ความเห็น "หมอวิน" กับกรณี ถ้า ลูกขอแยกทางกับเรา เราจะทำอย่างไร

เพจเฟซบุ๊ก เลี้ยงลูกตามใจหมอ ได้ออกมาโพสต์ข้อความล่าสุด กับกรณีของ แม่หมู - นาย ณภัทร ระบุว่า

ถ้าวันหนึ่ง ลูกขอแยกทาง ตัวใครตัวมันกับเรา เราจะทำอย่างไร ?

นี่คือ เสียงที่ป๊อปอัพขึ้นมาครู่หนึ่งเมื่อได้อ่านข่าวของคุณนาย ณภัทร เมื่อวาน ... พร้อมกับคำที่นายบอกว่า "ผมอายุ 30 แล้ว ผมควรมีความสุขได้แล้ว" และกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า "ผมมีชีวิตเป็นของตัวเอง ต่างคนก็ต่างใช้ชีวิตนะครับ" ...

หากเป็นเรา ... จะทำอย่างไร

ออกมาจากเรื่องของนาย ณภัทร ก่อนครับ

เอามาในชีวิตเราเอง ชีวิตครอบครัวของเรา

หากวันหนึ่งลูกคนที่เราอดหลับอดนอนเลี้ยง หาเงินตัวเป็นเกลียวมาเพื่อส่งเสียให้เรียน ให้ได้ทำนั่นทำนี่ ให้เติบโตตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยจนวันนี้เติบใหญ่ยืนได้ด้วยตัวเอง มีอาชีพการงานที่ดี ดูแลตัวเองได้ แล้วลูกเลือกที่จะตัดเราออกจากชีวิต ไปมีชีวิตเป็นของตัวเอง มองด้านนึง หลายคนรู้สึกว่า "จุก" นะ แต่เอาเข้าจริง ... ทุกคนคงรู้แหละว่า "พ่อแม่อย่างเราทำอะไรไม่ได้แล้ว" ทำใจได้อย่างเดียว เพราะ

ลูกมีชีวิตเป็นของลูก คือ เรื่องจริง

เราก็มีชีวิตเป็นของเรา ก็คือ เรื่องจริง

วันหนึ่งไม่ว่าจากเป็นหรือจากตาย เราก็ต้องจากกันอยู่ดี เราต้องปล่อยมือออกจากกันอยู่ดี ... แต่วันนี้ที่ลูกเลือกที่จะ "ปล่อยมือ" จากเรา ในวันที่พ่อแม่จำนวนไม่น้อยที่ต้องเจอเหตุการณ์นี้ต้องเจ็บปวดจากการปล่อยมือของลูกครั้งนี้

ส่วนตัวคิดว่า ถ้าเป็นตัวเอง คงไม่ปล่อยให้เรื่องเลยเถิดมาถึงจุดนั้น ... เราคงไม่ปล่อยให้ลูกรู้สึกเจ็บปวดซ้ำ ๆ จากเราจนเขาต้องตัดเราออกเพื่อให้เขาได้อนุญาตมีชีวิตที่มีความสุขอีกครั้ง

มองในมุมของคนคนหนึ่งที่มีวิจารณญาณเป็นของตนเองใช้ชีวิตมาจนถึงจุดที่จะตัดอะไรบางอย่างที่มีค่าที่สุด คุ้นเคยที่สุด เคยรักมากที่สุดออกจากชีวิต มันต้องผ่านอะไรมามากและหนักหนาแหละ ไม่งั้นเราคงไม่เลือกเดินออกมา ... ((แน่นอน ลูกที่ตัดพ่อแม่แบบไร้เยื่อใยแบบไม่มีเหตุผลก็คงมีบ้างแหละ แต่คงน้อยมาก ๆ นะ นั่นพ่อ นั่นแม่ ที่เลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออกทั้งคน))

ทางสายกลางยังคงใช้ได้เสมอ

รักที่เกินรักมักทำร้าย ห่วงที่เกินห่วงมักบั่นทอน

พ่อแม่ต้องเลือกที่จะจับมือให้แน่นในวันที่ลูกต้องการ

แล้วเลือกที่จะปล่อยให้เขามีชีวิตเป็นของตัวเองในวันที่เขาโตแล้ว

ส่งข้อความไปยังลูก ๆ ด้วยว่า หากคุณเติบโตมาอย่างดี มีพ่อแม่ที่ดี ให้ความรักความเข้าใจกับคุณ ให้อิสระอย่างเหมาะสม กล้าที่จะขัดใจคุณเพื่อให้คุณได้รู้จักความรับผิดชอบและใช้ชีวิตอย่างเหมาะสม รักท่านให้มาก ๆ ดูแลท่านให้มาก ๆ แต่หนูก็ต้องใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีด้วย รักตัวเองให้ดี อย่าให้คนอื่นมาทำร้ายคนที่พ่อแม่เลี้ยงมาอย่างดีนะ เพราะการได้เห็นลูกใช้ชีวิตได้ดี คนเป็นพ่อแม่ก็ดีใจแล้ว

ถึงลูกคนที่ตัดสินใจที่จะตัดพ่อแม่ออกจากชีวิต เพื่อให้ชีวิตได้อยู่ต่อได้ ... ส่วนตัวก็มองว่า นี่นคือการตัดสินใจที่คงผ่านกระบวนการคิดมาอย่างดีแล้วแหละ ... ถ้าไม่ตัด ชีวิตของบางคนอาจอยู่ไม่ได้ด้วยซ้ำ ตัดสั้นเพื่อขอเวลาพักหายใจ หรือตัดเลยตลอดไปเพื่อสุขภาพกายและใจที่ดี คงแล้วแต่คุณพิจารณา ... เชื่อว่าคุณคงไตร่ตรองมาดีแล้ว ...

พ่อหมอเชื่อแบบนี้ฮะว่า หากบ้านและพ่อแม่ส่งข้อความที่ชัดให้ลูกว่า "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ลูก" อย่างอบอุ่น ลูกย่อมอยากจะกลับมาหาบ้านหลังน้อยที่เขาคุ้นเคยแหละ แต่หากกลับมาปุ๊บ ปัญหามาทันที ปวดหัวทันที พ่อแม่ของตังค์รัว ๆ พ่อแม่พูดจากดดันสารพัด เปรียบเทียบเก่ง เอาแต่ตัดพ้อทวงบุญคุณ คุณคะ ... ใครจะอยากกลับมาหา !

และแน่นอน ส่งข้อความไปถึงพ่อแม่ด้วยครับว่า

วางแผนเกษียณให้ดี วางแผนที่จะอยู่กันสองคนตายายด้วยนะครับ