"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

รู้จริง... รู้แจ้ง... ทุกเรื่องราวพระอริยสงฆ์ http://panyayan.tnews.co.th

“ไม่เป็นไร…เดี๋ยวก็ค่อยยังชั่ว” แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

ในพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นของในหลวง รัชกาลที่ ๙ ที่เป็นที่ตราตรึงใจประทับความทรงจำต่อผู้ทรงงานใกล้ชิดตราบนานเท่านาน… ได้เกิดขึ้นวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๘ ที่บ้านแม้ว-ขุนวาง ตำบลแม่วิน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเสด็จร่วมกับคณะทำงานซึ่งในวันนั้นได้มีผู้ตามเสด็จอย่างคับคั่ง ทั้งเจ้าหน้าที่กรมชลประทาน และเจ้าหน้าที่จากสำนักงาน กปร.

เมื่อตะวันอันร้อนแรงเริ่มคล้อยต่ำ อากาศเริ่มเย็น ก็เริ่มมีแมลงบินว่อน โดยเฉพาะตัว “คุ่น” ที่ชุกชุมมากเป็นพิเศษทางภาคเหนือ ระหว่างที่วิศวกรชลประทานผู้หนึ่งกำลังถือแผนที่ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเขารู้สึกว่าถูกตัว “คุ่น” โจมตีเข้าที่หลังมือแต่ก็พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกไม่แสดงออกมา จนภายหลังรู้สึกทนไม่ไหวจึงแอบใช้นิ้วมืออีกข้างลูบเบาๆ ไปหนึ่งครั้งและแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงละจากกลุ่มที่ทรงปรึกษาหารือมาตลอดบ่าย ทรงพระดำเนินไปยังรถพระที่นั่งที่จอดอยู่บนทางลูกรัง เมื่อคณะทำงานเห็นดังนั้นก็เข้าใจว่าจะเสด็จกลับ ต่างก็รีบแยกย้ายกันเพื่อรีบไปขึ้นรถขบวนที่ตนนั่งมาพร้อมที่จะตามเสด็จ แต่แล้วทุกคนต้องชะงัก เมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเสด็จกลับมาที่เดิม และทรงถามหาถึงนายช่างวิศวกรชลประทานที่ช่วยถือแผนที่เมื่อสักครู่ แล้วภาพไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นต่อสายตาทุกคนเมื่อทรงพระดำเนินไปที่นายช่างผู้นี้พร้อมรับสั่งว่า“ยื่นมือมาซิ จะทายาให้”

ขณะที่นายช่างผู้นี้ยังยืนงุนงง ทรงบีบยาจากหลอดครีมยาแก้พิษสัตว์กัดต่อยในพระหัตถ์ ป้ายลงบนหลังมือที่เป็นเม็ดตุ่มแดงของนายช่าง ทรงคลึงยาเบาๆ แล้วรับสั่งด้วยพระเมตตาว่า “ไม่เป็นไร…เดี๋ยวก็ค่อยยังชั่ว”

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

วิศวกรชลประทานผู้ที่โชคดีได้รับพระราชทานพระเมตตาสูงสุดครั้งนี้ มีชื่อว่า “นายปราโมทย์ ไม้กลัด” ผู้ที่รับพระราชทานพระเมตตา ที่แม้นแต่ผู้ได้รับก็คาดไม่ถีงว่าจะทรงห่วงใยต่อประสกนิกร และ ผู้ร่วมทำงานกับพระองค์ ซึ่งน้ำพระทัยแห่งพระเมตตา wfhรินหลั่งทั่วถึงทุกหย่อมหญ้า...จึงทรงเป็นมหาราชา ผู้ครองหัวใจไพร่ฟ้าข้าราชบริพารทั้งแผ่นดิน

"ไม่เป็นไร...เดี่ยวก็ค่อยยังชั่ว" แค่เพียงประโยคนี้พร้อมพระกรุณาแบบไม่ทันตั้งตัวที่ตราตรึงใจต่อผู้รับใช้งานใกล้ชิดตราบชั่วชีวิตนี้

ที่มา : ครองใจคน หลากเหตุผลที่คนไทยรักในหลวง

          และเพท ธนาคารไทยพาณิชย์

ข่าวโดย :  กิตติ ทีนิวส์  / สำนักพิมพ์ กรีนปัญญาญาณ/ ทีมข่าวปัญญาญาณ – ทีนิวส์