หลวงปู่แหวน!!! อริยสงฆ์ผู้หยั่งรู้บุพกรรมตนเองว่า “เจ้ากรรมนายเวรตามมาทวงคืน จึงขอชดใช้ให้หมดในชาตินี้" #บารมีหลวงปู่แหวน

หลวงปู่แหวน!!! อริยสงฆ์ผู้หยั่งรู้บุพกรรมตนเองว่า “ เจ้ากรรมนายเวรตามมาทวงคืน จึงขอชดใช้ให้หมดในชาตินี้ ” #บารมีหลวงปู่แหวน

“...ท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ รู้บุพพกรรมของตน...”
 เป็นเรื่องราวที่หลวงปู่จาม ได้เมตตาเล่าเรื่องบุพพกรรมของหลวงปู่แหวนท่าน โดยหลวงปู่จามได้เมตตาเล่าให้ฟังว่า      “ท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ เมื่อคราวที่ท่านอยู่บ้านป่ง ชาวบ้านเขามาขโมยมีดตัดเล็บ ไม่มีมีดตัดเล็บ เล็บก็ยาว เลยเอามีดพร้ามาตัดเฉือนเล็บมือ เล็บเท้า ปาดเล็บเลยเนื้อเข้าไปเลือดไหลออก ผู้ข้าฯ(หลวงปู่จาม) ก็ไปหาท่านในวันนั้น

ติดตามข่าวเพิ่มเติมที่ : หลวงปู่แหวน เทศน์โปรดอสุรกาย ตอนออกธุดงค์กับ หลวงปู่ตื้อ!!!

หลวงปู่จามได้ถามว่า “โอ.... ท่านอาจารย์นิ้วมือไปถูกอะไรครับ ? ”
หลวงปู่แหวนได้ตอบว่า “เอามีดปาดเล็บจาม (มหาปุญโญ) เอ้ย”
หลวงปู่จามได้กล่าวว่า “มีดตัดเล็บเล่าครับ ”
หลวงปู่แหวนได้ตอบว่า “บ๊ะมี เขามาลักเอาไปแล้ว”
ดังนั้น หลวงปู่จามได้จึงบอกว่า  “โอ แบบนี้ก็มีหนอ เอาๆ นิมนต์เอาของผมไว้ใช้ซ่อนไว้ให้ดีหน๋าครับ อย่าให้คนเขาเห็นได้”
เราก็ตัดเล็บเล็มปลายเล็บให้เพิ่นใหม่ แต่งแล้วก็ตะไบปลายเล็บ ตัดเล็บมือ แล้วก็ตัดเล็บเท้า ถอนหนวดคางเคราให้ แคะหูให้ นวดเส้นถวาย พูดคุยกันนั่นนี่ไปตามเรื่อง
“ท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ ตอนที่ผู้คนยังไม่รู้จักอยู่กินก็ทุกข์ลำบากจะใช้จะสอยอะไรก็หายาก ผู้ข้าฯ ต้องช่วยดูแลหลายอย่าง เชือกตากผ้า สายร่ม มีดพับ มีดตัดเล็บ ครุน้ำ ขันน้ำ แก้วน้ำ ผ้าปิดปากอุปากโอ่ง รองเท้า ผ้าเช็ดตัว สายประคดของเพิ่นก็เย็บเอาผ้าอังสะเก่าๆ มาบิดเป็นเกลียว แล้วเย็บไว้ไม่ให้เกลียวผ้ามันคลาย บริขารอะไรทุกอย่างของเพิ่น ใช้ง่าย ใช้ของมอๆ ปอนๆ บริขารท่านอาจารย์ตื้อ อจลธัมโม ก็เหมือนกัน คล้ายกัน ทั้งสองครูอาจารย์ผู้เฒ่านี้ มักใช้บริขารใหญ่ กาน้ำจระเข้ แก้วน้ำอะลูมิเนียม ช้อน มีด กระโถน อุก(ป้าน)ชา แก้วน้ำชา ก็ใช้ของค่อนข้างใหญ่ๆ
๓ คนนั่งคุยกัน ฉันน้ำชาไปพร้อม ต้มน้ำร้อนกาหูจระเข้ใบใหญ่ๆ ต้มจนเดือดแล้วก็ชงชา อุก(ป้าน)ใครอุกมันนั่งฉันไป คุยกันไป ท่านอาจารย์ตื้อ อจลธัมโม เป็นผู้ซัก บางทีท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ เป็นผู้ซัก ผู้ข้าฯ ก็ฟังบ้างซักถามบ้าง ท่านอาจารย์ตื้อ อจลธัมโม มาอยู่ปากทาง แม่แตง เชียงใหม่ เราก็ไปอยู่ช่อแล มาแตง เชียงใหม่ ไม่นานหรอกนานสุด ๗ วัน ก็พบปะกัน อุโบสถบางครั้งก็รวมกัน บางครั้งก็แยกใครแยกมัน”
“โดยมากพุดคุยเรื่องอะไรครับผม”
“เรื่องธรรมวินัย เรื่องการปฏิบัติ การแก้ไขจิต เรื่องของเพิ่นครูอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ครูบาอาจารย์อื่นๆ”
“ท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ วัดดอยแม่ปั๋ง อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ท่านเป็นพระอรหันต์แบบสุขวิปัสสโก ได้บาทพระคาถาไม่มาก ปฏิภาณก็ไม่แกล้วกล้า ปฏิปทาเอาอย่างง่าย มั่นคง
ในอดีตชาติ เมื่อครั้งในยุคศาสนาขององค์พระพุทธเจ้าปุสโส ได้บวชเป็นพระภิกษุเถระ เป็นคณาจารย์ผู้ใหญ่ แต่องค์ญาณไม่แก่อินทรีย์ยังอ่อนอยู่ เจริญภาวนาได้แต่องค์ฌานจึงได้ไปพรหมโลก

