พระราชอารมณ์ขันเมื่อทรงออกเยี่ยมราษฎร์ในท้องถิ่นที่กันดาร และน้ำพระหทัยที่มีต่อประสพนิกรของพระองค์

พระราชอารมณ์ขันเมื่อทรงออกเยี่ยมราษฎร์ในท้องถิ่นที่กันดาร และน้ำพระหทัยที่มีต่อประสพนิกรของพระองค์

ในการเสด็จฯ ออกเยี่ยมราษฎรอำเภอไกลๆที่กันดารนั้นบางครั้งกำนันก็อยากจะกราบบังคมทูลด้วยราชาศัพท์แต่อันที่จริงนั้นไม่ต้องก็ได้มิได้ทรงเห็นเป็นเรื่องสำคัญเพราะทรงถือว่าความจงรักภักดีและความเคารพในหัวใจนั้นสำคัญยิ่งกว่าราชาศัพท์ แต่ถึงกระนั้น กำนันบางคนก็ยังอยากจะกราบบังคมทูลให้ถูกต้องตามแบบแผน อุตส่าห์ไปซ้อมมาเสียหลายวัน ท่องมาจนจำขึ้นใจ แต่พอเสด็จฯ มาถึงเข้าจริงๆ ท่านกำนันก็สั่นเทิ้มด้วยฤทธิ์ประหม่า รายงานตัวออกไปว่า

“ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า...”

“เราพวกเดียวกันนะ...”

รับสั่งด้วยความเมตตาอย่างพ่อพูดกับลูก ท่านกำนันเห็นว่าทรงพระกรุณาเช่นนั้นก็เลยเปลี่ยนใจมากราบบังคมทูลด้วยภาษาธรรมดา

และอีกคราวหนึ่ง หลังจากปีนเขาขึ้นไปบนสันเขาลูกใหญ่ลูกหนึ่งมีผู้กราบบังคมทูลถามในหลวงว่าภูเขาลูกใหญ่ที่ปีนเมื่อบ่ายวานซืนกับลูกนี้ ลูกไหนจะสูงกว่ากัน?

ในหลวงตรัสตอบว่า

“ลูกวานซืนนี้สูงกว่า เพราะฉันเคี้ยวมะขามป้อมถึงห้าลูกกว่าจะถึงยอด... แต่วันนี้เพียงสามมะขามป้อมเท่านั้น”

ข่าวโดย :  กิตติ ทีนิวส์  / สำนักพิมพ์ กรีนปัญญาญาณ/ ทีมข่าวปัญญาญาณ – ทีนิวส์

ที่มา : หนังสือ “พระราชอารมณ์ขัน” โดย “วิลาศ  มณีวัต”

ติดตามเรื่องราดีดีใน”พระราชอารมณ์ขัน”ของในหลวงรัชกาลที่ ๙  ที่สร้างความประทับใจแก่คนไทยมากมายได้ในหนังสือ “พระราชอารมณ์ขัน” เรียบเรียงโดย “วิลาศ มณีวัต”

สนใจหนังสือสั่งซื้อได้ที่ Line ID: @gppbook

โทรศัพท์. 0 2525 4242 ต่อ 201-202