5 ธันวา คิดถึงพระองค์ ! จำได้ไหมพสกนิกรเฝ้าหน้าจอรอฟังพระราชดำรัส แสงโคมนำทางประเทศ

นับแต่นี้ วันที่ 5 ธันวาคมของทุกปีถือ เป็นวันสำคัญของชาติ คือ เป็นวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิ พลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร  เป็นวันชาติ และ เป็นวันพ่อแห่งชาติ
 แต่วันที่ไม่มีในหลวง รัชกาลที่ 9 ทำให้พสกนิกรชาวไทยหลายคนอดหวนกลับไปนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ที่ทุกวันที่ 5 ธันวาคมซึ่งเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของทุกปี ทุกคนต้องนั่งเฝ้าหน้าจอโทรทัศน์เพื่อรอชมการถ่ายทอด “พระราชดำรัส 5 ธันวา” ซึ่งพระองค์จะทรงพระราชทานในวันที่ 4 ธันวาคม โดยได้มีการรวมรวมกันไว้ว่า ทรงมีพระราชดำรัสกับพสกนิกรชาวไทยมาตั้งแต่ปี 2511  อย่างไรก็ตามบางปีก็ไม่มีพระราชดำรัสในวันดังกล่าว คือในปี 2515, 2521, 2522, 2530 และมีบางปีที่พระองค์ท่านมีพระราชดำรัสไม่ตรงวันที่ 4 ธ.ค.

โดยส่วนหนึ่งของพระราชดำรัสเมื่อเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2511คือ
              “...ต้องขอร้องทุกคนที่เข้าเฝ้าฯถวายพระพร “ทรงพระเจริญ” ทำหน้าที่ เพราะถ้าพูดหรือคิดขึ้นมาว่า ขอให้ทรงพระเจริญ เป็นคำลอยๆ เก๋ๆตามสมัย โดยเฉพาะในวันเฉลิมพระชนมพรรษายิ่งต้องพูด อย่างนั้นแล้วก็จะไม่ได้ผล แต่ถ้านึกว่าทรงพระเจริญ หมายความว่าประเทศของเราจงเจริญ ก็เกิดหน้าที่ขึ้นมา แต่ละคนเกิดหน้าที่ต่อประเทศชาติ...” 
ทั้งนี้ในเวลาต่อมาพระราชดำรัส 5 ธันวาคมจะเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ทุกฝ่ายคอยจับสัญญาณโดยเฉพาะฝ่ายการเมือง
 ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง ทรงมีพระราชดำรัส วันที่ 4 ธันวาคม 2540 ความตอนหนึ่งทรงมีพระราชดำรัสถึงความพอเพียง
          “…ความพอเพียงนี้ ไม่ได้หมายความว่าทุกครอบครัวจะต้องผลิตอาหารของตัว จะต้องทอผ้าใส่เอง อย่างนั้นมันมากเกินไป แต่ในหมู่บ้านหรือในอำเภอ จะต้องมีความพอเพียงพอสมควร บางสิ่งบางอย่างที่ผลิตได้มากกว่าความต้องการ ก็ขายได้แต่ในที่ไม่ห่างไกลเท่าไหร่ ไม่ต้องเสียค่าขนส่งมากนัก…มีเงินเดือนเท่าไหร่ จะต้องใช้ภายในเงินเดือน ส่วนการกู้เงินนั้น เงินจะต้องให้เกิดประโยชน์มิใช่กู้สำหรับไปเล่น ไปทำอะไรที่ไม่เกิดประโยชน์…”        
        พระราชดำรัส วันที่ 4 ธันวาคม 2541 ทรงอธิบายเรื่อง"เศรษฐกิจพอเพียง" อีกครั้ง       
       “…เศรษฐกิจพอเพียง และทฤษฎีใหม่ สองอย่าง จะทำความเจริญให้แก่ประเทศได้ แต่ต้องมีความเพียร แล้วต้องอดทน ต้องไม่ใจร้อน ต้องไม่พูดมาก ต้องไม่ทะเลาะกัน ถ้าทำโดยเข้าใจกัน เชื่อว่าทุกคนจะมีความพอใจได้ คำว่า พอเพียง มีความหมายว่า พอมีกิน เศรษฐกิจพอเพียง หมายความว่า ผลิตอะไร มีพอที่จะใช้ ไม่ต้องขอยืมคนอื่น อยู่ได้ด้วยตนเอง คำว่าพอ คนเราถ้าพอในความต้องการ มันก็มีความโลภน้อย ก็เบียดเบียนคนอื่นน้อย พอเพียงอาจมีมาก อาจมีของหรูหราก็ได้ แต่ต้องไม่ไปเบียดเบียนคนอื่น…”  
          แต่ที่ต้องถือเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์อีกหน้าของประเทศก็คือ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 85 พรรษา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2555 ซึ่งในหลวง รัชกาลที่  9 เสด็จออก ณ สีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม ขณะที่คนไทยสวมเสื้อสีเหลืองทั้งแผ่นดิน  พระองค์ทรงมีพระราชดำรัส ว่า
       
