สายลุย...ไม่คุยหลักการให้เสียเวลา!! หลวงพ่อชาตอบคำถามฝรั่งช่างสงสัย..."ปฏิบัติธรรมไปทำไม?"!!

"หลวงพ่อชา สุภัทโท" เป็นพระสงฆ์ไทยที่มีความสามารถในการประยุกต์คำสอนเข้ากับข้อเท็จจริงต่างๆ ได้อย่างฉับพลันทันที ซึ่งข้อเท็จจริงเหล่านั้นก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาตามธรรมชาติและสามารถนำมาใช้ในการปฏิบัติธรรมไปในตัวได้เลย แทนที่จะอ้างเฉพาะหลักทฤษฎีหรือยกเรื่องในคัมภีร์ขึ้นมากล่าวสอน

ครั้งหนึ่งในการถามตอบปัญหาธรรมระหว่างหลวงพ่อชากับชาวต่างชาติ โดยมี "พระอาจารย์ปสันโน" (พระฝรั่งลูกศิษย์ของหลวงพ่อชา) ทำหน้าที่เป็นล่ามแปลให้กับชาวสวีเดนกลุ่มหนึ่งซึ่งมักจะถามปัญหากับครูบาอาจารย์ที่มาสอนการปฏิบัติธรรม (ชาวสวีเดนกลุ่มนี้เคยถามปัญหากับอาจารย์สอนธรรมะมาแล้วหลายคน แล้วก็จะถามคำถามเดียวกันเพื่อให้ได้คำตอบที่หลากหลาย)

 

หลวงพ่อชา สุภัทโท

 

พระอาจารย์ปสันโน

ชาวสวีเดนคนหนึ่งถามหลวงพ่อชาว่า

"ปฏิบัติทำไม... ปฏิบัติอย่างไร... และปฏิบัติแล้วได้อะไร?"

หลวงพ่อชาจึงถามขึ้นมาว่า

"ใครมีดินสอกับกระดาษบ้าง?"

เมื่อหาปากกากับกระดาษมาได้ พระอาจารย์ปสันโนก็แปลคำถามอย่างช้าๆ เพื่อให้หลวงพ่อชาเขียนได้ทัน

"เอานะ... ทีนี้ทำไมเราต้องปฏิบัติ" (หลวงพ่อชาพูดพร้อมกับเขียนลงไป)

"แล้วคำถามที่สองล่ะ...ว่าอีกครั้งซิ?"

"เรามีวิธีปฏิบัติกันอย่างไร"

"อืม...ได้แล้ว" (แล้วท่านก็เขียนคำถามที่สองลงไปเหมือนกัน)

"แล้วคำถามที่สามล่ะ...ถามว่ายังไง?"

หลวงพ่อชาค่อยๆ จดคำถามลงไป

"ปฏิบัติแล้วจะได้อะไร"

จากนั้นท่านก็มองไปที่ชาวสวีเดนคนนั้นแล้วยิงคำถามไปอย่างฉะฉานว่า

"ทำไมโยมต้องรับประทาน?"

คำถามของหลวงพ่อชาเล่นเอาชาวสวีเดนคนนั้นถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว ... แต่เขาก็ยังตอบท่านมาว่า

"เอ่อ... ผมตอบไม่ถูกเหมือนกันครับท่าน"

"ไม่เอา... ทำไมโยมจึงต้องรับประทาน?"

หลวงพ่อชาถามย้ำอีกครั้งว่า

"อาตมาอยากได้คำตอบว่า...ทำไมโยมจึงต้องรับประทาน?"

ชาวสวีเดนคนนั้นตอบท่านว่า

"ที่ผมรับประทานก็เพราะว่าผมรู้สึกหิวครับ"

หลวงพ่อชาจึงตอบสวนกลับไปว่า

"ถูกต้อง! นั่นแหละเป็นคำตอบว่า...ทำไมพวกเราต้องปฏิบัติธรรม  พวกเราหิวต่อความสงบ หิวต่อความจริง พวกเรารู้สึกเป็นทุกข์ ดังนั้น พวกเราจึงหิวความหลุดพ้นจากความทุกข์"

จากนั้น หลวงพ่อชาก็ได้สนทนาในเรื่องนั้นต่อโดยขยายความต่อไปว่า

"หากใครตระหนักได้อย่างแท้จริงว่าตนกำลังหิว เขาก็จะขวนขวายหาวิธีปฏิบัติที่ถูกจริตกับตัวเอง แล้วผลก็จะเป็นเหมือนอย่างที่ว่ามาก็คือ  เมื่อเราหิวก็หาอะไรที่จะรับประทานได้ และเรียนรู้วิธีปรุงอาหารเพื่อเอามาบำรุงเลี้ยงตัวเอง เราก็จะหายหิว อิ่มหนำสำราญ ... นั่นแหละเป็นจุดมุ่งหมายของการปฏิบัติธรรม"

 

จินต์จุฑา รายงาน

ที่มา : www.facebook.com/สาขาวัดหนองป่าพง