เมื่ออรหันต์ “ผ้าขี้ริ้วห่อทอง” เล่าถึงอารมณ์ขันของ “อรหันต์ผู้มีฤทธิ์”

พระครูสุทธิธรรมรังษี (เจี๊ยะ จุนฺโท) พระผู้เป็นดั่งผ้าขื้ริ้วห่อทอง

ในช่วงปี พ.ศ.๒๕๐๙-๒๕๑๘หลวงปู่เจี๊ยะพำนักจำพรรษาที่วัดเขาแก้วจันทบุรีบ้านเกิดในปีพ.ศ. ๒๕๑๗ หลวงปู่เจี๊ยะได้จัดงานทำบุญฉลองพระอุโบสถโดยนิมนต์หลวงปู่ตื้ออจลธัมโมมาเป็นประธาน และพระกรรมฐานทั้งหลายได้มาร่วมงานเป็นจำนวนมากพระผู้ใหญ่ก็เช่นหลวงปู่หลุยจันทสาโรหลวงปู่ชอบฐานสโมพระอาจารย์วันอุตตโมพระอาจารย์จวนกุลเชฏโฐพระอาจารย์สิงห์ทองธัมมวโรพระอาจารย์สมชายฐิตวิริโย

หลวงปู่ตื้อ อจลธมฺโม

เมื่อหลวงปู่ตื้อมาพักที่วัดเขาแก้วท่านจะสนทนาธรรมกับหลวงปู่เจี๊ยะเป็นเวลานานหลวงปู่เจี๊ยะจะแสดงกิริยานอบน้อมน่ารักยิ่งนักพูดจาวา “ครับ...ครับ...ครูอาจารย์”  เวลาพูดก็พนมมือตลอด

ขณะที่หลวงปู่ตื้อพักที่วัดเขาแก้วนั้นมีคนมาถามปัญหาท่านบางปัญหาก็น่าขำเช่นมีโยมคนหนึ่งกราบเรียนถามท่านว่า

“หลวงปู่ครับ... มุตโตทัย (ตำรากรรมฐานของหลวงปู่มั่น) มันเกิดที่ไหน? หลวงปู่รู้ไหม?”

“เฮ้ย!รู้ๆๆ ... จากโคราชลงมาทางกรุงเทพฯนี่มุตโตไทย ... จากโคราชขึ้นไปทางอุดรขอนแก่นโน่นเป็นมุตโตลาว!”

ญาติโยมหัวเราะกันครืน

แล้วหลวงปู่ตื้อท่านก็พูดว่า  “มีปัญหาอะไรถามมาเลยกูนี่ตอบได้หมด ... ยิ่งปัญหาเป็นพันๆปีก็ยิ่งตอบได้ถนัด”

“โอ!ขนาดนั้นเลยหรือหลวงปู่”  โยมคนนั้นกล่าวโยมคนอื่นๆมองหลวงปู่ตื้อนัยน์ตาสลอนเหมือนตุ๊กตา

“เออซีวะ... กูตอบได้หมดปัญหาในโลกนี้ยิ่งนานเป็นพันปียิ่งตอบได้เต็มปากเต็มคำ”

“ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะปู่”  โยมผู้หญิงคนหนึ่งถาม

“มันนานมาแล้วไม่มีคนไปรู้กับกูหรอกไม่มีคนไปค้นได้ ... ไอ้คนที่ถามกูมันก็ไม่รู้เรื่องหรอกนะ”

หลวงปู่ตื้อท่านว่าอย่างนั้นคนก็ยิ่งหัวเราะกันครื้นเครง

พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน)

มีโยมคนหนึ่งนั่งใกล้ๆกับหลวงปู่เจี๊ยะพูดกระซิบถามท่านว่าถ้าหลวงปู่ตื้ออยู่ท่านหลวงตามหาบัวจะกล้าหยอกเล่นไหมครับ?”

“อู้ย!ไม่กล้าหรอก”

หลวงปู่เจี๊ยะตอบแบบเน้น...ป้องปากแบบซุบซิบๆ

 

ที่มา : จากหนังสือ หลวงปู่เจี๊ยะจุนฺโท : พระผู้เป็นดั่งผ้าขี้ริ้วห่อทอง