- 19 ส.ค. 2559
ติดตามเรื่องราวดีๆ อีกมากมายได้ที่ http://panyayan.tnews.co.th
การย่นระยะทางของการเดินทางของพระเกจิอาจารย์ นับว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์ยิ่งนัก ที่ระยะทางที่ปกติต้องใช้เวลาในการเดินทางกว่า 1 ชั่วโมง หากพระเกจิอาจารย์บางรูปใช้เวลาเพียงไม่นานนักก็บรรลุถึงปลายทาง กล่าวกันว่า พระเกจิอาจารย์รูปใดที่ใช้วิชาในการย่นระยะทาง ต้องชดใช้ด้วยการเดินจงกรมเท่ากับระยะทางที่ใช้ในการย่นระยะ
ดังเรื่องราวของหลวงพ่อแช่ม แห่งวัดตาก้อง อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม พระเกจิอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงแห่งลุ่มน้ำนครชัยศรี ครั้งหนึ่งหลวงพ่อแช่มได้เดินทางไปยังวัดกลางบางแก้ว เพื่อเยี่ยมเยียนหลวงปู่บุญตามปกติ ระหว่างเดินเข้ามายังวัดกลางบางแก้ว พบพระภิกษุลูกวัดกลุ่มหนึ่งกำลังสนทนากันอยู่หน้ากุฏิหลวงปู่บุญ หลวงพ่อแช่มก็เอ่ยกับพระภิกษุกลุ่มนั้นว่า
“เดินมาจากวัดตาก้องถึงวัดกลางบางแก้ว ก็พอดีได้เหงื่อเปียกจีวร ยังไม่เหนื่อยเท่าไร ถึงเสียแล้ว”
ระหว่างวัดตาก้องเดินทางมาถึงวัดกลางบางแก้ว มีระยะทางห่างกันถึง 30 กิโลเมตร พระภิกษุรูปหนึ่งได้ถามหลวงพ่อแช่มว่า
“ทำไมหลวงพ่อไม่ขึ้นรถไฟมาเล่า”
หลวงพ่อแช่มตอบกลับไปว่า
“ไปถึงสถานีรถไฟนครปฐมแล้ว แต่ไม่ทันรถไฟออกไปเสียก่อนแล้ว เลยเดินมาเรื่อยๆ มาถึงสถานีรถไฟนครชัยศรีพักหนึ่งรถไฟเพิ่งจะมาถึง”
พระภิกษุกลุ่มนั้นพากันแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง และเข้าใจว่าหลวงพ่อแช่มใช้วิชาการย่นระยะทาง ในการเดินทางมาถึงวัดกลางบางแก้วเป็นแน่ จึงมาถึงก่อนรถไฟได้
พอหลวงพ่อแช่มบอกเสร็จก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า “ท่านแช่ม ที่ท่านว่ารถไฟเพิ่งมาถึงนั้น คงจะเป็นรถไฟคนละขบวนกันมั่ง”
เมื่อหันไปทางต้นเสียง เป็นหลวงปู่บุญยืนอยู่ริมระเบียงกุฏินั้นเอง
ขอขอบคุณ คอลัมน์มุมพระเก่า,ศิษย์มีครู