ติดตามข่าวเพิ่มเติมที่ : เมื่อหลวงปู่แหวนพูดถึงพญานาคแห่งถ้ำเชียงดาว "ถ้าจริตไม่ถูกกัน อริยสงห์องด์ใดก็เอาไม่อยู่ไม่เว้นแม้หลวงปู่มั่น"

นับจากนี้ถอยหลังเป็นองค์ที่ ๘ ลงมาจากพรหมโลกในยุคศาสนาของพระพุทธเจ้าพระเวสสภู ได้เป็นเศรษฐีมหาศาลร่ำรวย ได้บำรุงศาสนาของพระพุทธเจ้า ได้ทำบุญ ให้ทานกับพระอรหันตเจ้า พระอริยเจ้าตลอดชีวิต
ใช้ทาสใช้คนหนึ่งผู้เป็นหัวหน้าทาสใช้ ใช้กลับหน้ากลับหลังจนทาสใช้ไม่มีเวลาพักผ่อนหลับนอน เวียนว่ายตายเกิดต่อมา มาถึงชาติชีวิตนี้ ทาสใช้คนนั้นเกิดมาเป็นอาจารย์หนู สุจิตฺโต
อาจารย์หนู สุจิตฺโต ก็มาเอาคืนทวงเวรกรรมคืน ท่านอาจารย์แหวน สุจิณโณ รู้บุพพกรรมของเจ้าของแล้วก็ได้แต่ทนอยู่ตลอดจนสุดอายุ อันนี้ละกรรมเวรเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ตราบใดที่ยังพ้นมิได้ก็ต้องมาชดใช้ กันไปให้หมด....”
จากบันทึก ธรรมะประวัติองค์หลวงปู่จาม มหาปุญโญ ผู้มากมีบุญ วัดป่าวิเวกวัฒนาราม (วัดป่าบ้านห้วยทราย) บ้านห้วยทราย ต.คำชะอี อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร
ที่มา FB : เพจพระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น

ติดตามข่าวเพิ่มเติมที่ :เมื่อ หลวงปู่แหวนผีเข้า! หลวงปู่ตื้อไม่รู้จะทำเช่นไร เลยเตรียมจะจุดไฟเผาร่างหลวงปู่แหวน เสียดื้อๆ !