- 13 ก.ย. 2559
รู้จริง...รู้แจ้ง...ทุกเรื่องราวแห่งพระอริยสงฆ์ http://panyayan.tnews.co.th
ครั้งหนึ่ง จีวรของ "หลวงพ่อชา สุภัทโท" เก่าคร่ำคร่าจนขาดผุเกือบทั้งผืน แต่ท่านก็ไม่ยอมออกปากขอใคร ... "หลวงปู่กินรี จันทิโย" เห็นแล้วก็มองดูอยู่เงียบ ๆ ไม่ว่าอย่างไร
วันต่อมา หลวงพ่อชากำลังนั่งเย็บผ้าปะชุนจีวรอยู่ ระหว่างเย็บก็คิดอยากจะให้เสร็จไว ๆ จะได้หมดเรื่องหมดราว แล้วไปนั่งภาวนา-เดินจงกรมต่อให้เต็มที่
หลวงปู่กินรีเดินมาหยุดยืนดูอยู่ใกล้ ๆ หลวงพ่อชาก็ยังไม่รู้ตัว เพราะจิตกำลังกังวล...อยากเย็บผ้าให้เสร็จเร็ว ๆ เท่านั้น
หลวงปู่กินรีถามว่า
"ท่านจะรีบร้อนไปทำไมเล่า?"
หลวงพ่อชาตอบว่า
"ผมอยากให้เสร็จเร็ว ๆ"
"เสร็จแล้วท่านจะไปทำอะไร?"
"ผมจะไปทำอันนั้นอีก"
"ถ้าอันนั้นเสร็จแล้ว ท่านจะทำอะไรอีก?"
"ผมจะทำอย่างอื่นอีก?"
"เมื่ออย่างอื่นของท่านเสร็จ ท่านจะไปทำอะไรอีกเล่า?"
"...........................!!"
หลวงพ่อชา สุภัทโท
หลวงปู่กินรี จันทิโย
ในที่สุด หลวงปู่กินรีจึงให้ข้อคิดว่า
"ท่านรู้ไหม...นั่งเย็บผ้านี่ก็ภาวนาได้! ท่านดูจิตตัวเองสิว่าเป็นอย่างไร แล้วก็แก้ไขมัน
ท่านจะรีบร้อนไปทำไมเล่า! ทำอย่างนี้เสียหายหมด! ... ความอยากมันเกิดขึ้นท่วมหัว ท่านยังไม่รู้เรื่องของตัวเองอีก!"
คำพูดสั้น ๆ แต่มีความหมายและเจือความปรารถนาดีของหลวงปู่กินรี ทำให้หลวงพ่อชาหูตาสว่างขึ้น!!
หลวงพ่อปรารภให้ฟังว่า
"เรานึกว่าทำถูกแล้ว ... อุตส่าห์รีบทำ อยากให้มันเสร็จเร็ว ๆ จะได้ภาวนา ... แต่ที่ไหนได้ เราคิดผิดไปไกลทีเดียว"
