ปริ่มด้วยน้ำตา !!! "พี่ ๆ เอาเสื้อดำไหม?? " ถวายอาลัย พ่อหลวงด้วยกัน...คำพูดชายคนหนึ่งที่เรียกรถเข็นขายของ บทสนทนาเล่นเอาคนรอบข้างปาดน้ำตา

ในโลกออนไลน์มีการแชร์ เฟสบุค เล่าเรื่องความประทับใจ โดยเริ่มต้น ระบุว่า "พี่ ๆ เอาเสื้อดำไหม?"

เสียงผมได้ดังขึ้นเพื่อทักพี่ท่านนึงที่เข็นรถเข็นขายของด้วยความไม่ย่อท้อต่อชีวิต ... เมื่อสิ้นเสียงพี่เค้าได้หยุดเข็นรถและหันมาทางผม

."แพงไหมครับ ผมอยากได้ .. อยากไว้ทุกข์พ่อหลวง แต่ไม่ค่อยมีเงิน"

ผมสะกิดพี่เค้าให้เดินมาหลังรถ และบอกว่า "เอาไปเถิดพี่ ผมมีเยอะ แบ่ง ๆ กัน" ... และผมก็แบ่งเสื้อผ้าชุดดำที่ติดหลังรถไว้ให้พี่เค้าชุดนึง ... แกรับไว้และนิ่งไปสักพักก็ปาดน้ำตาที่รื้นจากตาของตน และยกมือไหว้ผม จนผมรับไหว้แทบไม่ทัน

 

"ขอบคุณหลายครับ ขอบคุณที่แบ่งปัน" ... ผมถามพี่เค้าว่าเอาไปเผื่อใครไหม ผมมีเยอะ ... พี่เค้าตอบว่า "ขออีกชุดนึงก็พอ จะเอาไปแบ่งเพื่อน เผื่อมีโอกาสใส่ไปถวายพระองค์ .. ส่วนอื่น ๆ เก็บไว้ให้คนอื่นที่ต้องการเถิดครับ"

.

พี่รับไปใส่ถุงและหันมาบอกกับผมส่งท้ายว่า "ขอบคุณหลายนะครับ" เป็นความรู้สึกที่อิ่มใจที่ได้ให้ และแบ่งปันกัน เข้มแข็งและใช้ชีวิตต่อไปให้สมกับเป็นลูกของพ่อร่วมกันครับ

 

เพิ่มเติมครับ .. ขอบพระคุณกัลยาณมิตรทุกท่านสำหรับคำชื่นชม แต่ใจจริงแล้ว ผมมิกล้ารับคำกล่าวนั้น มีหลายท่านทำมากกว่าผม ปันมากกว่าผมในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะอาหาร น้ำดื่ม ริบบิ้นดำ หรือสิ่งต่าง ๆ ที่ถวายพ่อหลวง สิ่งที่ผมทำแค่แบ่งปันสิ่งที่มี ลดละการไล่จับผิดกันและกัน เพิ่มโอกาสให้ลูกของพ่อได้ถวายความอาลัย ... ถ้าการกระทำที่ทำลงไป กัลยาณมิตรเห็นว่าเป็นคุณ จะดำเนินตาม ผมขออนุโมทนาบุญในการแบ่งปันด้วยครับ

..

ผมเชื่อว่า พ่ออยากให้ลูกทุกคนรักกัน สามัคคีกัน อย่าทะเลาะเบาะแว้งกันเพียงอ้างคำว่ารักพ่อ แต่จงแสดงออกว่ารัก ตามรอยของพ่อร่วมกันครับ