเด็กระดับอนุบาล ขณะที่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก็มีพฤติกรรมซุกซนตามวัย
ทั้งนี้ โรงเรียนจะนำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาหารือร่วมกับทุกฝ่าย เพื่อหาแนวทางแก้ไขและปรับรูปแบบการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับวัยของนักเรียน ควบคู่กับการสร้างความเข้าใจระหว่างครูและนักเรียน เพื่อให้บรรยากาศในห้องเรียนกลับมามีความเหมาะสม และสามารถจัดการเรียนการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป
