"สองอริยะสงฆ์พบกันทางจิต" หลวงตาสมหมายเล่า หลวงตามหาบัวมาเทศน์โปรดในนิมิต ขณะพักอยู่โรงพยาบาล

หลวงตาสมหมาย อัตฺตมโน ท่านได้เมตตาเล่าให้ฟังว่า ครั้งหนึ่งท่านได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ด้วยความที่ท่านอยู่ป่ามาโดยตลอด ไม่คุ้นเคยสถานที่ และสถานที่นึ้มีคนมาก สร้างความไม่สบายใจแก่องค์ท่านเป็นอย่างมาก ท่านเมตตาเล่าให้ฟังว่า

 

"เราเคยแต่อยู่ในป่า อยู่กับความสงบ มาเจอสถานที่วุ่นวาย จิตเราส่งออกนอก ฟุ้งซ่านมาก รำคาญใจ"

 

มีอยู่วันหนึ่งที่โรงพยาบาล ขณะที่หลวงตาภาวนาอยู่ ท่านเห็นนิมิตหลวงตามหาบัวมาหาและเทศน์โปรดว่า

 

"ท่านสมหมาย อย่าให้สติกับจิตแยกออกจากกัน"

 

            พอหลวงตามหาบัวเทศน์จบ เกิดสภาวธรรม จิตกับสติท่านกลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดี่ยวกัน หลังจากนั้น ท่านก็อยู่โรงพยาบาลอย่างสบายใจ ไม่ฟุ้งซ่าน เพราะท่านฝึกจิต ตามที่หลวงตามหาบัวเมตตามานิมิตสอนว่า อย่าให้สติกับจิตแยกออกจากกัน มีสภาวะความไม่พึงพอใจเข้ามา สติจะรู้เท่าทันอารมณ์โดยอัตโนมัติ

ท่านเล่าให้ฟังว่า "หลังจากนั้นไม่ว่าเราจะอยู่ไหนก็อยู่ได้เพราะสติกับจิตติดแน่บแน่นตลอดเวลา"

 

หลวงตาสมหมาย ท่านได้เมตตาถ่ายทอดประสบการณ์ที่ได้รับจากหลวงปู่บุญจันทร์ ว่า

 

“หลวงปู่สอนให้ล้างบาตร ล้างเท้า แต่อาตมาล้างไม่เป็น คือ ใช้น้ำขันเดียวทำอย่างไรจึงล้างเท้าได้ทั่ว หลวงปู่ไม่บอกให้ใช้ปัญญาคิดเอง ได้แต่พูดว่าคนล้างเท้าไม่เป็น เวลาญาติโยมมาวัดต้องจัดหาน้ำมาต้อนรับ ปูเสื่อให้ ขณะหลวงปู่นั่งรับแขก เราจะต้องนั่งอยู่ในที่ที่อันควร ถ้ายังไม่ย้ายที่ ท่านจะมองด้วยสายตา แล้วจะโดนเทศน์ว่า คนไม่ฉลาด จนกว่าเราจะคิดได้เอง”

 

            เวลาหลวงปู่นั่งสมาธิ ของใช้ต่างๆ ต้องจัดวางอยู่ในตำแหน่งที่เคยวาง เช่น กาน้ำ กระโถน กรองน้ำใส่กาให้ได้ระดับที่กำหนด ถ้าไม่ใช่ตามนั้นหลวงปู่สามารถรู้ได้ เวลาท่านยกกาขึ้นเทน้ำ ความหนักเบาไม่เท่ากัน และจะโดนเทศน์ คนไม่มีสติ ไม่มีปัญญา ไม่รู้ประมาณ ท่านฝึกให้ทำงานอย่างมีสติ

 

“กุฏิหลวงปู่บุญจันทร์อยู่กลางน้ำ สะพานที่เดินไปถึงกุฏิทำด้วยไม้ไผ่ยาว เดินอย่างไรจึงจะไม่มีเสียง การวางฝ่าเท้า ส้นเท้า เมื่อไปถึงประตูกุฏิ ถ้าหลวงปู่ยังไม่ลุกจากที่ภาวนา ห้ามทำเสียงดัง ต้องนั่งภาวนาคอยอยู่หน้ากุฏิก่อน ไม่ส่งจิตให้ฟุ้งซ่าน”

 

              การเดินจงกรมไม่ได้นับว่าเดินได้กี่รอบ ต้องเดินจนจิตสงบ กำหนดลมหายใจเข้า-ออก จิตแน่วแน่กับลมหายใจ ให้เพ่งไปตรงหน้าอก ถ้าสงบจิตจะใสสว่าง มองเห็นร่างของตนเองเป็นโครงกระดูก ถ้าตกใจจิตจะถอนทันที แล้วนิมิตจะหายไป

 

                หลวงตาสมหมาย ปรารภอีกว่า ทุกอย่างต้องทำอย่างมีสติตลอดเวลา ฉันภัตตาหารห้ามทำเสียงดัง ก่อนฉันภัตตาหารทุกวัน เวลาภาวนาท่านจะสอนว่าอย่าปล่อยให้ความเกียจคร้านเข้าครอบงำ ต้องตั้งสัจจะอธิษฐานเข้าไปหนุนความเพียรให้มีขันติ แล้วพิจารณาดูจะเห็นความหยาบ ความละเอียดของจิต

 

พระครูเมตตากิตติคุณ (หลวงตาสมหมาย อตฺตมโน)

วัดป่าสันติกาวาส ต.ไชยวาน อ.ไชยวาน จ.อุดรธานี

 

 

จินต์จุฑา เรียบเรียง