พระราชอารมณ์ขันของพ่อหลวง เมื่อพระองค์ทรงตรัสแก่หญิงชราว่า... “คุณยายนั่นแหละเป็น FBI ของฉัน”

   

         เป็นที่ทราบกันดีว่า ทุกครั้งที่ในหลวงเสด็จเยี่ยมราษฎรตามสถานที่ต่างๆ นั้น จะมีประชาชนมารอรับเสด็จ เป็นจำนวนมาก  จึงได้คัดตอนที่น่าประทับใจจากหนังสือพระราชอารมณ์ขัน  เพื่อให้เห็นถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านมากยิ่งขึ้น..

           จากตอนหนึ่งของการพระราชทานสัมภาษณ์แก่ผู้แทนของนิตยสารLook วันนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้รับสั่งเล่าให้ฟังว่า  แต่ละปีจะเสด็จฯไปเปลี่ยนเครื่องทรงพระแก้วมรกตสามครั้งและจะทรงประพรมน้ำพระมหาสังข์ให้แก่บรรดาข้าราชการที่ตามเสด็จฯเข้ามาในโบสถ์ น้ำนั้นถือกันว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์  ข้าราชการเหล่านั้นถือว่าเป็นเกียรติอย่างสูงที่ได้ทรงพระกรุณาประพรมให้

              ต่อมาก็ทรงนึกถึงชาวบ้านธรรมดานอกโบสถ์ซึ่งอยากให้ประพรมน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้นด้วย  รับสั่งในตอนนี้ว่า
            “คนเราถ้าเชื่อว่าน้ำนั้นจะเป็นสิ่งนำความดีงามมาสู่ชีวิตก็จะได้รับความดีงามและโชคลาภตามความเชื่อ ตอนแรกนั้นมีคนขับแท็กซี่คนหนึ่งกลับไปบอกเพื่อนว่าในหลวงประพรมน้ำพระมหาสังข์ให้เพื่อนของเขาไม่ยอมเชื่อ เพราะว่าในหลวงคงไม่ทำเช่นนั้นแน่  แต่ได้ประพรมให้เขาจริงและเขาก็มีความสุขในทันที
ถ้าโผล่เข้าไปดูจะเห็นว่า คนที่นั่งรอรับน้ำพระมหาสังข์อยู่นั้นมีทั้งชาย หญิง เด็ก นักท่องเที่ยว และคนขับแท็กซี่ใครจะมาจะไปก็ได้

           เมื่อประธานาธิบดีของท่านมาเยือนประเทศไทยมีพวกFBI และหน่วย รปภ. ห้อมล้อมกันหนาแน่นไปหมด จนหาทางเดินไม่ได้  ถ้าฉันมาวัดพระแก้วแบบนั้นก็ไม่สามารถจะใกล้ชิดกับประชาชนได้
ถ้าผู้คนเบียดกันเข้ามาใกล้เกินไปจะมีคุณยายพูดขึ้นว่า

 ‘หลีกทางให้ในหลวงหน่อยเถอะ’

คุณยายนั่นแหละคือ FBI ของฉัน

             เวลาไปตามหัวเมือง ชาวนาจะมีของมาให้ เช่น หน่อไม้ฝรั่ง และสตรอว์เบอร์รีงามๆซึ่งเขาปลูกเองชาวนาบางคนได้ทุนไปอเมริกาเขาจะมาหาแล้วถามว่า ‘จะทำอย่างไรดี? จะวางตัวแบบไหน?’ก็บอกไปว่า ‘ให้เป็นตัวของตัวเอง ให้ดูแบบอย่างที่ดีๆ แล้วนำของใหม่ๆมาปรับใช้ในเมืองไทย’  ครั้นกลับมาแล้วก็มาหาอีก  ไม่มีใครห้ามเขาได้ที่จะไม่ให้มาหา”

หลังจากนั้น ก่อนที่ผู้แทนนิตยสารLookจะกราบบังคมทูลลาได้ทรงพระกรุณาพระราชทานเลี้ยงน้ำชาพร้อมด้วยผลไม้คือแตงโมและมังคุด ซึ่งผู้แทนของLookตื่นเต้นมากที่เห็นแตงโมในลักษณะลูกกลมๆ ขนาดเล็ก
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้รับสั่งเมื่อผู้แทนของนิตยสาร Look และช่างภาพกราบบังคมทูลลา ว่า

“ฉันเป็นกษัตริย์ที่ได้รับเลือกตั้งขึ้นมา  ถ้าประชาชนเขาไม่ต้องการฉัน เขาก็ไล่ฉันออกก็ได้...จริงไหม? แล้วฉันก็กลายเป็นคนว่างงาน”

 

จากหนังสือเรื่อง พระราชอารมณ์ขัน โดยวิลาศ มณีวัต