       “คำอวยพรและคำปฏิญาณสัญญา ที่ทุกท่านได้กล่าวนั้น เป็นที่ประทับใจมาก ขอขอบพระทัยและขอบใจท่านทั้งหลาย ตลอดจนประชาชนชาวไทยทุกคน ที่พรั่งพร้อมกันมาด้วยความปรารถนาดีและไมตรีจิต ความปรารถนาดีและความพร้อมเพรียงกันของทุกท่าน อย่างที่ได้เห็นในวันนี้ ทำให้ข้าพเจ้าปลื้มใจ มีกำลังใจมากขึ้น
       
       ด้วยมีความเชื่อเสมอมาว่า ความเมตตาปรารถนาดีต่อกันนี้ เป็นปัจจัยอย่างสำคัญ ที่จะยังความพร้อมเพรียงให้เกิดมีขึ้น ทั้งในหมู่คณะและในชาติบ้านเมือง และถ้าคนไทยเรา ยังมีคุณธรรมข้อนี้ประจำอยู่ในจิตใจ ก็มีความหวังได้ว่า บ้านเมืองไทย ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดๆ ก็จะอยู่รอดปลอดภัยและดำรงความมั่นคงต่อไปได้ตลอดรอดฝั่งอย่างแน่นอน...”

ทั้งนี้ พระราชดำรัสสุดท้ายของในหลวง รัชกาลที่ 9 ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2556 ณ ท้องพระโรง ศาลาราชประชาสมาคม วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์

มีพระราชดำรัสว่า       
       “"ขอขอบพระทัย และ ขอบใจท่านทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง ที่มีไมตรีจิตพรั่งพร้อมกันมาให้พรวันเกิด รวมทั้งให้คำมั่นสัญญาโดยประการต่างๆ ข้าพเจ้าขอแสดงสนองพรและไมตรีจิตนั้นด้วยใจจริงเช่นกัน บ้านเมืองของเราเป็นสุขสืบมาช้านาน เพราะเรามีความปึกแผ่นในชาติ และต่างบำเพ็ญกรณียกิจตามหน้าที่ให้สอดคล้องเกื้อกูลกัน เพื่อประโยชน์ของชาติ คนไทยทุกคนจึงควรจะตระหนักในข้อนี้ให้มาก และตั้งใจประพฤติตัวปฏิบัติงานให้สมฐานะและหน้าที่ เพื่อให้สำเร็จประโยชน์ส่วนรวม คือ ความมั่นคงปลอดภัยของชาติบ้านเมืองไทย ขออำนาจแห่งคุณพระรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จงคุ้มครองรักษาท่านทุกคนให้มีแต่ความสุข ความเจริญตลอดไป"