"เดินตามเขา อดฉันแน่!" หลวงปู่ตื้อ เล่าประสบการณ์ธุดงค์ และการบิณฑบาตที่แตกต่างจากบ้านเรา #เรื่องเล่าจากพระอริยะ

"เดินตามเขา อดฉันแน่!" หลวงปู่ตื้อ เล่าประสบการณ์ธุดงค์ และการบิณฑบาตที่แตกต่างจากบ้านเรา #เรื่องเล่าจากพระอริยะ

“...ท่านอาจารย์ตื้อ อจลธัมโม เพิ่นเล่าให้ฟังว่าธุดงค์ไปประเทศพม่า โคจรบิณฑบาตเขาไม่ใส่ให้ ไปวันแรกก็ไม่ได้ วันที่สองก็ไม่ได้ฉันอีก ทีนี้วันที่ ๓ ก็ขอเดินตามตุ๊พม่ารูปหนึ่งไปด้วยกัน เขาก็ให้ไปด้วย การโคจรบิณฑบาตของตุ๊พม่าเขาไม่ได้ไปเป็นแถวอย่างเมืองไทย และมิได้เดินไปตามถนนหรือเดินไปตามหน้าบ้านอย่างบ้านเรา 
 

พระภิกษุในพม่าจะออกบิณฑบาตไปใครไปมัน ไปถึงบ้านใด๋แล้วก็เข้าไปในบ้านลุไปจนถึงครัว ทีนี้บาตรของตุ๊พม่าไม่มีถลกบาตร ไม่มีเชิงบาตร ไม่มีสายตะพายอย่างบ้านเรา บาตรเขาก็ลูกไม่ใหญ่ ฝาบาตรของเขานั้น จะใช้เป็นทั้งฝาและเป็นทั้งของรับอาหารของกับข้าว ด้านบนฝาบาตรเขาก็จะทำเป็นขอบให้สูง ประมาณนิ้ว ๒ นิ้ว ฟุต ข้าวเขาใส่ให้ในบาตร กับเขาใส่ให้ในฝาบาตร ใส่กับใส่แกง เดินบุกเข้าไปในครัวก็ใส่ให้จนกว่ากะว่าจะอิ่มก็เดินกลับไปฉันอยู่วัดก็มีหรือนั่งฉันอยู่ตรงไหนก็ได้ หรือตุ๊บางตนก็กินไปเรื่อยๆ ได้มาก็กิน กินยังไม่อิ่มก็ไปรุกเข้าครัวเรือนหลังใหม่
เขาไม่สะพายบาตรหรืออุ้มบาตรอย่างบ้านเมืองเรา เขาจะเอาแขนขวาหนีบไว้ หรือไม่ก็เอามือขวากางจับบาตรประคองติดตะโพก
การออกบิณฑบาตของตุ๊พม่าเขาจะออกสาย ๒ โมง ๓ โมง ออกไปแต่เช้าเหมือนบ้านเราไม่ได้กินหรอก

 

 

สำหรับ แม่ชีพม่าเขาจะใส่เสื้อออกสีออน (ชมพู) สไบก็สีออน ผ้านุ่งแสดแดง จะใช้ผ้าพาดบ่าอีกผืนหนึ่ง สีน้ำตาลเข้ม คล้ายกับพระสงฆ์พาดสังฆาฏิขอมากินเหมือนกันกับตุ๊ แม่ชีพม่าสีลาชิน แปลเป็นไทยว่าผู้ชนะด้วยศีล พวกเขาจะออกบิณฑบาตเที่ยวขออาหาร ขอของ ขอเงินในวันพระน้อย (วันโกนหรือวันก่อนวันพระ) เดือนละ ๔ ครั้ง วัดของแม่ชีแยกจากวัดของพระอยู่กันคนละวัด การอยู่การกินของใครของมัน คนตั้งใจบวชบำเพ็ญก็มี คนตั้งใจบวชแต่พอเลี้ยงชีพก็มี ลักษณะของพวกเขาตัวใครตัวมัน มุ่งเฉพาะตน สอนกันแต่ว่า “อัตตาหิ อัตตโน นาโถ” จะเอื้อเฟื้อกันนั้นหายาก
อันนี้ท่านอาจารย์ตื้อ อจลธัมโม ไปเห็นมาแล้วเล่าให้ฟัง
ธรรมะประวัติหลวงปู่จาม มหาปุญโญ ผู้มากมีบุญ วัดป่าวิเวกวัฒนาราม (วัดหนองน่อง) บ.ห้วยทราย ต.คำชะอี อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร
ที่มา FB:เพจ พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น