แม่ภูมิใจที่สุด "โบว์ กัญญารัตน์" จากลูกแม่ค้าข้าวแกง สู่โอลิมปิก

จากผลงานครั้งประวัติศาสตร์ ของ วอลเลย์บอลหญิงไทย ที่ผงาดคว้าตั๋วไปโอลิมปิก เป็นครั้งแรก หลัง เอาชนะ จีน 3-2 เซต เถลิงแชมป์เอเชีย สมัยที่4 และได้ไปลุยโอลิมปิก 2028 ที่แอลเอ สหรัฐอเมริกา โดยได้มีการย้อนเส้นทางชีวิตของหนึ่งในกำลังสำคัญ ตบสาวไทย อย่าง  "โบว์" กัญญารัตน์ ขุนเมือง ซึ่งคุณแม่ของโบว์ ได้เปิดใจถึงลูกสาว ด้วยความภาคภูมิใจ จากเด็กหญิงในครอบครัวแม่ค้าขายข้าวแกงแห่งเมืองสมุทรสงคราม สู่หนึ่งในขุนพลวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยชุดสร้างประวัติศาสตร์ 

โดย “โบว์” กัญญารัตน์ ขุนเมือง  ตำแหน่งบอลเร็ว เจ้าของเสื้อหมายเลข 4 ลูกหลานชาวแม่กลอง สร้างชื่อให้ประเทศไทยหลังร่วมทัพนักตบสาวไทยโค่นเจ้าภาพจีนสุดระทึก 3–2 เซต คว้าแชมป์เอเชีย 2026 พร้อมตั๋วเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์ LA 2028 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของวอลเลย์บอลหญิงไทย

โดย นางเพชรา มาลัยเปีย อายุ 64 ปี แม่ค้าขายข้าวแกงและชาวบ้านหมู่ 1 ตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม มารดาของน้องโบว์ เปิดเผยถึงเส้นทางชีวิตของลูกสาวว่า น้องโบว์เกิดที่โรงพยาบาลสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า จังหวัดสมุทรสงคราม ก่อนจะย้ายตามมารดาไปค้าขายและเติบโตอยู่ที่จังหวัดชุมพร โดยเรียนหนังสือที่นั่นจนถึงชั้น ป.5 จากนั้นจึงกลับมายังบ้านเกิด เข้าเรียนต่อชั้น ป.6 ที่โรงเรียนวัดบางประจันต์ และศึกษาต่อระดับชั้น ม.1 ที่โรงเรียนถาวรานุกูล

ช่วงแรกน้องโบว์เริ่มต้นเล่นกีฬาด้วยการเล่นเทนนิส กระทั่งเกิดจุดเปลี่ยนสำคัญ เมื่อ “พ่อรัน” เห็นแววและสังเกตเห็นรูปร่างที่สูงโดดเด่นขณะกำลังฝึกซ้อมกีฬา จึงถ่ายภาพส่งไปให้ทางโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาวอลเลย์บอล
 

ต่อมา “อาจารย์อั๋น” ผู้ฝึกสอนจากโรงเรียนบดินทรเดชา เดินทางมาดูตัวและคัดเลือกด้วยตนเอง ก่อนชักชวนให้น้องโบว์เข้าสู่เส้นทางวอลเลย์บอลอย่างจริงจัง จนน้องโบว์ตัดสินใจย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบดินทรเดชา ตั้งแต่ชั้น ม.2 แม้ในขณะนั้นจะยังไม่มีพื้นฐานวอลเลย์บอลมากนัก

การต้องจากบ้านไปอยู่โรงเรียนประจำและฝึกซ้อมอย่างหนักตั้งแต่อายุยังน้อยไม่ใช่เรื่องง่าย ช่วงแรกน้องโบว์ยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่และเคยคิดถึงบ้านจนอยากกลับมาหลายครั้ง แต่มารดาคอยเดินทางไปเยี่ยมและให้กำลังใจ พร้อมย้ำเตือนให้ลูกนึกถึงวันแรกที่ตัดสินใจเลือกเส้นทางนี้

นางเพชรากล่าวว่า โบว์มีความอดทนและมานะมาก ช่วงที่ต้องไปอยู่โรงเรียนประจำเพื่อฝึกซ้อมตั้งแต่เด็ก เขาเคยท้อและอยากกลับบ้านหลายครั้ง แต่แม่จะคอยบอกเสมอว่า ให้นึกถึงวันแรกที่เราอยากไป เมื่อเลือกแล้วก็ต้องพยายามทำให้สำเร็จ แม่ไม่เคยกดดัน มีหน้าที่คอยสนับสนุนและให้กำลังใจ จนวันนี้เขาบากบั่นมาถึงจุดนี้ได้ แม่ภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้ที่สุด 

ด้วยความมานะ อดทน และมุ่งมั่น น้องโบว์ผ่านการฝึกซ้อมอย่างหนักจนได้รับโอกาสเข้าเก็บตัวในแคมป์ทีมชาติ ภายใต้ “โครงการเด็กสูง” ของสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย ก่อนพัฒนาฝีมืออย่างต่อเนื่อง และได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี เดินทางไปแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก U20 ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์

จากนักกีฬาที่เริ่มต้นโดยแทบไม่มีพื้นฐานวอลเลย์บอล น้องโบว์ค่อย ๆ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ ก้าวเข้าสู่การแข่งขันระดับสโมสร กระทั่งได้รับโอกาสติดทีมชาติชุดใหญ่ และกลายเป็นหนึ่งใน 14 นักตบสาวไทยชุดสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์เอเชีย พร้อมตั๋วโอลิมปิกเกมส์ LA 2028

นางเพชราเล่าด้วยความตื้นตันว่า ติดตามและส่งใจเชียร์ลูกสาวกับเพื่อนร่วมทีมมาตลอดทุกนัด โดยเฉพาะรอบรองชนะเลิศที่ทีมชาติไทยเอาชนะญี่ปุ่น ก่อนเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศพบกับเจ้าภาพจีน เมื่อสิ้นสุดการแข่งขันและทีมไทยคว้าแชมป์ได้สำเร็จ น้องโบว์รีบโทรศัพท์กลับมาหามารดา พร้อมถามสั้น ๆ ว่า “แม่ดีใจไหม”

คำถามดังกล่าวทำให้นางเพชราถึงกับกลั้นน้ำตาแห่งความยินดีไว้ไม่อยู่ เพราะไม่เคยคิดว่าเด็กหญิงตัวน้อยที่ยอมจากบ้านไปฝึกซ้อมวอลเลย์บอลตั้งแต่ชั้น ม.2 จะสามารถเดินทางมาได้ไกลถึงการเป็นนักกีฬาทีมชาติ และกำลังจะได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก

พร้อมฝากขอบคุณพี่น้องชาวสมุทรสงครามและแฟนวอลเลย์บอลชาวไทยทุกคนที่ร่วมส่งแรงใจเชียร์ พร้อมขอให้ช่วยติดตามและเป็นกำลังใจให้น้องโบว์ รวมถึงทัพนักตบสาวทีมชาติไทยในการแข่งขันระดับนานาชาติต่อไป