แช่งอย่างไร ได้อย่างนั้น?! เปิดกฎแห่งกรรมในพระไตรปิฎก “แรงกรรมจากคำสาปแช่ง ทำให้เกิดเป็นเปรต” สอนใจคนเป็น อย่าทำเด็ดขาด!

ปัจจัยแห่งการเกิดเป็นเปรตตามคติในพระพุทธศาสนานั้น มีอยู่หลายประการ ทั้งการลักทรัพย์ การคบชู้  ความตระหนี่ถี่เหนียว ความโลภ การพูดเท็จ  การสร้างกรรมทางวาจาอื่นๆ ทั้งการด่าทอ กล่าวคำหยาบคาย พูดเพ้อเจ้อ ซึ่งหากทำจนเป็นนิสัย ทำอย่างต่อเนื่องแล้ว เมื่อกรรมนี้มีอานุภาพรุนแรง หรือเพียงพอต่อการเกิดในภพภูมิของเปรต ผู้กระทำย่อมหนีไม่พ้นที่ต้องไปเสวยทุกข์หลังความตายในภพภูมิของเปรต โดยหนึ่งในวิบากกรรมนำพาให้เกิดเป็นเปรตนั้น คือ “คำสาปแช่ง” ดังทีจะยกตัวอย่าง จาก พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา  ว่าด้วยบุพกรรมของอุตตรมาตุเปรต http://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=26&A=3835&Z=3859

ใจความว่า

[๑๐๗]     นางเปรตมีผิวพรรณน่าเกลียดน่ากลัว มีผมยาวห้อยลงมาจดพื้นดิน คลุมตัวด้วยผม เข้าไปหาภิกษุอยู่ในที่พักในกลางวันนั่งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคงคา ได้กล่าวกะภิกษุนั้นดังนี้ว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันตั้งแต่ตายมาจากมนุษยโลก ยังไม่ได้บริโภคข้าวหรือดื่มน้ำเลย ตลอดเวลา ๕๕ ปีแล้ว ขอท่านจงให้น้ำดื่มแก่ดิฉันผู้กระหายน้ำด้วยเถิด.”

ภิกษุนั้นกล่าวว่า “แม่น้ำคงคามีน้ำเย็นใสสะอาด ไหลมาแต่ป่าหิมพานต์ ท่านจงตักเอาน้ำ จากแม่น้ำคงคานั้นดื่มเถิด จะมาขอน้ำกะเราทำไม.”

นางเปตรกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ถ้าดิฉันตักน้ำในแม่น้ำคงคานี้เองไซร้ น้ำนั้นย่อมกลับ

กลายเป็นเลือดปรากฏแก่ดิฉัน เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงขอน้ำแก่ท่าน.”

ภิกษุนั้นถามว่า “ท่านได้ทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ หรือ น้ำในแม่น้ำคงคาจึง

กลายเป็นเลือดปรากฏแก่ท่าน?”

นางเปรตนั้นกล่าวว่า “ดิฉันมีบุตรคนหนึ่งชื่ออุตตระ เป็นอุบาสกมีศรัทธา เขาได้ถวายจีวร

บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่งและคิลานปัจจัย แก่สมณะทั้งหลายด้วยความไม่พอใจของดิฉัน ดิฉันถูกความตระหนี่ครอบงำแล้ว ด่าเขาว่า เจ้าอุตตระเจ้าถวายจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่งและคิลานปัจจัย แก่สมณะทั้งหลาย ด้วยความไม่พอใจของเรา นั้น จงกลายเป็นเลือด ปรากฏแก่เจ้าในปรโลก เพราะวิบากแห่งกรรมนั้น น้ำในแม่น้ำคงคาจึงกลายเป็นเลือดปรากฏแก่ดิฉัน.”

 

จาก อรรถกถาอุตตรมาตุเปติวัตถุที่ ๑๐     http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=107

ได้อธิบายเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ โดยขอกล่าวอย่างย่อว่า …   เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น ขณะที่พระกังขาเรวตะได้นั่งอยู่ริมแม่น้ำ นางเปรตเห็นเข้าจึงไปขอน้ำดื่ม เพราะนางไม่สามารถดื่มน้ำในแม่น้ำได้ เนื่องจากจะดื่มทีไรน้ำนั้นก็กลายเป็นเลือด และนางได้เล่าว่าเหตุที่ต้องมาเผชิญวิบากกรรมเช่นนี้ เพราะอำนาจของคำสาปแช่ง ที่นางได้กล่าวด้วยใจที่ไม่ยินดีต่อการถวายทานของบุตรชาย ด้วยความเมตตาของพระเรวตะที่มีต่อนางเปรต ท่านจึงได้ถวายน้ำดื่มแก่พระภิกษุสงฆ์แล้วอุทิศให้กับนางเปรต ตลอดจนเมื่อบิณฑบาตหรือรับภัตตาหารและได้นำผ้าบังสุกุลมาทำเป็นที่นอนและหมอน ถวายให้แก่พระภิกษุแล้วอุทิศให้กับนางเปรต เมื่อนางเปรตได้อนุโมทนาบุญแล้ว ก็ปรากฏทิพยสมบัติแก่นางเปรตตนนั้น

จะเห็นว่าวิบากกรรมที่นำพาให้เกิดเป็นเปรตของนางเปรตนี้ เกิดจากทั้งความตระหนี่ถี่เหนียว  วจีกรรมด่าทอที่หยาบคาย  และโดยเฉพาะ “คำสาปแช่ง” ที่ส่งผลอย่างชัดเจน เพราะนางจะดื่มน้ำก็กลายเป็นเลือดดังที่นางได้สาปแช่งไว้   ฉะนั้นหากใครที่มีความเชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรม และไม่อยากเกิดเป็นเปรตก็จงหยุดด่าทอสาปแช่ง เพราะสิ่งนี้คือ “วจีทุจริต” อันจะส่งผลต่อผู้พูดเอง ยิ่งหากทำให้มากจนเป็นนิสัยติดตัว หรือยินดีกับการด่าทอสาปแช่งของตนเองอยู่อย่างสม่ำเสมอ ย่อมยังผลให้เกิดวิบากกรรมชั่วที่จะย้อนเข้าตนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

 

อ้างอิงข้อมูลจาก : พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๐. อุตตรมาตุเปตวัตถุ ว่าด้วยบุพกรรมของอุตตรมาตุเปรตhttp://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=26&A=3835&Z=3859

และ  อรรถกถาอุตตรมาตุเปติวัตถุที่ ๑๐      http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=107

เครดิตภาพ : Napapawn