- 27 ก.ย. 2560
ติดตามเรื่องราวดีๆอีกมากมายได้ที่ http://www.tnews.co.th/
หลวงปู่คำคนิงได้อนุญาตให้คณะเราสัมภาษณ์ท่านและบันทึกเสียงได้อัธยาศัยของท่านเปี่ยมเมตตาจิตและเปิดเผยปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่างไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไร ท่านเห็นทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงสิ่งสมมติ ชีวิตคนเราเหมือนตัวละครที่แสดงไปตามบทบาท ไร้สาระแก่นสาร มีแต่มรรคผล นิพพานเท่านั้นเป็นสารธรรม อันจริงแท้แน่นอน บริสุทธิ์ สะอาด สงบ ศานติ ชั่วนิรันดร์
ก่อนจะเข้าสู่ร่วมผ้ากาสาวพัสตร์นั้น ท่านมีลูกเมียเป็นฝั่งเป็นฝามาก่อน แต่พออายุได้ ๓๐ ปี ก็เบื่อหน่ายชีวิตครองเรือนจึงอำลาลูกเมียออกบวชเป็นฤาษีดาบส ท่องเที่ยวธุดงค์ไปในป่าเขาลำเนาไพร เป็นเวลานานถึง ๑๕ ปี ไม่เคยเข้าอยู่หมู่บ้านเลย อยู่แต่ในป่าเป็นวัตร ถือสัจจะเคร่งในศีลฤาษีโยคีฝึกตนอย่างเคร่งครัด ละเว้นความชั่วทุกประการ ๗ วันขบฉันอาหารครั้งหนึ่ง ๑๕ วัน ขบนั้นอาหารครั้งหนึ่งเป็นการบำเพ็ญตบะอย่างแรงกล้า เพื่อพิสูจน์กำลังใจและความทรหดอดทนของตนว่ามีความกล้าตายไหม อาลัยไยดีในสังขารร่างกายขนาดไหน
จากการปฏิบัติตนแบบฤาษีชีไพรอย่างยิ่งยวดนี้เอง ทำให้ท่านพบกับความศานติสงบกายสงบจิตอย่างล้ำลึก มีความสุขอย่างหาที่เปรียบมิได้ในองค์ฌานสมาธิ เป็นพระฤาษีแก่กล้าฌานสมาบัติ สามารถเข้าฌานนานวันโดยไม่อ่อนเพลีย ไม่หิวโหยร่างกายกระชุ่มกระชวยแข็งแรงเป็นปกติ สามารถเดินธุดงค์ ขึ้นเขาลงห้วยได้เท่าคนหนุ่มฉกรรจ์ เพียงแต่ว่าร่างกายไม่อ้วน ร่างกายผอมเกร็ง แขนขามือกำได้รอบแต่ทว่าแข็งแรงอย่างน่าอัศจรรย์ไปไหนมาไหนในป่าในถ้ำ สัตว์ป่าก็เป็นมิตร ไม่กล้าทำอันตราย ด้วยอำนาจเมตตาที่แผ่ออกจากฌานสมาธิ
อยู่แต่ในป่าในถ้ำนับร้อยนับพันถ้ำในภูเขาแดนลาว เสวยสุขในฌานจนเบื่อหน่าย เห็นว่าไม่ใช่ทางหลุดพ้นทุกข์ ไปสู่มรรคผลนิพพาน หลวงปู่คำคนิงจึงได้ลาเพศฤาษีดาบสเข้าสู่พระพุทธศาสนาอุปสมบทเป็นพระภิกษุเพื่อปฏิบัติธรรมสู่ทางพ้นทุกข็อันถูกต้องร่องรอย เมื่อบวชแล้วก็ยังถือมั่นอยู่ในสัจจอธิษฐาน คืออยู่ในป่าในถ้ำเป็นวัตร ไม่ยอมเข้าอยู่ในหมู่บ้านหรือสำนักสงฆ์ และวัดวาอารามใด ๆ เป็นเด็ดขาด มุ่งถือพระธรรมคือการปฏิบัติทางจิตเพื่อความหลุดพ้นเป็นใหญ่ ได้ธุดงค์ไปจำพรรษาตามถ้ำตามเทือกเขาต่าง ๆ ในแดนลาว ปีแล้วปีเล่า ตราบจนกระทั่งเวลานี้ได้ ๒๗ พรรษา ถ้ารวมเป็นพระฤาษีด้วยก็เป็น ๔๒ พรรษา
อ้างอิงข้อมูลจาก - www.baanjompra.com
