ตรรกะแบบมหาไพรวัลย์กรณีพระพุทธะอิสระแจ้งผิดมาร์ค พิทบูล?!? เมื่อพระเวสสันดรฯทำทานหมดตัว ก็ต้องเห็นด้วยเปิดบัญชีสวรรค์ธรรมกาย!?! (คลิป)

จากกรณีพระสุวิทย์ ธีรธมฺโม หรือ หลวงปู่พุทธะอิสระ ได้นำหลักฐานเข้าแจ้งความกับตำรวจ กองบังคับการปราบปราม เพื่อเอาผิด นายมาร์ค หรือ นายณัชพล ประธานชมรมมิตรภาพพิทบูล เจ้าของบัญชีเฟซบุ๊ก Pitbullzone หลังพบว่ามีการไลฟ์สดทางเฟสบุ๊ค เผยแพร่ถ้อยคำดูหมิ่นและเหยียดหยามพระพุทธศาสนา

       ทั้งนี้พระพุทธอิสระ เปิดเผยว่า เนื่องจากมาร์ค พิทบูลเป็นบุคคลสาธารณะ และมีผู้ติดตามจำนวนมาก แต่มีการไลฟ์สดในพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา และอาจเป็นดาบสองคมที่ทำร้ายความรู้สึกของชาวพุทธด้วยกันเอง ซึ่งจะมาอ้างว่าไม่มีเจตนา ก็คงไม่ได้ เนื่องจากเป็นความผิดชัดแจ้งอยู่แล้ว

“พฤติกรรมของมาร์คพิทบูล อาจเข้าข่ายความผิด 3 ประการ  คือ ละเมิดความผิดกฎหมายของรัฐธรรมนูญ มาตรา 67  ว่าด้วยเรื่องคุ้มครองปกป้องพระพุทธศาสนา และว่าด้วยเรื่องความมั่นคงจองรัฐ ตามมาตรา 7 ที่ประกอบไปด้วย ชาติ ศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์   รวมทั้งยังละเมิดประมวลกฎหมายอาญา 206 ถือวาาผู้ใดดูหมิ่นเหยียดหยามศาสนา หรือสัญลักษณ์ของศาสนา ซึ่งมีความผิด จำคุก 1 ถึง 7 ปี และปรับตั้งแต่ 5 พันบาทถึง 1 หมื่น5พันบาทขึ้นไป หรือทั้งจำทั้งปรับ”

       นอกจากนี้ พระพุทธอิสระ ยังตั้งข้อเกตว่า ในกรณีลักษณะที่มีบุคคล ซึ่งเป็นพุทธบริษัท มาทำลายพระพุทธศาสนา กลับไม่มีองค์ใดออกมาปกป้อง และในกรณีของเงินทอนวัด ซึ่งเป็นเรื่องของพระ กลับมีองค์กรต่างๆ เข้ามาช่วยเหลือกันจำนวนมาก  จึงขอฝากให้องค์เหล่านี้ออกมาปกป้อง ดูแลด้วย

       ล่าสุดพระมหาไพรวัลย์ วรรณบุตร พระวัดสร้อยทอง ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัว ไพรวัลย์ วรรณบุตร ถึงกรณีดังกล่าวด้วยซึ่งเนื้อหาทั้งหมดระบุว่า

ทำไมคุณมาร์ค พิทบูล จะไม่มีสิทธิ์ในการตั้งคำถามต่อเรื่องพระเวสสันดรชาดก เรื่องพญานาค หรืออื่นๆ ในพระพุทธศาสนา โอเคว่า เราอาจไม่เห็นด้วยกับการใช้ถ้อยคำหยาบคายของคุณมาร์ค ในการพูดเรื่องนี้ ซึ่งไม่เป็นแบบอย่างที่ดีสักเท่าไหร่ในฐานะของบุคคลสาธารณะ แต่การไม่เชื่อเรื่องชาดกในพระไตรปิฎก ก็ไม่ได้หมายความว่า นั่นคือการลบหลู่เหยียดหยามต่อพระพุทธเจ้า ที่สำคัญไม่ควรมีใครใช้กฎหมายจัดการกับเขา เพียงเพราะการวิจารณ์ศาสนา

ทำไมเราต้องเชื่อทุกอย่างที่คัมภีร์เขียนเอาไว้ เราศรัทธาพระพุทธเจ้า โดยที่ไม่ศรัทธาพระเวสสันดรได้หรือไม่ ? เราเชื่อเรื่องราวในพุทธประวัติแต่เราไม่เชื่อเรื่องการเดิน ๗ ก้าวได้หรือไม่ ? เราศรัทธาหลักคำสอนที่เป็นแนวทางปฎิบัติ แต่เราไม่เอาเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฎิหาริย์ไม่ได้หรือ ?

ถึงเราจะเห็นด้วยกับการให้ทาน แต่การให้อย่างสุดโต่ง ก็เป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าเองก็ปฎิเสธใช่หรือไม่ การยกลูกเมียของตนเองให้คนอื่น เป็นสิ่งที่เอาเป็นเยี่ยงอย่างได้เช่นนั้นหรือ ?

ยกตัวอย่างง่ายที่สุด ถ้าเรามองว่า เรื่องราวในพระเวสสันดรชาดก เป็นแบบอย่างที่ดีในการให้ทานได้ งั้นเราก็ต้องเห็นด้วยกับแนวทางการสอนเรื่องการบริจาคทานของวัดพระธรรมกาย อย่างเรื่องปิดบัญชีโลกเปิดบัญชีสวรรค์ หรือทุ่มสุดฤทธิ์ ปิดเจดีย์ อะไรนั่น เพราะพระเวสสันดรก็ทำทานจนหมดตัวแบบนี้เหมือนกัน

ขอบคุณเฟซบุ๊ก : ไพรวัลย์ วรรณบุตร