กูเจ็บ กูหนาว กูหิวเหลือเกิน!! อาถรรพ์น้ำมันพราย แม้เห็นผลทันตา แต่ต้องทรมานชั่วชีวิต โชคดี "หลวงปู่ดู่"ช่วยไว้ทัน ก่อนสายเกินแก้..

หลวงปู่ดู่ ปราบ ผีน้ำมันพราย !!!!
ผมชื่อไกรทำงานอยู่ที่ถนนสาทรมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งสนิทกันมาก วันเสาร์เพื่อนผมบอกว่าจะชวนผมไปเที่ยวบ้านย่าที่อยู่คลองจินดาแถว ๆ สามพราน ผมตกลงทันที เย็นวันเสาร์เราเดินทางไปถึงบ้านของย่าเพื่อนประมาณหนึ่งทุ่มมืดมากแล้ว พอถึงบ้าน พอย่าเห็นเพื่อนผมมา แกดีใจทักใหญ่ ทักทายอย่างรักใคร่เอ็นดู แกพูดว่า "นานแล้วแกไม่ได้มาหาย่าเลย" "ผมงานยุ่งครับย่า เดี๋ยวนี้ย่าเป็นอย่างไรบ้าง" ย่าตอบว่า "ยังเหมือนเดิม" ผมเห็นเพื่อนคุยกับย่าของเขาก็ไม่ได้คิดอะไร เห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่คำทักทายของคนทั้งสองนั้นกลับมีเงื่อนงำ...

เราทั้งหมดกินข้าวและนั่งคุยกัน ย่าของเพื่อนท่านดีมากคุยสนุกทำให้เราสองคนหัวเราะหลายครั้ง พอประมาณสามทุ่มกว่าย่าก็เดินไปกางมุ้งให้เราสองคนนอน ผมและเพื่อนนอนคุยกันจนหลับ ผมหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ มาตื่นอีกทีเพราะตกใจเสียงของย่าเพื่อนเพราะแกร้องอย่างโหยหวน

ผมรีบปลุกเพื่อนให้ตื่นแล้วเราสองคนก็ไปดูย่า พอย่าเห็นเราทั้งสองแกทำตาขวางแล้วชี้มาที่เพื่อนผม แกพูดว่า "ปู่ของแกทรมานกู กูเจ็บ กูหนาว กูหิวเหลือเกิน" แล้วแกก็นอนชักดิ้นชักงอไปมา ผมเห็นเหตุแบบนี้ผมตกใจมากเพราะในชีวิตเกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น เคยเห็นแต่ในหนัง

เพื่อนผมร้องบอกว่า "ไม่ต้องตกใจช่วยกันจับย่ามัดไว้ก่อน" และเพื่อนก็ไปเอาผ้าผืนยาว มาช่วยกันมัดแกไว้กับต้นเสาเรือน พอมัดเสร็จก็หันมาพูดบอกผมว่า "เอ็งไม่ต้องตกใจเป็นอย่างนี้บ่อย เดี๋ยวใกล้ ๆ เช้ามืดก็จะหายเอง กูลืมไปว่าวันนี้เป็นวันพระ 15 ค่ำ"

เช่าพระคลิ๊กที่นี่ เช่าพระที่นี่

ผมเลยถามมันว่า "เป็นอย่างนี้ทุกวันพระ 15 ค่ำ เลยหรือ" มันบอกว่า "เออก่อนนี้พอผีเข้าก็เอาเชือกมามัดย่าไว้กับต้นเสาเรือนแต่แกดิ้นเชือกบาดเป็นแผลใหญ่ รักษาเป็นเดือนถึงจะหาย ตอนหลังเลยต้องเอาผ้านุ่ม ๆ มาผูกแทนเชือก" ผมเลยถามมันว่า "ผีอะไรเข้าย่าวะถึงได้ดุจัง" มันบอกว่า

