- 22 พ.ย. 2569
“ศจี วงศ์อำไพ” เคลื่อนไหวผ่านเฟซบุ๊กครั้งแรก หลังถูก “บิ๊กโจ๊ก” ยื่นฟ้องคดีแพ่ง พร้อมเผยความรู้สึกเมื่อเหตุการณ์ที่เคยนำเสนอข่าวกลับเกิดขึ้นกับตัวเอง
จากกรณี พล.ต.อ.สุรเชษฐ์ หักพาล หรือ “บิ๊กโจ๊ก” ยื่นฟ้อง น.ส.ศจี วงศ์อำไพ หรือ “จีจี้” ผู้ประกาศข่าวช่อง 7 ต่อศาลแพ่ง ในข้อหาละเมิดและหมิ่นประมาททางแพ่ง พร้อมเรียกค่าเสียหายและดอกเบี้ยรวมกว่า 20.8 ล้านบาท โดยศาลได้ประทับรับฟ้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และกำหนดนัดพิจารณาคดีครั้งแรกในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2570 ซึ่งก่อนหน้านี้ได้มีการรายงานความคืบหน้าของคดีไปแล้วนั้น
ล่าสุด มีรายงานว่า ด้านศจี วงศ์อำไพ ได้ออกมาเคลื่อนไหวด้วยการโพสต์ข้อความผ่านบัญชีเฟซบุ๊กส่วนตัว ศจี วงศ์อำไพ จีจี้ โดยระบุว่า เมื่อเรื่องที่เคยนำเสนอเป็นข่าว วันหนึ่งกลับเกิดขึ้นกับตัวเอง ตลอดระยะเวลาหลายสิบปีในวิชาชีพสื่อมวลชน ดิฉันเคยนำเสนอข่าวเกี่ยวกับเพื่อนร่วมวิชาชีพที่ถูกฟ้องร้องจากการทำหน้าที่นำเสนอข้อมูลเพื่อประโยชน์สาธารณะ
เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับการฟ้องปิดปาก หรือ SLAPP มามากมาย เคยสัมภาษณ์ เคยรับฟังความรู้สึกของผู้ที่ต้องเผชิญกับการฟ้องร้อง และต้องแบกรับภาระในการต่อสู้คดี จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อเรื่องราวเหล่านั้นเกิดขึ้นกับตัวเอง จึงเข้าใจมากขึ้นว่า การยืนหยัดในจรรยาบรรณและอุดมการณ์ของวิชาชีพสื่อมวลชนนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะการทำหน้าที่ของนักข่าวในบางครั้ง ไม่ได้มีเพียงความรับผิดชอบต่อความถูกต้องของข้อมูลที่นำเสนอ แต่ยังต้องพร้อมรับผลที่อาจตามมาจากการทำหน้าที่นั้นด้วย ทั้งเวลา ค่าใช้จ่าย ความกดดัน และผลกระทบต่อชีวิตและการประกอบอาชีพ
วันนี้ ดิฉันถูกฟ้องคดีแพ่งเรียกค่าเสียหายกว่า 20 ล้านบาท จากการนำเสนอข้อมูลที่ผ่านมา ดิฉันเคารพสิทธิของทุกคนในการใช้กระบวนการยุติธรรมเพื่อปกป้องสิทธิและชื่อเสียงของตนเอง เช่นเดียวกับที่ดิฉันมีสิทธิที่จะต่อสู้คดี แสดงข้อเท็จจริง และนำพยานหลักฐานเข้าสู่กระบวนการพิจารณาของศาล
ดิฉันพร้อมรับการตรวจสอบ และพร้อมรับผิดชอบต่อการทำหน้าที่ของตนเอง หากมีข้อผิดพลาดก็พร้อมแก้ไขตามหลักวิชาชีพ แต่ในขณะเดียวกัน ดิฉันก็ยังเชื่อมั่นว่า สื่อมวลชนไม่ควรต้องละทิ้งหน้าที่ในการตรวจสอบและนำเสนอข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ เพียงเพราะความหวาดกลัวว่าจะถูกฟ้องร้องลองคิดดูว่า หากวันหนึ่งนักข่าวต้องเลือกระหว่างการนำเสนอข้อมูลที่ประชาชนควรได้รับรู้ กับความมั่นคงในชีวิตและอาชีพของตัวเอง และทุกคนเลือกที่จะเงียบเพราะกลัวผลที่จะตามมา
ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่เสียประโยชน์อาจไม่ใช่เพียงนักข่าวคนใดคนหนึ่ง แต่คือประชาชนและสังคมโดยรวม เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ดิฉันกลับมาทบทวนความหมายของคำว่า "อุดมการณ์วิชาชีพ" อีกครั้ง
อุดมการณ์ไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อกล่าวถึงในวันที่การทำหน้าที่เป็นเรื่องง่าย แต่มีความหมายอย่างยิ่งในวันที่การยึดมั่นในหลักการนั้นต้องแลกมาด้วยความยากลำบาก ดิฉันไม่ได้มองว่าตัวเองเป็นนักข่าวที่กล้าหาญกว่าคนอื่น และไม่ได้ต้องการเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้กับใคร เพียงแต่อยากรักษาคุณค่าของวิชาชีพที่ตัวเองรัก และทำหน้าที่นี้มาเป็นเวลาหลายสิบปี ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
ความกล้าหาญของนักข่าว ไม่ใช่การไม่กลัวผลที่จะตามมา แต่คือการไม่ปล่อยให้ความกลัวอยู่เหนือข้อเท็จจริง จรรยาบรรณ และความรับผิดชอบต่อสังคม จากนี้ไป ดิฉันจะใช้สิทธิในการต่อสู้คดีตามกฎหมาย ด้วยข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน พร้อมทั้งเคารพกระบวนการยุติธรรม และจะยังคงทำหน้าที่สื่อมวลชนด้วยความรอบคอบ สุจริต และยึดมั่นในจรรยาบรรณวิชาชีพต่อไป ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาให้ค่ะ
