การเตรียมการ ก่อนสิ้นของ ”หลวงปู่ทองรัตน์” แม่ทัพนายกองใหญ่ แห่งฝ่ายมหานิกาย

"หลวงปู่ทองรัตน์" เป็นผู้ที่ยอมรับและได้ความไว้วางใจจากบูรพาจารย์ทั้งสอง คือ หลวงปู่เสาร์ กนฺตสีโล และหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ว่าท่านเปรียบเสมือนเป็นแม่ทัพนายกองใหญ่ แห่งกองทัพธรรมฝ่ายมหานิกาย ในการเผยแผ่ แนวทางการปฏิบัติกรรมฐานสายพระป่า และท่านไม่เคยยอมให้มีสิ่งใดเป็นสัญลักษณ์แทนองค์ท่าน ยามเมื่อท่านจากไป มีเพียงแต่วัดป่ามณีรัตน์ และเจดีย์บรรจุอัฐิของท่าน ท่านจึงเป็นบูรพาจารย์ที่น้อยคนนักจะรู้จักในยุคนี้

 

ประมาณเดือนหนึ่งก่อนละสังขาร ท่านได้พาพระเณรพร้อมญาติโยมหาฟืน ตัดถนน จัดสถานที่ เหมือนกับทางวัดจะมีงานบุญอะไรสักอย่าง เมื่อจัดสถานที่เกือบเสร็จสมบูรณ์ หลวงปู่ครูบาอาจารย์เฒ่าปกติเป็นคนแข็งแรง สูงใหญ่ ผิวหมึกบึกบึน เสียงห้าวราวกับราชสีห์ ยากนักที่คนจะได้เห็นกิริยาล้มหมอนนอนเสื่อ แต่ทุกคนต้องได้ประจักษ์ในคืนนี้เอง แม้กระนั้นก็ไม่วายที่จะเตือนลูกศิษย์ทั้งหลายให้เร่งภาวนา

"อย่าเสียเวลาในการมาเฝ้าไข้เลย พ่อไม่เป็นอะไรมากดอก"

ทุกคนต่างแปลกใจ ที่ทุกวัน เมื่อถึงเวลาประมาณตีหนึ่งและตีสี่ ไก่ซึ่งเคยขันไม่เคยผิดพลาด แต่ทำไมคืนนี้เจ้าไก่จึงไม่ทำหน้าที่เหมือนกับทุกวัน อาการของครูบาอาจารย์เฒ่าได้เริ่มทรุดลงเรื่อยๆ ทุกคนต่างปรึกษากันว่า จะไปตามหมอที่บ้านโคกสว่าง แต่ท่านพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า

"ไม่ต้องไปดอกลูกเอ๋ย พ่อบ่เป็นหยังดอก"

พ่อใหญ่เขียนซึ่งนั่งเฝ้าดูอาการท่านตลอดคืนไม่ยอมหลับ  เมื่อเห็นอาการดังกล่าว ถึงครูบาอาจารย์จะห้าม แต่ถือเป็นหน้าที่ของศิษย์ที่จะต้องทำให้สมบูรณ์ที่สุด โดยจุดหมายคือบ้านหมอที่บ้านโคกสว่าง แต่ถึงกระนั้นก็ช้าไปเสียแล้ว ในเวลาที่แสงทองเริ่มจับขอบฟ้า การเดินทางของครูบาอาจารย์เฒ่าได้สิ้นสุดลง

ในวันศุกร์ แรม ๒ ค่ำ เดือน ๑๐ ตรงกับวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๔๙๙ ครูบาอาจารย์เฒ่าได้ทิ้งสังขารอันทรุดโทรมไป โดยไม่มีเยื่อใยอีกต่อไป  รวมสิริอายุได้ ๖๘ ปี ๔๑ พรรษา สร้างความเศร้าโศกให้แก่ศิษยานุศิษย์ที่อยู่เบื้องหลังหาประมาณมิได้

ที่มา : ที่มา  จากหนังสือ “มณีรัตน์ อัญมณีแห่งไพรสณฑ์”

         ประวัติและปฏิปทา หลวงปู่ครูบาอาจารย์เฒ่าทองรัตน์ กนฺตสีโล