"ผีเคยบอกว่าเป็นผีน้ำมันพรายตายท้องกลม และเล่าต่อว่าลุงเคยบอกว่าในสมัยที่ปู่ยังหนุ่ม ๆ อยู่ ย่าเป็นคนสวยมากมีผู้ชายทั้งในหมู่บ้านและหมู่บ้านอื่นมาจีบย่าหลายคน ปู่เป็นผู้หนึ่งในผู้ชายเหล่านั้น ปู่ก็ไม่หล่อแต่ก็ได้ย่ามาเพราะว่าแกมีอาจารย์ดีมีวิชาแก่กล้าให้น้ำมันพรายปู่มา แล้วปู่ก็เอาไปดีดใส่ย่า ย่าเลยตามปู่มาตอนหลังถึงได้แต่งงานกันแล้วถึงได้มีพ่อกูและมีกูนี่แหละ พอแต่งงานได้ไม่นานอาจารย์ของปู่ก็ได้ตายลงไป เลยไม่มีใครถอนมนต์น้ำมันพรายให้กับย่า พออยู่มาหลายสิบปีมนต์น้ำมันพรายก็เข้ากระดูก ผีตายท้องกลมในน้ำมันพรายเลยอาละวาดใหญ่ มันบอกว่ามันเจ็บมันปวด มันหนาว มันหิว ทรมานเหลือเกิน แบบที่เอ็งได้ยินนั่นแหละ"

ผมถามว่าแล้วทำไมไม่พาย่าไปรักษา มันบอกว่า "ปู่กูพาไปมาหมดแล้ว อาจารย์หรือหลวงพ่อหลวงปู่ที่ไหนใครเขาว่าเก่ง ว่าดีปู่พาย่าไปหามาหมดปู่บอกว่าพอไปไล่ผีมันก็ออกหนีไป แต่พอกลับบ้านผีมันก็กลับมาเข้าอีก เป็นอย่างนี้ทุกที นี่ปู่ก็ตายไปหลายปีแล้ว ญาติพี่น้องเลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง"

พอมันเล่าจบ ผมก็นึกขึ้นได้ว่าน้าของผมซึ่งเป็นลูกศิษย์ของ หลวงปู่ดู่ เคยให้ "พระผงดวง" มาไว้แขวนคอ น้าบอกว่าตอนผมยังเล็ก ๆ พ่อกับแม่เคยนำดวงของผมไปให้หลวงพ่อทางสุพรรณดู ท่านบอกว่าจะต้องตายตอนวัยเบญจเพศ อายุ 25 ปี พ่อแม่ผมมีผมคนเดียว น้าผมบอกไว้ว่า หลวงปู่ดู่ ท่านศักดิ์สิทธิ์มาก ถ้าจำเป็นให้อธิษฐานให้ท่านช่วย ผมจึงบอกกับเพื่อนว่า ผมเคยอธิษฐานขอหลวงปู่ให้รอดอยู่ไปจนแก่และผมจะทำบุญมากๆ นี่ก็อายุ 28 ปี ยังไม่ตายเลย ท่านศักดิ์สิทธิ์มากผมจะอธิษฐานอีกครั้งให้ท่านช่วยย่า เพื่อนผมรีบบอกว่า "เออดี"

และพวกเราทั้งสองก็เข้าไปใกล้ ๆย่า ผมหยิบพระผงดวงจากในคอเสื้อขึ้นมาอธิษฐานว่า "ขอบุญบารมีของหลวงปู่ดู่จงช่วยให้ผีน้ำมันพรายพ้นจากความทรมาน ได้ไปเกิดทีเถิดครับสาธุ" แล้วผมก็เอาพระผงดวงคล้องคอย่าทันที พอพระลงถึงคอผีน้ำมันก็ร้องว่า "โอ๊ยเย็น ๆ ทนไม่ไหวแล้ว" และย่าก็ล้มลงสักพักไม่ถึง 5 นาทีแกก็ฟื้นขึ้นมาอย่างปกติ

วันรุ่งขึ้นเราทั้งสองก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ และหลายเดือนต่อมาเพื่อนกลับไปเยี่ยมย่าพอมันกลับมาผมจึงถามว่า "ย่าเป็นอย่างไรบ้าง" มันบอกว่า

"ผีน้ำมันพรายไปแล้วไม่กลับมาอีกเลย"

ขอขอบพระคุณท่านเจ้าของภาพ เจ้าของบทความ และที่มาเนื้อหาข้อมูล

 นโภคทรัพย์ โดย กฤษ บางพรหม ศิษย์หลวงปู่ดู่

 ศิษย์มีครู